ازاينکه از سايت حزب ملي هيواد ديدن ميکنيد سپاسگذاريم

 

ا

دکتور نجيب الله رئيس جمهور
فقيدءافغانستان وباني  مصالحه
ملي در کشور
محترم غلام محمد اساس گذار و
رئيس حزب ملي هيواد


راه

 

 

دلوی اختر په مناسبت دافغانستان د هيوادملي ګوند او د افغانانو دتجارتي مرکز درييس دمبارکۍ پيغام

بسم الله الرحمن الرحيم

درنو هېواد والو،سوداګرو او دافغانستان د هېواد دملي ګوند در نو غړو،نن يو ځل بيا لوي اختر راورسېد.اختر د خوښۍ،خوشحالۍ او د نېکمرغۍ ورځې دې.خصوصا لوې اختر چې په هغه کې د ابراهيمي  ارمانونو او هاجري هڅو پر لار باندې قدم ايښودل دی او دهېواد او نړۍ مسلمانان پکې د خپلو لوړو ديني -اسلامي باورونو او ايمانداريو د لا ټينګښت او پياوړتيا دپاره تياری نيسي.حج او قرباني د لوی اختر يوه کلکه ځانګړنه ده جې خدای ج هغه پر هغو مسلمانانو فرض ګرځولې دی چط دط لوړ اسلامي فريضې ته مادي تابيا لري او کولای شي د حلال مال او شتمنۍ په صورت کې ځان ددې وړ وګرځوي چې د خدای په کور کې د خپل ايمان اوعقيدي  د پياوړتيا له پاره په مکه او مدينه کې مشرف شي.

لکه څرنګه چې تاسې پو هېږۍ اسلام د سولې ،هوسايۍ او د خلکو او په ځانګړي توګه د خپلو لارويانو د ژوند دبسيا او هوساېنې دين چې له نېکه مرغه د افغانستان خلک د خپلو ديني باورونو پر بنا د پاک خدای د ارشاداتو او فرايضو د زړه له کومې متابعت کوي او هغه ته د  د دنيوي او اخروي ژوند له سعادت د پاره ارزښت ورکوي.

نن نیکمرغه لوی اختر دی او زموږ افغان ولس دغه اختر په لمونځونو او خوښیو سره نمانځي.هغه څوک چې د قربانۍ وس لري د خدای د رضا او د ابراهیم دکړنې پر پل قدم ږدي و قرباني کوی  او په دې وسيله هغه کسان چې د قربانۍ وس نه لری د قربانیو په غوښو یې نمانځنه کوي.

د افغانانو د سوداګرۍ مرکز مشر تابه  ددې ویاړ لري چې  په خپلو هڅو او هاند سره پر دې توانېدلی دی چې د  په روسیه کې میشت افغانانو ته  د سوونو نورو خدمتونو په لړ کې دا زمینه هم برابره کړې ده چې زموږ خلک وکولای شي په ډله ایزه توګه د اخترونو لمانځنه وکړي او نن چې له زرو څخه زیاد لمونځ کوونکي د افغنانو د سوداګرۍ مرکز په جامع جومات کې سره را ټول شوي او د لوی اختر لمونځ ادا کوی ددې خبرې یو روڼ مثال دی. هیله لرم چې تل یو دبل په چوپړ کې اوسو او یو بل ته مو د ورورۍ او ورورولۍ لاسونه اوږدوي.

د لوی او نېکمرغې اختر په مناسبت د افغانستان هېواد ملي ګوند او د په روسیه کې د افغانانو د سوداګرۍ مرکز د مشرتابه له نامه څخه د افغانستان ټول ولس او په روسیه کې میشت افغان سوداګرو او همدارنګه خپلو ټولو هغو وطنوالو ته چې له هېواده بهر اوسېږی د زړه له کومې مبارکي وایم .هره ورځ مو اختر او هره شپه مو برات اوسه.

ومن الله التوفیق

غلام محمد جلال

د افغانستان دهېواد ملي ګوند رییس او د افغانانو  تجارتی مرکز مشر

 

 


*-  د يوه ځواکمن، مترقي، عدالت غوښتونکي
او ديموکراسي پلوه غورځنګ د منځ ته راتلو اړتيا

*-اعلامیه شورای مرکزی حزب ملی هیواد افغانستان

افغانستان –کابل

26 سپتامبر2007

به مناسبت یازدهمین سالروز شهادت دکتور نجیب الله رییس جمهور فقید افغانستان

*پیام محترم غلام محمد، رییس حزب ملی هیواد و رییس مرکز کاری افغانها به مناسبت حلول ماه مبارک رمضان
نجیب الله عظیمی : از پراگنده گی به سمت همبستگی 
پیام تبریکیه غلام محمد رییس حزب ملی هیواد
 به مناسبت 88 مین سالروز استرداد استقلال  افغانستان
ماهنامه آشتی وطن از چاپ برآمد
 
پیام رییس حزب ملی هیواد به مناسبت نشر
اولین شماره جریده آشتی وطن
 
                          پیام روزنامه و سایت نوید روز به مناسبت نشر
                                          اولین شماره «آشتی وطن»
پرسش ها و پاسخ ها
پاسخ های  غلام محمد رییس حزب ملی هیواد افغانستان
 به پرسش های برخی ازخوانندگان
 سایت نوید روز  «جدید»
 
غلام محمد رییس حزب ملی هیواد و رییس مرکز تجارتی افغانها
 
با صدای افغانی ، و صدای دل هزاران هزار حزبی  بپویندیم «جدید»
محمد آصف تورزی
 
 
در حمایت از اقدام نیک و خیر خواهانه
 رییس حزب ملی هیواد
ضرورت ایجاد یک حزب سراسری در افغانستان
حزب ملی هیواد الترناتیف از هم گسیختکی را پیشکش نمود
 اعلامیه غلام محمد، رییس حزب ملی هیواد :  یک «هو» ی سراسری، برای یک اتحاد سراسری
::در راه اتحاد سراسری «جدید»
 ::  نامه های رسیده به ارتباط اعلا میه
یک «هو»ی سراسری برای یک اتحاد
سرتاسری
«جدید» 
::پیام محترم غلام محمد رییس حزب ملی هیواد به مناسبت  ایجاد سایت حزب
:: دافغانستان د هېواد ملي ګوند پراخ پلينوم جوړ شو
:: راه های مبارزه و وظایف ما
::شورای ولایتی حزب ملی هیواد در ولایت هرات (جدید) 
:: پیام رییس حزب ملی هیواد به مناسبت نشر اولین شماره  راه 

                                                        

واکنش حزب ملی هیواد در باره کتمان حقایق درباره کشور مان

ملل متحد در باره افغانستان ارقام نادرست ارائه می کند


خشونت‌های 2007 جان بيش از 8000 افغان را گرفته است(!)(!)(!)(!)

افغانستان با سپری نمودن سال 2007 خونین ترین سال خشونت،زور گویی و زور آزمایی را پشت سر گذراند که ناشی می شد از حملات ترورویسی،چریکی و بمباردمان های هوایی توسط قوای ائتلاف یا ناتو در نقاط مختلف آن.سازمان ملل نیز این مساله را تائید می کند که افغانستان در سال 2007 ميلادي با افزايش شديد خشونت به واسطه اقدامات شورشيان و تروريست‌ها مواجه بوده‌است.بان کی مون، سرمنشی سازمان ملل متحد با ارزیابی این خشونت ها ،در بیانیه روز دوشنبه اش،تعداد تلفات در افغانستان را هشت هزار نشان داد و آن رابه حملات شوروشیان و تروریست ها مربوط دانست.

به قول بان کی مون، در سال 2007 به طور متوسط ماهانه 566 حادثه رخ داده است که اين آمار در سال 2006 ميلادي ماهانه  425 مورد بوده است.

بر اين اساس، شمار حملات انتحاري نيز از 123 مورد در سال 2006 به 160 مورد در سال گذشته ميلادي افزايش داشته است.

مفسرین اوضاع افغاننستان با توجه به ارقام و گزارش اقای بان کی مون بدین باورند که خشونت در افغانستان در بالاترين حدی از زمان حضور نیرو های خارجی در افغانستان در سال 2001 ميلادي و سقوط طالبان است.

برخی از رسانه ها این را هم می افزایند که طالبان حامي شبکه تروريستي القاعده بوده که مسئول حملات تروريستي 11 سپتامبر 2001 به آمريکا شناخته مي‌شود و کارمندان ملل متحد نیز برهمین مساله در افغانستان تاکید می ورزند تا بار گناهان تمام حوادث در افغانستان را بر عهده طالبان بیاندازند و مسوولیت نیرو های خارجی رااصلا به یاد ندهند.

این که طالبان و حملات تروریستی در افغانستان چه وجوهی دارند؟،از جمله مسایل روشن و پنهان نشدنی در سیاست سال های پسین افغانستان می باشد و لی این مساله هم دیگر قابل بحث است که در حملات ترورستی یازدهم سپتامبر سال 2001 بنا بر اسنادی که در خود امریکا ویا برخی کشور های دیگر به نشر رسیده،قضیه را یک مقدار پرسش برانگیز ساخته است و چون به بحث جاری مان زیاد ارتباط نمی گیرد،بناء به اصل موضوع بر می گردیم که افغانستان ،خشونت های سال 2007 وارقام تلفاتی است که ملل متحد وبه ویژه سرمنشی آن بر بنیاد گزارشات کارمندانش در افغانستان تهیه و ارائه می کند.

آقای بان کی مون اظهار می دارد، که سال گذشته در افغانستان 566 حادثه به وقوع پیوسته است .او با وجود آن که از ازدیاد این حوادث به تناسب سال 2006 ابراز نگرانی می کند و آن را بیشترین رقم می خواند،اما تردید بزرگی در صحت این ارقام و تلفات ناشی از ارقام به مشاهده می رسد.

تا جایی که همه می دانند درین سال های پسین در افغانستان رسانه های دیداری،به ویژه آنانی که 24 ساعته فعال هستند،جای نوشتاری را گرفته و اطلاعات و آگاهی ها را به اسرع وقت به مشتریان شان تقدیم می دارند و لی ناگفته نباید گذاشت که،به نسبت پشتیبانی های مالی ازجانب برخی کشور ها در عقب برخی از این رسانه ها، به ویژه برخی از رسانه های دیداری و شنیداری، اطلاعات و خبرها، به خصوص خبرهای مبنی بر حوادث گونه گون دارای تلفات جانی به گونه های مختلف از زوایای دید مختلف تهیه و ارائه می گردند.کارمندان ادارات خارجی نیز از دو جهت در ارائه این ارقام و فاکت ها کمتر دقت به خرج می دهند که نخست این ها به محل های بروز حوادث حضور نمی داشته اند و دو دیگر یا به کمک تلویزیون ها و یا هم توسط جلسات و افواهات آن را جمع آوری وجمعبندی می کنند وبه مقامات عالی تقدیم می دارند.این ارقام از هر جهت قابل مکث و تامل می باشند.

تازه این که آقای بان کی مون 8000 کشته را به تروریستان و طالبان مربوط دانسته و و در اظهارات شان از بمبارد مان های هوایی و غیر هوایی قوای خارجی و کشتار هایی که بعدا نام سؤ تفاهم برآن ها گذاشته می شود هیچ کپی به میان نیامده است.در حالی که ارقام تلفات این حوادث نیز به هیچ وجه کمتر از آن اول نمی باشد.

ببینید، اگر تلویزین اریانا را که با وجود نبود امکانات کافی نمی تواند از 360 ولسوالی و چندین شهر کشور همزمان خبر تهیه وارائه نماید ولی بان هم در میان سایر رسانه های دیداری کشور مان ، سراسری ترین رسانه محسوب می گردد،در نظر بگیریم.و تنها به اخبار همین تلوزیون دقت نماییم ،درحالی که فروان حوادث غیر اخباری و اما دقیق در نقاط و اکناف مختلف کشور به وقوع می پیوندند،اما در می یبایم که هر روز بیشتر از چهار حادثه ثبت شده همراه با تلفات جانی خبر داده می شود که اگر کشته شدن های دسته جمعی ای مانند حوادث بغلان و غیره را در نظر نگیریم،به صورت اوسط روزانه از چهل تا 50 تن در افغانستان جان های شیرین شان را از دست می دهند.رقم تلفات حوادثی که از آن ها خبر داده می شود،سالیانه به بیش از 15 هزار نفر می رسد.واگر حوادثی که پنهان شده و از نظر مطبوعات دور نگه داشته می شوند،بریان ارقام افزوده گردند دیگر از حوصله و تحمل خارج می نماید.

تازه این که در اظهارات آقای بان کی مون 8000 کشته را نیز به تروریستان و طالبان مربوط دانسته و از بمبارد مان های هوایی و غیر هوایی قوای خارجی ها و کشتار هایی انجام شده توسط آنان که بعدا نام سؤ تفاهم برآن ها گذاشته می شود هیچ کپی به میان نیامده است.که ارقام تلفات این حوادث نیز به هیچ وجه کمتر از آن اول نمی باشد و تعداد حوادث آین چنینی نیز کمتر از آن 566 حادثه هم نمی باشد.

آنچه بان کی مون با دقت به آن اشاره نمود این است که وی اعلام کرد، شورشيان گرچه در داخل افغانستان نيز مورد حمايت قرار مي‌گيرند، اما نقش حمايتي شبکه‌هاي خارجي نيز بسيار مهم است.ولی او از هیچ کشور نام نگرفت.اما توقع جامعه سیاسی افغانی این است که اگر ادارات سازمان های بین المللی بنا بر مصلحت های خود شان،نم یتوانند از کشور های حامیتروریزم در افغانستان نام بگیرند،مقامات عالیه ملل متحد و سایر ادارات دیگر نباید درکتمان کردن این نام ها سعی کنند،در حالی که امروز از دید هیچ خواننده و تبعه افغانستان نیز پنهان نمی باشند.

آقای بان کی مون، خشونت را بيشتر در جنوب و شرق اين کشور متمرکز دانست و وافزود که اغلب تاکتيک‌هايي در اين مناطق به کار گرفته مي‌شوند که در عراق مرسوم اند. ولی بار هم، بان کی مون اين اقدام‌ ها را به بمب‌هاي کناره جاده‌اي، حملات انتحاري و ربودن خارجيان مرتبط دانست در حالی که تلفات مردم غیر نظامی در افغانستان به مراتب مهم تر ازخارجیانی است که بی گناه و بدون دخیل بودن در هیچ نوع منافع مادی در روند جاری کشور، جان می دهند و هیچ کسی هم پرسانی از شان به عمل نمی آورد.

یک سایت انترنتی نوشت که بان، در اين خصوص اشاره کرد که خشونت در جنوب اين کشور در منطقه‌اي نسبتاً کوچک متمرکز است. 70 درصد خشونت  در 10 درصد مناطق افغانستان به وقوع مي‌پيوندد که شش درصد جمعيت اين کشور در آن ساکن هستند.

این احصائیه گیری بان که مسلما توسط کارمندان غیر دقیق اداره اش تهیه شده ادر حالی اظهار می گردد که بحث بر سر این که 70 در صد افغانستان در دست حکومت کابل متمرکز نمی باشد و این نشان دهنده آن است که دامنه خشونت ها در 70 در صد مناطق کشور به گونه های مختلف آن ادامه دارد.

امروز ازاین که خشونت ها از هرات گرفته تا فراه وغوروباغیس،هلمند،ارزگان،نیمروز،قندهار،پکتیار،خوست،پکتیکا، ننگرهار،کنر،لغمان و کاپیسا،لوگر،غزنی و وردک دامن گسترده است به وضاحت نشان می دهد که ارقام داده شده به بان کی مون صحت نداشته اند.اگر گزارشات واصله به وی ویا گزارشات ارائه شده توسط وی که 8000 نفر کشته از ده درصد مناطقی باشد که 70 در صد خشونت ها در آن به وقوع پیوسته اند حرف جداگانه است.درحالی که علاوه بر ولایات یاد شده هیچ ولایت شمالی که مناطق آرام و بی صدا نام گرفته اند،در طول یک ماه خالی از یک الی سه حادثه نمی باشند.

حزب ملی هیواد،با ابراز واکنش شدید منفی در باره کتمان حقایق افغانستان،صمیمانه متمنی است که ادارات ملل متحد،حقایق افغانستان را به گونه ای که هستند اظهار نمایند،زیرا بی تردید پنهان کردن حقایق در کشور ما پروسه صلح این کشور را کند می سازد و روند بازسازی افغانستان را با کندی مواجه می سازد.

شورای مرکزی حزب ملی هیواد

افغانستان -کابل


د يوه ځواکمن، مترقي، عدالت غوښتونکي
او ديموکراسي پلوه غورځنګ د منځ ته راتلو اړتيا
د افغانستان د جمهوري دولت او د وطن ګوند د راپرزيدو نه ډير کلونه تير شول، رنګارنګه حکومتونه راغلل او ولاړل، رنګارنګه رهبران راغلل او ولاړل او په اوسنيو هم د اوسيدو، خلکو او وطن ته په صداقت د کارکولو اعتبار نشته ولي نتيجۀ فقط د وطن او د خلکو بربادي، مرګ، ژوبله او د افغانستان تبديليدل د تروريستانو، قاچاقبرانو، جاسوسانو، ټوپکمارو، د جنګي جنايتکارو، چور او چپاولګرو، رشوت خوارو او داسي نورو ناوړو اعمالو په مرکز نه بغير بل هيڅ شي منځ ته را نه وړل. نور متن
په افغانستان کي د ضرورت نه ډير ګوندونه چي اکثره يي د يوشان مرام درلودونکي دي جوړ او ثبت شول، خو غير له تشتت نه يي کومه ګټه ونه کړه ځکه په دي وطن کي پرابلمونه دومره ډير دي چي دا واړه ګوندونه يي د حلولو پوتانسيل، وس او ظرفيت نلري، نو ددي په وجه د خلکو سترګي فقط بيا مونږ ته په انتظار دي، که چيري دوي وکولاي شي دا وطن ددي مصيبتونو نه خلاص او د ترقي لور ته يي بوزي، او هم د سياسي ويښتيا لرونکو، درد لرونکو، د نيک احساس لرونکو وطندوستو او تحليلګرو افغانانو، هغوي چي په دي نږدي وختو کي د ګران هيواد افغانستان نه ليدل کړي او د افغاني جامعي د مختلفو قشرونو او کتيګوريو سره يي خبري کړي او خپله يي هم د نږدي نه د وضعي څارنه کړيده، هغوي هم په دي نتيجه رسيدلي دي چي يوازي دغه خلک (د افغانستان د جمهوريت د دوري کدرونه) او د هغوي د رهبري لاندي يوازي د يوه ځواکمن، مترقي، عدالت غوښتونکي او ديموکراسي پلوه غورځنګ د منځ ته راوړلو (نه دحلقو او ټيټو او پرکو سازمانونو او ګروپونو په شکل) په ذريعه وکولاي شي د افغانستان اوسني او د سبا ورځي پرابلمونه او ستونزي حلي کړي او هغه تشه (خلا) چي د داسي ځواک د نشتوالي نه منځ ته راغلي ده ډکه کي ٠ داچي دغسي يو غورځنګ ولي منځ ته نه راځي او يا تراوسه منځ ته نده راغلي ډير علتونه لري چي د ځيني نورو او زما په نظر دغه علتونه هم بهرني دي او هم کورني يا دننه ني (داخلي) دي٠ بهرني علتونه:
١- لکه چي ټولو هیوادوالو ته څرګنده ده زمونږ ګاونډيان نه غواړي چي يو با ثباته، قوي او په خپلو پښو دريدلي افغانستان د خپل په ګاونډيتوب کي ولري او دوي غواړي چي اوبه خړي کړي او کبان (ماهيان) پکشي ونيسي ځکه هر هغه څه چي د افغانستان د ثبات دپاره ترسره کيږي دوی د هغي په وړاندي د خپلو عواملو او جاسوسانو په واسطه ستونزي او خنډونه جوړوي، د اعتماد د بحران فضا د روښانفکرانو تر منځ رامينځته کوي، او شکاکيت تر دي حده رسوي چي په هر نوي حرکت او مبتکر يي د يوه نوي غلام، جلاد يا سياسي تاجر شک کيږي، همدا چي څوک وخوزيږي د نيکه نيکه سجره يي راسپړل کيږي او څو چي دي خبريږي دوسيه يي د رنګارنګو ټاپو ډکه وي او هم دوي وتوانيدل چي زمونږ په روښانفکرانو او حتي علماو کي زمونږ د واحد ملت ترمنځ د قوم، ژبي، سيمي، مذهب او توکم په نامه د نفاق کرښي وباسي په همدي دليل وروستي ځيني حرکتونه معمولا د ځانګړي قوم، يا ډلي او يا ګرايش کړي کي ايسار کړي٠
٢- که چيري داسي حرکتونه منځ ته راځي نو دوي دي حتمي پکشي نفوذ ولري يعني د دوي تر تاثير لاندي دي جوړ شي چي بيا وروسته دوي وکولاي شي د خپلو شومو او ناوړو ګټو د پاره يي پکار واچوي چي مونږ ټول په تيرو دولسو، لسو کالونو او اوس هم د دغسي ګوندونو او حرکتونو د کارآوايي شاهد يو چي څنګه يي د پرديو په اشاره خپل وطن او د هغه خلک تباه او برباد کړل ٠
کورني (داخلي)علتونه: د کورني علتونو د پيدا کولو دپاره بايد تاريخ ته مراجعه وکړو او وګورو چي څنګه اوسني حادثي او پخواني حادثي په دي هکله مشترکه وجوه لري٠ د قانوني پاچاهي په لسيزه کي يو شمير اعتدالي او دموکرات سياسي ګوندونه هسک شول او تبارز يي وکړ خو قوي نشول، دوام يي ونه کړ او پر ملي سياست يي لکه څنګه چي لازمه وه اثر يي و نکړ، د محمد هاشم ميوندوال په سروالي د مساوات ګوند، صداي عوام د خليل الله خليلي په مشري ګوند، د غلام محمد فرهاد په مشري د افغان ملت ګوند او ځيني نور (د افغانستان د خلق ديموکراتيک ګوند (د وطن ګوند) په هکله بيل مبحث ته اړتياده)، دا چي ولي دوي ملي ګوندونه نشول او افغان ملت نه پرته نور ګوندونه د سياسي ډګر نه ووتل په دي هکله ډول ډول نظرونه وړاندي شوي او د پوهاند کاکړ په نظر چي ليکي (زما په نظر شايد غټ دليل يي دا وي چي دغه ګوندونه د برحال حکومت په شان د ديموکراسي په اصولو، په مشروطه پادشاهي او د اساسي قانون په اړه سره موافق وو٠ په بل عبارت د دوي ترمنځ په اساسي ټکو اختلاف نه وو٠ نو ځکه د دغو ګوندونو مشران او کدرونه يا په خپلو نوښتونو يا د رسمي مقامونو په هڅوني سره په حکومت کي ننوتل که دغه نظر سم وي له ګوندونو څخه د دوي او کدرونو توقع، دولتي مقام ته رسيدل وو نظر دي ته چي ديموکراسي او ګوندي ژوند ته ژمني لرل وي او ياهم د واکمني کورني چلند په برالا او پټه توګه دا وو چي دغه ګوندونه سره لدي چي يو شمير يي لکه د ويش ځلميانو په ګډون ملي، اعتدالي او ديموکرات ګوند و ولي د ګوند له لاري دولتي واک ته نه و رسيدلي لدي کبله چي واکمني کورني نه غوښتل چي د انديښني وړ ګوندونه له حکومتي چوکاټ نه د باندي د قدرت مرکز وګرزي نو څنګه چي د ويش ځلميانو ډير لويان يي په رتبو او د مقامونو سره تطميع کړل او ګوند يي ور ضعيف کړ دغسي يي هم د پاچاهي دوري د اعتدالي ګوندونو لويان او کدرونه تطميع کړل پدي توګه مترقي ګوندونو ونکړاي شواي چي په يو اساسي، ځواکمن او تاثير اچوونکي ځواک مبدل شي او پدي توګه د پاچاهي کورني اقتدار موده اوږده شوه سره لدي چي اولس په رنګارنګو ناخوالو کي ژوند کاوه (په اوسني وخت کي همدغه سياست د ښاغلي کرزي د حکومت او د هغه په شا او خوا راټول شوي ټيم، بهرني او داخلي مشاورين ددي دپاره چي د دوي د اقتدار موده هم اوږده شي پر مخ بوزي٠ سره لدي چي په ژبه د ديموکراسي چيغي وهي او د ګوندونو د ازاده جوړولو قانون يي هم توشيح کړي، ولي په رنګارنګو بهانو او نيرنګونو د ځينو مترقي ګوندونو مخه نيسي او هغه ګوندونو ته چي يا د دوي په فرمايش او مرسته، او يا هم د هغوي د خارجي مشاوري په سپارښتنه جوړيږي هغوي هم رسمي کيږي او هم په بيلا بيلو سياسي او تصميمي مسئلو کي ورته برخه ورکول کيږي او يايي بيا هم د پخوا په شان رهبري کدرونه په دولتي مقامونو تطميع کيږي لکه د افغان ملت د ګوند رهبري او د يو تعداد نورو ګوندونو او شوراګانو رهبري کدرونه (د ديموکراسي شورا)، او ياهم د ځينو ډير ځواکمنو او مؤثرو مترقي ګوندونو په منځ کي کار کوي او هغوي ته يو شمير وعدي لکه د ګوند رسمي کيدل او داسي نور ورکوي چي پدي کار کي د يو شمير مقام طلبو په وجود کي يو اندازه دې موخي ته رسيدلي هم دي، دوي غواړي ددي عمل په واسطه د يو ځواکمن، مترقي، عدالت غوښتونکي او ديموکراسي پلوه غورځنګ د جوړيدو مخه ونيسي چي دا کار دوي ته دا امکان ورکوي چي د ځيني وخت پيژندونکو (موقع شناس) او ځاي غوښتونکي (جاه طلب) عناصرو په وجود کي د يوي خوا د يوه ځواکمن سياسي جوړښت مخه ونيسي او له بلي خوا هغه په ډلو، ګروپو او حلقو وويشي چي پدي توګه په ارامه او بي له سرخوږيدو د خپلي د اقتدار مودي ته دوام ورکړي او خلک د واقعي ديموکراسي نه چي هغه د خپل سرنوشت د خپل په لاس کي اخستل دي محروم کړي٠
لکه داسي چي پورته وويل شول که په افغانستان کي دننه او د هيواد نه بهر په مهاجرت کي هغه افغانان چي دحق، عدالت، ديموکراسي او ترقي دپاره په مبارزه لګيا دي که چيري پدي عقيده وي چي دوي به په يوازي توب او يا د وړو وړو ګروپونو، حلقو او سازمانونو په چوکاټ کي او د يوه او بل نه بيل بيل پدي وتوانيږي چي د بنيادګرو، مافيايي تشکيلاتو او حلقو، د مخدره توکو تجارانو او په حکومت کي شامل د پرديو د دوزخي پټو شبکو مزدورانو په ضد مبارزه وکړي او هم پدي توګه وکولاي شي چي د هيواد په سياسي صحنه کي معلومدار (ظاهر) شي بايد ووايم چي په سخته اشتباه کي به وي، ښايي هغوي وکولاي شي چي پدي وړو سازمانونو او وړو حلقو او ګروپونو په درلودلو او يوازي مبارزه دلته او هلته د خپل د اعتراض ږغ اوچت کړي ولي هيڅ وخت به دوي ونه توانيږي چي د بنيادګرو د سروالانو، د مافيايي ګروپونو، د مخدره توکو تجارانو او د پردو هيوادونو د اجنټانو چي دوي ټولو زمونږ د وطن خلک ددوي د حق نه چي هغه د خپل سرنوشت په خپل لاس کي اخيستل دي محروم کړي مبارزه وکړي ځکه د اروپا تاج پر سر کبرا مارونه او ددوي متحد د امريکي ليبرالي کورني چي دواړه د مخدره توکو په تجارت سخت ډوبي دي او د هغوي د دارايي او پيسو سرچينه د افغانستان او د سرحدي مناطقو (د مخدره توکو د طلايي هلال منطقه) ارزانه ترياک دي له يوي خوا او د پاکستان جنرالان، د ايران اخوندان، د روسيي او مرکزي اسيا استخدام شوي سياست مداران چي غواړي د خپل نفوذ د اقليتونو په وجود کي په افغانستان کي تامين کړي او د٣٠٠ نومي کميټه چي غواړي دنيا د يوه يا د دوي په لاس جوړ شوئ حکومت چي ددوي د ګټو د حفاظت ضامن وي له بلي خوا چي دوي ټول هيڅ وخت نه غواړي چي افغانستان مترقي، با ثباته او ځواکمن وي نو لدي کبله دوي په ډيره اساني وکولاي شي دغسي د وړو ګروپونو او حلقو مبارزين يا سياست مداران يا تطميع، يا بدنام (د مقامونو او چوکيو په بدل کي) او يا هم له اساسه له منځه يوسي، ولي که مونږ د يوه ځواکمن او لوي سياسي قوت په توګه سياسي صحني ته ور ودانګو او د خپله ژوره، دوامداره او هر اړخيزه مبارزه د خلکو په مليوني پرګنو کي پرمخ بوځو او هغوي د مترقي، عدالت غوښتونکي او ديموکراتيک پلوه سياست په طرفداري متحد او بسيج کړو او خلاصه دا چي مونږ د خپل سياسي واقعيت د خپلي جامعي او د دنيا خلکو ته ثابت کړو نو هيڅوک او هيڅ بنبست نشي کولاي چي زموږ د شته والي (موجوديت) او زموږ د حق او برخي درلودلو نه د افغانستان په سياسي ډګر کي سترګي پټي کړي٠
نو لکه چي پورته مي وويل د مخکنيو ستونزو ترڅنګ بدمرغي داده چي په هيواد کي دننه د مترقي فکر خاوندان خصوصا د افغانستان د جمهوري دولت پخواني کدرونه او فعالين اکثرا په لويديځ کي ميشتو ملګرو ته سترګي په لاره دي او وايي چي د يوي خوا په هيواد کي دننه لااوس هم جنګي جنايتکاري ډلي او ورسره اختناق حاکم دي او د بلي خوا د هيواد اکثره مشهوري ملي څيري او علمي کدرونه په لويديځ کي ميشت دي خو په لويديځ کي ميشت زموږ ملګري او د مترقي فکرو خاوندان پدي خبره کلک دي چي د هيواد څخه بهر هلي ځلي کوم ځاي نه نيسي او که څوک غواړي د وطن د پاره سياسي کار وکړي نو ځاي يي افغانستان دي٠ بله ستونزه داده چي ځوانان او کشران د تيرو اشتباه ګانو او ناکاميو پړه درسته په مشرانو او سپين ږيرو اچوي ولي د بلي خوا وايي چي د افغانستان په دودينه ټولنه کي ترڅو پيژندل شوي مشران او سپين ژيري درسره نوي ولس پر هر چا اعتبار نکوي خو کله چي مشرانو ته مخ ورواړوي ځيني يي د خپله وظيفه ختمه بولي او وايي اوس د ځوانانو وخت دي ولي دوي عملا دي پروسي ته مرسته نکوي ځکه چي بيا د دوي الترناتيف منځ ته راځي، له بله طرفه د خواشيني مسئله داده چي د افغانستان په سياسي کدرونوکي هيڅوک تقاعد نکوي او هم د ناکامي په صورت کي هيڅوک استعفا ته غاړه نږدي، ولي که چيري ځوانان د وطن د خلاصون د پاره دوي ته مراجعه کوي ځيني يي بيا د ليډرشیپ او برياليتوب بشپړ ضمانت غواړي او پدي لاره کي ډير لږ ريسک ته هم غاړه نږدي، يو شمير نور ملګري بيا دومره بي زړه شوي له بهرني ملاتړ پرته هر ډول خوزښت بي ګټي او ناکام ګڼي، او په همدي دليل د يوه سياسي ځواکمن تشکل تر جوړيدو د مخه لومړي د بهرني ملاتړ لټه کوي پدي توګه له يوي خوا د خپل د مټو په زور او له بلي خوا د هيواد د پرګنو او خلکو په زور او قوت چي د دوي د سياسي کار د لاري په خلکو کي په لاس راځي اتکا نکوي او د هغو ترخو تجربو نه چي په پردیو مو اتکا کوله او څنګه يي يواځي په ميدان پريښودلو او زموږ د مخالفينو تر څنګ ودريدل د عبرت درس ندي اخستلي او که چيري دي ته ضرورت هم وي خو بهرنيان چي د چا ځواک او تشکل و نه ويني معمولا په افرادو، کوچنيو حلقو او وړو سازمانونو حساب نکوي٠
ځيني ملګري بيا دومره بيړني شي همدا چي دوه دري کسه يي راټول کړل سمدستي يو سازمان جوړوي، له کش او فشه ډک نوم ورته ټاکي او همدا چي دوه دري اعلاميي يي خپري کړي خپل مسئوليت رفع ګڼي، او يا هم ځيني ملګري د وطن ګوند او د افغانستان د خلق ديموکراتيک ګوند د احيا لپاره هلي ځلي کوي، پدي هکله بايد وويل شي چي د دي نظريي په اساس حزبيان مخکي د مخکي نه په څو ټوټو ويشل کيږي او هم د افغانستان جامعه د مورفولوجي په لحاظ ډيره بدله شوي، دننه په هيواد او نړي کي شرايطو دومره تغير موندلي چي دا کار نا شوني بريښي او د پرابلمونو ډک٠ ځيني نور ملګري بيا د ايديولوژيکو سازمانونو د احيا د پاره کار کوي چي سيستم يي په دنيا کي ړنګ شوي ده٠
نو د دغو پورتنيو ټکو په پام کي نيولو سره له هر وخت نه د مخه د يوه ځواکمن، مترقي، عدالت غوښتونکي او ديموکراسي پلوه غورځنګ چي د افغانستان د نن او سبا اړتياوو ته ځواب ووايي اړتيا ده٠ ددي کار د پاره که چيري د ملګرو په منځ کي د اعتماد فضا را منځ ته شي، نيکه سياسي اراده موجوده وي، د اشتراک په وجوهو اتکا وشي، صداقت او د يو او بل نظر ته پاملرنه او احترام وشي او جمعي ګټي په پام کي ونيول شي او هغو ته پر خپلو ګټو ترجيح ورکړل شي، لومړي قدمونه واخستل شي، حوصله مندي موجوده وي، د غرور نه کار وانه خيستل شي، يو او بل تخريب نکړي، په يو او بل تقصير او ګناه وانه چول شي او داسي نور٠ نو پدي توګه لکه دا ټولي ايجاد شوي حلقي، سازمانونه او ګروپونه چي د يوځاي کيدو چيغي وهي (ځيني يي حتي د جبهي ناري وهي٠ که دا جبهه جوړونه د ګوند نه د جلا شويو حلقو او ګروپونو تر منځ هدف وي، نو دا ښکاره د يوه ځواکمن غورځنګ د جوړيدو په لار کي سبوتاژ دي ځکه جبهه د يوه واحد ګوند د اعضاوو ترمنځ هيڅ مفهوم نلري) او د همدي هدف د تامين د پاره د تفاهم کميټي، کميسيونونه او داسي نور تشکيلات جوړ کړيدي نو بايد پدي لاره کي عملي اقدامونه وکړي او هغه داده چي په لومړي سر کي د دغو مختلفو ايجاد شويو د تفاهم د ډلو تر منځ د يوي مشترکي جلسي د رابللو د پاره کار وشي او وروسته دلته په يو پراخ تفاهم يا د حسن نيت په کميټي يا کميسیون چي په هغي کي د ټولو حلقو، سازمانونو، انفرادي شخضيتونو استازي وي کار وشي او د وروستنيو کارونو پلان دي جوړ شي او د هغه په رڼا کي دي نور کارونه پر مخ بوتلل شي٠ ددغي مشترکي د تفاهم يا حسن نيت د کميټي د جوړولو په کار کي د حزب د پخوانيو رهبرانو، سپين ږيرو او مؤثرو کدرونو رول با ارزښته ده دوي کولاي شي د دي لاري ځوان کدرونو ته په سياسي پروسه کي لاره همواره کړي، مؤقته انتقالي رهبري دي جوړه شي چي دوي تر کنګري پوري دا تشکيلات رهبري کړي، پدي ترڅ کي دي دا پخوا جوړشوي تشکيلات د خپل انحلال اعلان او ورته دي تحقق ورکړي بايد وويل شي چه پدي موقته انتقالي رهبري کي دي د پخوانيو جوړ شويو ګروپونو او احزابو رهبري عضويت ونلري ٠
پدي توګه مونږ کولاي شو چي د يوه ځواکمن، مترقي، عدالت غوښتونکي او ديموکراسي پلوه غورځنګ د جوړولو سره د افغانستان د سياسي مبارزي په ډګر کي راووځو او له بلي خوا هغه روشانفکران چي د ډيرو مختلفو ډلو تر منځ خپله لاره ورکه کړي او يا هم په انتظار کي دي دي پروسي ته را وکاژو٠
اوس وليدل شي چي څوک د کومي بلي لاري کولاي شي دي موخي ته و رسيږي، دلته ممکنه ډيري نظريي او لاري موجودي وي خو زما له نظره دري لاري عمده دي :
۱- د ګوند د رهبري لخوا
٢- د صفوفو او متوسطو کدرونو له خوا او د رهبري هيئت په مشوره (د ختيځي اروپا د مترقي ګوندونو تجربه).
٣- د صفوفو او متوسطو کدردنو له خوا په مستقله توګه د اولني نظر په اساس بايد وويل شي چي، کله چي د افغانستان د جمهوري حاکميت ته سقوط ورکړ شو نو بيله ځنډه بايد د وطن ګوند مشري خپله اضطراري غونډه رابللي واي، وروسته د وضعي د مطالعي او تحقيق نه يي د ګوند د پاره نوي مشري په ډيره دموکراتيکه فضا کي ټاکلي واي، همدلته وو چي زمونږ ګوند بي له ډيري ضايعي ورکولو په خپل حال پاتي کيداي شواي ولي په ډير تاسف سره چي دغي مشري يا رهبري د ډيرو عواملو په لحاظ د خپل دغه مشرتوب د وطن او ګوند په بحراني حالت کي ثابت نکړاي شواي، يعني دوي ونتوانيدل چي وطن او ګوند ددي بحراني حالت نه په بريالي توګه راوباسي او هم په دومره ډيرو کلونو کي يي حد اقل د هغه وخت د وضعي او د خپل اجرااتونه د ګوند صفوفو ته ګزارش ورنکړ٠ بايد وويل شي دغي لاري اوس د خپل اهميت بيخي له لاسه ورکړي دي او د عملي کيدو امکان يي هم نشته دويمه لاره د شرقي اروپا د ګوندونو نيول شوي لياره ده، بلخاصه د شرقي المان د SED حزب وروسته د PDS او اوس د Die Linke حزب لياره ده٠ بايد وويل شي چي ددي حزب سرنوشت له ډيرو اړخو نه زمونږ برخليک سره تشابهات او اړيکي لري٠هغوي هم د سړي جګړي قربانیان دي مونږ هم، هغوي هم ماتي خوړلي مونږ هم او داسي نور٠ یعني هغوي وکولاي شول چي خپل ګوند د ټوټي ټوټي کيدو او بيخي له منځ نه تللو نه چي د لويديز المان د مقاماتو هيله وه وژغوري او د يو قوي چپي ګوند په توګه ميدان ته راووځي، يوازي همدا اوس دغه ګوند د فدرال جرمني په پارلمان کي ٥٤ چوکي لري، په نورو ايالتي پارلمانونو او حکومتونو کي هم غړي لري٠ دوي په ډيري دموکراتيکي فضا کي د خپل پرون په انتقادي ډول وڅيړله او د نن لپاره يي نوي پروګرام، نوي نوم او نوي رهبري د شرايطو د ضرورت په لحاظ انتخاب کړه، د اعتماد فضا يي منځته راوستله، د مختلفو انديشوي فرکسيونونو فعاليت ته يي دننه په ګوند کي اجازه ورکړه، د خودمحوري، بلندپروازي، مقام پرستي او داسي نورو امراضو نه يي ډډه وکړه او جمعي ګټي يي له نورو ګټو نه اوچتي وګڼلي٠ مونږ هم همداسي کولاي شو ولي که چيرته د نقادانه بررسي په لړ کي يو ٢٠ يا ٣٠ تنه ملګري متضرر شي نو زمونږ ګوند به په خپلو اشتباهګانو پوه شي، خپلي اشتباوي به اصلاح او په يو قوي انډول به د مبارزي ډګر ته راودانګي٠
دريم نظر نو هغه ده چي دا د مجبوري لاره ده، که چيري نورو هڅو نتيجه ور نکړه نو د ګوند صفوف مجبور دي چي خپله لاره او برخليک په خپله وټاکي، په هر ځاي کي چي وي د خپل کوچني سازمانونه جوړ کړي او ورو ورو د لاندي نه ګوند جوړ او ورته وده ورکړي، دلته نو بيا د رهبري او صفوفو تر منځ ډيره لويه ژوره رامنځته کيږي چي مناسبه به نوي دي پړاو ته ورسيږو٠
په در ناوي
ذکريا يوسفزي- جرمني
استفاده شوي مطالب:
١-د افغاني ليکوالانو د کتابونو څخه چي د ګوند په هکله ليکل شويدي
٢-د اسمايي د مجلي څخه
٣-د انترنيټي سايټونو څخه
٤-د المان د چپي ګوند د منابعو څخه
٥-د ګوند د صفوفو د نظريو څخه
ګرانو او قدرمنو ملګرو او وروڼو : زه پخپله کوم ليکونکي نه يم په تيره بيا په پښتو ژبه کي، پدي ليکني کي به مي ډيري نيمګړتياوي موجودي وي، ولي ومي غوښتل د يو ګوندي په توګه چي د ژوندانه ډيره موده يي خلکو ته د سعادت د راوستلو په لاره کي مبارزه کړي خپل نظر وړاندي کړم او د يو جوړونکي ډيالوګ د پاره لاره پرانيزم د ملګرو د نظريو په هيله يم.

اعلامیه شورای مرکزی حزب ملی هیواد افغانستان
 
افغانستان –کابل
26 سپتامبر2007
به مناسبت یازدهمین سالروز شهادت دکتور نجیب الله رییس جمهور فقید افغانستان
 
بیستو هفتم سپتامبر2007 میلادی  مصادف است با یازدهمین سالروز شهادت قهرمانانه دکتور نجیب الله، رییس جمهور فقید افغانستان، که به خاطرآرامان های والا و انسانی اش، مبنی بر آزادی و نجات وطن از سیطره بیگانگان و به خاطر رفاه انسان وطنش، بزرگترین قربانی را متحمل شد ولی از سنگره مبارزه و سنگر ازمان هایش که عبارت از تفاهم و آشتی ملی در میان افغان ها بود یک خطوه عقب نرفت.
دکتور نجیب الله فرزند صدیق ملت افغانستان است. او در زمان قدرتش در افغانستان به کارهایی دست یازید که جامعه آرمانی افغانستان، خواهان آن بود.چندین سال جنگ و خونریزی وبرادر کشی و نفاق وتفرقه های تبه کن بین الافغانی پیدیده های شومی بودند که  توسط بیگانگان بر مردم افغانستان تحمیل شده بودند.دکتور نجیب الله به منظور از بین بردن این پدیده ها وگردهم آمدن تمام افغانها به دور یک خوان ملی و افغانی و دست کشیدن از خونریزی و برادرکشی،مشی مصالحه ملی را اعلام داشت و مصرانه به منظور تطبیق آن سعی وتلاش ورزید.
اعلام آشتی ملی به مثابه تیوری جدید عصر، نه تنها در افغانستان، بلکه در بسا نقاط داغ جهان،به زودی مورد توجه جهانیان قرارگرفت و هرجهانیانی که خواهان آرامش افغانستان بودند،آن را طرح بدون الترناتیف دانستند وآرزو کردند که ملت افغان بتواند به دور آن جمع شده ،به جای ویرانی و کشتن راه، آبادی و برادری و دوستی وهمدلی افغانی را در پیش گیرد.
مشی انساندوستانه مصالحه ملی ،که بدون شک در ادوار تاریخ افغانستان هم چنان ادامه خواهد داشت،با نام نامی دکتور نجیب الله به مثابه انستیتوت ایده های وی پیوند ناگسستنی دارد.زیرا ارمان های صلح وترقی و آبادنی کشور همیشه دروجود ملتش زنده است واین ارمان به خاطر سهیم ساختن تمام اقوام کشور در راه شکوفایی میهن شان یکدلی همگانی را نیازمند است که تنها  ازهمین  طریق قابل رویت بوده می تواند. از طریقی که اساس گذار و طراح مبتکر آن، دکتور نجیب الله شهید است.شخصیت برازنده ای که به خاطر آن جانش را قربانی داد وبا سربلندی تمام، زمینه آن را فراهم کرد که  بیرق اشتی ملی برای همیشه در اهتزاز بماند و خاطره های آن در  قلوب وطنپرستان واقعی کشور و تمام آنانی که قلب شا از وطندوستی مالامال است ،زنده وجاویدان باشد.
آشتی ملی در افغانستان درس های بزرگی را نه تنها به ما،به حزب ملی هیواد افغانستان و تمام اقشار وطنپرست ومترقی کشور بلکه به نسل های بعد ازما نیز آموخت. ما که شاهدان عینی مصالحه ملی در افغانستان هستیم به چشم سر مشاهده کردیم که تاثیرات مصالحه در رگ وریشه حواث افغانستان مانند آبی که بر آتش میریزد، رسید. که اگر تلاش مذبوحانه آتش افروزان بیگانه در افانستان نبود، بدون شک ملت با هم برادر ما در همان وقت،بدون هیچ دغدغه یی به دور آن جمع می شدند ونیاز ادامه آن همه کشت وخون را که با تاسف تاکنون ادامه دارد،نمی دیدند.
دکتور نجیب الله، فراوان محسنات سیاسی و اجتماعی در جامعه افغانی داشت، که تفکیک کردن هریک  بحث های جدگانه ی رامی طلبد،ازین رو حزب ملی هیواد بر مشی انساندوستانه آشتی ملی وی که امروز نیز نیاز مبرم زمان ما تلقی می شود تاکید بیشتر می ورزد.زیرا،اگر دیروز افغانستان تنها از جهت جنگ رویاوروی و چریکی به منقطه داغ جهان مبدل شده بود امروز متاسفانه افغانستان از چند جهت به نقطه داغ  مفسدات جهانی مبدل شده که خطرات آن بیشتر از پیش محسوس است و هرآن  بیم آن می رود که مردم ستم کشیده ما غرق در در مرداب تاریک ،از آینده تاریک پیشبینی نمایند وبس.
کسانی که دیروز با آشتی ملی دکتور نجیب الله مخالفت می ورزیدند، وبریکه تازی خود به کمک بیگانه ها تاکید می کردند،امروز بدین باور شده اند که روسیهی تاریخ را نصیب گشته اند زیرا یا این که درآرمان خود برای وطن صداقت نداشتند ویا این که زمام امورشان دردست دیگران بود وخود مانند مهره های روباتی برای خواست های دیگران تیشه بر ریشه خودمی زدند....
و امروز نیز می بینیم، که جنگ، هنوز به حیث یک پدیده خطرناک، نه تنهااین که از دامن افغانستان چیده نشده است بلکه هنوز خطرناک تر از پیش گسترش نیز یافته است.پدیده ای خطرناک مواد مخدر،تروریزم دسته جمعی و انتحاری، فساداخلاقی،فساد اجتماعی،فساداقتصادی،فساد اداری و ریشه کن ساختن بنیادهای نظامی تدافعی وامنیتی کشور به خاطر نداشتن آینده روشن دفاع خودی کشوری،افغانستان را تا گلو در خود فرو برده اند.
واین را نیز می بینیم که هرنوع تساهل های سیاسی که اغوا وفریب درآن از دور مشهوداست، نمی توانند جای آنچه را که شهید ملی کشور دکتور نجیب الله مطرح کرده بود پر نمایند،بنا در چنین شرایط و اوضاع کشوربه خاطر مبارزه با سایر پدیده های کهنه ونوی که جامعه را به سوی نابودی می کشاند مراجعه صادقانه به آشتی ملی  کتور نجیب الله،یک ضروت مبرم محسوب می گردد.حزب ملی هیواد،تاکید می نماید که هنوز هم امکانات آشتی وتفاهم در جامعه وزمینه های فروان جمع شدن همه اقوام کشور به دور یک خوان برادری و دوستی مبنی بر ازادی و ارمان های وطنی از بین نرفته اند.ازین رو،حزب ملی هیواد ضرورت تحقق ارمان های دکتور نجیب الله را به حال وطن ومردم مفید دانسته و برآن اکیدا تاکید می ورزد ویاداور می شود که بیجا نبود که دکتور نجیب الله به خطر آن تا قربانی دادن حاضر شد و به خاطر یک عالم درد دیده و ستم کشیده،جان داد و نامش را «درجریده عالم» ابدی ساخت وبدین وسیله دوام ایده هایش را با امتداد تاریخ افغانستان هماهنگی بخشید.
حزب ملی هیواد به بهانه یازدهمین سالگردشهادت دکتور نجیب الله رییس جمهور فقید افغانستان و رهبرحزب وطن،با اخحاف هزاران دعا به روح آن شهید گرامی، یک بار دیگر به تمام وطنپرستان ،هواخواهان،ومبارزین مترقی دیروزو امروز، اعم از اعضای  قبلی حزب وطن «حزب دموکراتیک خلق افغانستان» و غیر ازآن پیشنهاد می کند که به خاطر رهایی  و نجات کشور،درافغانستان ایجاد یک اپوزیسیون قوی،منسجم وسازمان یافته ضرورت است که بتواند با قوت ونیروی فکری وفزیکی در تام امور سیاسی و اقتصادی و اجتماعی کشور نقش وسهم وطنپرستانه خود را ایفا نماید. ظهور این اپوزیسیون در وجود یک اتحاد سراسری همه نیرو های مترقی امکان پذیر بوده می تواند و بس.
بناء به خاطر تحقق چنین یک ارمان بزرگ،روح دکتو رنجیب الله شهید قهرمان کشور را شادمی خواهیم و با صراحت اعلام می داریم که حزب ملی هیواد به منظور تحقق ارمان های وی مبنی بر تفاهم و آشتی ملی و مبارزه علیه جنگ وانواع پدیده های منفور ناشی از آن،تاآخرین امکانات خود،در راه دشوار و پر پیچ و خم مبارزه به پیش می رود وبه منظور،ایجاد اتحاد سراسری و ظهور یک حزب نیرومند اپوزیسیونی درکشور، از هیچ امکان دست داشته خود دریغ نمی ورزد.
شاد باد روح شهید دکتور نجیب الله
زنده باد خاطره های تابناک و جاویدان وی.
شورای مرکزی حزب ملی هیواد افغانستان
افغانستان -کابل

 
                  پیام محترم غلام محمد، رییس حزب ملی هیواد
                     و رییس مرکز کاری افغانها به مناسبت
حلول ماه مبارک رمضان
هموطنان گرامی ومتدین در داخل وخارج کشور
حلول ماه مبارک رمضان،این ماه عبدت و اطاعت ها را، که یکی از آزمایش های بزرگ ذات اقدس الهی بر بندگانش هست ،به همه شما از صمیم قلب تبریک وتهنیت می گویم.
رمضان با جمله فضیلت هایش،میهمانی بزرگ خداوند برای بندگانش است،نعمت خوان این میهمانی را ،آنانی ا قرین ونصیب می گردند که بر فضل و کرم و بزرگی ذات خداوند ایمان وباور شکست ناپذیر داشته باشند و مردم افغانستان از همان بندگان خدایند که بر دین مبین اسلام و باور های راسخ آن ایمان قوی دارند.ازین رو جای شک نیست که ملت مسلمان افغان در زمره سایر مسلمانان با دیانت جهان از اولین های این میهمانی به شمار می روند.
حزب ملی هیواد،که ایمان به  دین مبین اسلام یکی از اهدف راسخ آن می باشد،باور دارد که اعضای حزب ما ر هرگوشه وکنار کشور و جهان و همچنان مردم افغانستان در هر کجایی که هستند و در هر شرایطی که قرار دارند،پابندی به رمضان را از وظایف دینی و افغانی خود دانسته با احترام به  اعتقادات خود ومردم خود در بزرگداشت فضیلت های این ماه فیض وبرکت سهم به سزایی می گیرند.
مرکز کاری افغانها،به مثابه یک نهاد اجتماعی و نهاد مجموعی افغانها،بر خود می بالد که توانسته است،یک مسجد بزرگی را که گنجایش بیش از سه صد نماز گزار را در بک وقت دارد در اختیار افغانهای نمازگزار قرار بداده است.افغانهای مقیم مسکو می توانند هم روزه جهت ادای نماز و افطار به مسجد بیاییند و در جمع هموطنان متدین شان به اجرای مناسک دینی  بپردازند.
به آرزوی ان که در کشور عزیز ما افغانستان،جنگ های تبه کن برادر کشی خاتمه یابند و مردم افغانستان از برکت ماه مبارک رمضان خوان صلح و برادری و دوستی وتفاهم را بگسترانند،حلول این ماه رایک بار دیگر به شما وخانواده های تان تبریک می گویم واز خداوند برایتان در گرفتن و رعایت واحترام این ماه توفیق تمنا می کنم.
ومن الله التوفیق
                                                                       غلام محمد
                                                                    رییس حزب ملی هیواد و
                                                                     رییس مرکز کاری افغانها
نجیب الله عظیمی    
از پراگنده گی به سمت همبستگی
 
         نه شادي داد ساماني و نه غم آورد نقصاني
                                                      به پيش همت ما هرچه آمد بود مهماني
                                                                                                        بيدل
 
درین بحث سعی من این میباشد، که به یکی از پرابلم های موجود حزبی ـ سیاسی در داخل و خارج کشور اشاره نموده و تا حد توان به گشایش آن گره پرداخته و بدان ترتیب دین اخلاقی خود را تا حد معین ادا نموده باشم.
 سوالات بدین گونه در تفکراتم خطور نموده و به میان آمدند:
 یک: چرا از یک حزب(دموکراتیک خلق افغانستان) در طی این یک و نیم دهه چندین گروه و سازمان جدید دیگر به میان آمدند؟
دو: علل و عوامل اینگونه جدایی ها، گروه بازی ها در چه نهفته بوده و می باشد؟
سه: علل و عوامل اصلی و فرعی  اینگونه حزب سازی ها را  باید در کجا جستجو کرد؟
چهار: اینگونه تک روی ها در چنین شرایطی حساس تاریخی از چه حکایه می نمایند؟
پنج: عوامل اصلی این گونه گرایش ها را از کدام مقطع تاریخی به کاوش گرفت؟
 الف: در تاریخ گذشتهء خودی آن حزب؟
ب: یا به گفته رفیق پنجشیری از تاریخ ظهور الی زوال آن حزب؟
پ: یا در عدم یک دموکراسی واقعی در داخل خودی آن حزب در گذشتهء آن؟
ت: یا به گمان اغلب از ساده گیران در سهولت مبارزه سیاسی در افغانستان؟
ث: و یا هم به امید واهی گذشته، یعنی آنکه با شناخت قدرت های جهانی از تو منحیث حزبی سیاسی بالاخره یکی از آنها با در نظر داشت منافع شان، روزی ترا در قدرت دولتی سهیم میگردانند و یا آنکه مستقیمآ ترا به قدرت می رسانند ؟
 با تاسف فراوان، که کشورهای بزرگ سرمایه داری مانند انگلستان از سده های گذشته به اینطرف و از دورانهای دور بدین طرف که در قضایای تاریخی افغانستان به شکلی از اشکال ذیدخل بود چندین بار چنین حالات را در کشور به بار آورد، چنانچه در عصر حاضر ابتدا اتحاد شوروی سابق و فعلآ امریکا چنین حالت را در کشور تکرار نمودند.
 نه تنها اینگونه سوالات، بلکه همان گونه ده ها سوال دیگر به همین منوال نزدی بسیاری از روشنفکران و وطنپرستان و هر آنکه زمانی در صفوف آن حزب تنظیم بوده و یا عضویت آنرا داشته مطرح گردیده و یا آنکه هر یک را چنین سوالات پیوسته به خود مصرف داشته و گاهی چنین سوال را از خود و زمانی از همقطار خود نموده و می نمایند.
من شخصآ در نتیجهء تحقیقات، مطالعات و کاوشهای فردی به این نتیجه رسیدم، که علل و عوامل اصلی و فرعی این همه حزب سازی ها را از جانب یکعده یی از بقایای همان حزب (اعضای سابق) قبل از همه در گذشته های بدور از دموکراسی در داخل خودی همان حزب باید جستجو نمود. ولی به خاطری آنکه ار حرکت چشم پت به پیش اباء ورزیده باشیم، بیاید که به کاوش خویش مشترکآ پرداخته و به بینیم، که دقت و بررسی  ما با چشمان باز ما را به کجا کشانیده و  به کجا می برد.
الف: پیدایش حزب و اوضاع عمومی جهان:
حزب دموکراتیک خلق افغانستان در مجموع در ایامی بحرانی (تقابل خفناک دو سیستم مخالف جهانی، سرمایه داری و سوسیالیستی دولتی) پا به عرصه زنده گی گذاشته و به وجود می آید.
ب: اوضاع در داخل کشور:
شرایط در داخل کشور طوری نبود، که حزب به تواند مرام نامه خود را در رای گیری و نظر خواهی وسیع هواخواهان و مردم کشور قرار بدهد و بعد از جر و بحث آزاد بالای آن اسناد به تواند تصامیم لازم را جهت تصویب آن اتخاذ بدارد.
 پ: مرام نامه حزب:
مرام نامه آن حزب اگر صد فیصد از منابع خارجی کاپی نشده و ترجمه نه گردیده بود، ولی تاثیر احزاب افراطی چپ مانند (حزب کمونیست اتحاد شوروی و سایر احزاب افراطی سوسیالیستی اروپای شرق) بالای آن برازنده گی های خاص خود را داشته و آن سند همان گونه بدسترس اعضا قرار داده شد بود.
 ت: دموکراسی در داخل حزب:
نظر به پیچیده گی اوضاع در داخل و اطراف کشور دموکراسی در داخل حزب بعد از اساس گذاری آن رشد نکرد و فضای حاکم تقابل سیستم ها(سوسیالیستی و سرمایه داری) در سطح بین المللی بالای آن تاثیرات منفی خود را گذاشت.
 ث: جلب و جذب در حزب:
در اثری حاکمیت سیستم اختناقی در سر تا سری کشور شرایط آزاد برای جلب و جذب آگاه هانه روشنفکران در داخل آن حزب وجود نداشت. جلب و جذب به شیوه یی دموکراتیک و آزاد آن در حزب و به وقوع نه پیوست. جلب و جذب در آن حزب در آن زمان صرف از طریق شناخت های شخصی، خانواده گی، رفاقت های وظیفوی و قومی صورت می گرفت.
 ج: پیروزی سریع کودتا و تاثیرات آن بالای حزب:
پیروزی سریع کودتا و تصرف قدرت دولتی در شرایط تشدید جنگ سرد در سراسری جهان حزب را در شرایط پیچیده یی داخلی و بین المللی قرار داد.
1ـ  حزب را دفعتآ بیک حزب حاکم دولتی مبدل نمود.
2ـ با قرار گرفتن رهبران حزب کمونیست اتحاد شوروی به طرفداری کودتاچیان در افغانستان، رهبران حزب دموکراتیک را مانند رهبران احزاب کمونیستی و کارگری اروپای شرق به رهبران مغرور مبدل نمود.(کاپی کاری مطلق از سبک و سیستم کاری احزاب توتالیتاریستی شوروی و سایر احزاب حاکم سوسیالیستی در اروپای شرق صورت پذیرفت.)
3ـ تصرف سریع قدرت دولتی صلاحیت اتخاذ تصامیم و فیصله را بدسترس مقامات رهبری در حزب واگذار کرد و تصامیم و فیصله ها میتوانستند، دیگر بدون مشوره و نظر خواهی اعضای حزب صورت به گیرند.
4ـ به پیروی از بیروی سیاسی حزب کمونیست اتحاد شوروی و سایر احزاب سوسیالیستی اروپای شرق بیروی سیاسی حزب دیگر خود را وارث بلاعوض تمام هدایات و رهبری در حزب و دولت دانسته و به طرح نظریات، پیشنهادات و انتقادات از جانب اعضا و صفوف توجه نه نمود و هرآنچه را آنها خود ضرورت می دیدند، فیصله نموده و به تصویب می رساندند.
 چ: دخول قوا و مشاورین به کشور:
اگر تا قبل از ورود قوا و آمدن مشاورین به کشور، اکثرآ از کار ها از طریق صحبت های تیلفونی با مقامات بلند پایه یی حزب کمونیست شوروی و مشوره با آنها مسایل را حل و فصل نموده و تصامیم لازم و ضروری اتخاذ می گردانیدن، اما بعد از دخول قوا به کشور و سرازیر گردیدن مشاورین بداخل کشور، دیگر قوه یی ابراز هر نوع نظر و جرئت تبارز هر نوع ابتکار از صفوف حذف گردانیده شده و به مشاورین سپرده می شود.
ح: موجودیت قوا و مشاورین در کشور و تاثیرات آن:
بعد از هجوم قوا بداخل کشور و آمدن مشاورین به دفاتر حزبی و دولتی، اعضا و مقامات بلند پایهء حزب به اعضای یک حزب حاکم دولتی تبدیل گردیده و کادر های آن منحیث کارمندان حرفوی در اپرات حزبی و دولتی مصروف وظیفه شده و اکثرآ از ابتکارات به مشاورین سپرده می شود. اعضای حزب فقط در چوکات همان دولت منحیث کارمندان حزبی و دولتی به اجرای وظایف خود می پرداختند. موجودیت قوا و مشاورین در داخل کشور تاثیرات دوجانبه (مثبت و منفی) را در داخل حزب و دولت بالای کادر های حزبی و دولتی نمودند، چنانچه که در آن باره در گذشته ها بالای آن تماس گرفته شده و درین مبحث دیگر ضرورت تکرار آن نمی رود.
 خ: رهبران حزب و تسلیمی قدرت:
چون رهبران حزبی و دولتی افغانستان با پیروی از مشوره های مشاورین حزب کمونیست اتحاد شوروی، بیروی سیاسی خویشرا ایام زمامداری شان، چون مغز متفکر دانسته و در بسیاری از موارد با اعضای و صفوف مشوره نه می نمودند، بنآ ایام تسلیمی قطعی قدرت حزبی و دولتی به مخالفین شان نیز کدام مشوره و نظر خواهی را براه نه انداخته و عملی نه نمودند، بلکه صرف به آن اکتفا نمودند، که خود میان خویش فیصله نمودند. هیات اجرائیه یا بیروی سیاسی مسله یی تسلیمی قدرت به مخالفین سیاسی شانرا  بدون کدام نظر خواهی از اعضا آنرا طی جلسات شان اضطراری فیصله و آنرا دو دسته  به مخالفین(تشنه نه تنها به خون خودی آنها، بلکه یکعده یی از بی گناهان دیگری کشور) نیز تسلیم نمودند.
 د: رهبران حزب بعد از تسلیمی قدرت:
بسیاری از اعضای هیات اجرائیه و بیروی سیاسی بعد از تسلیمی قدرت به مخالفین سیاسی شان طوریکه در بالا نیز تذکر داده شد(تشنه به خون) دفعتآ کشور را ترک نه نموده و یا حاضر به ترک کشور نه گردیدند، بلکه برای یک مدتی دیگر در داخل کشور باقی مانده، کمک و همکاریهای معینی شانرا به اعضای باقی مانده یی حزب در داخل کشور و مخصوصآ آنانیکه در کابل مانده بودند، به انجام رسانیدن.
 ذ: رهبران حزب و ترک مرحلوی کشور:
طوریکه در بالا نیز تذکر داده شد، رهبران حزب همه همزمان به ترک کشور رو نیآوردند، زیرا برای آنکه جان بسیاری از اعضا و صفوف را از حملات احتمالی مخالفین شان حفظ و نگهداری نموده باشند. آنهم بعد از آنکه شرایط در مجموع بالای آنها نیز تنگ گردانیده شد، دیگر دست به ترک انفرادی و دسته جمعی کشور زدند و این کار بعد از یک فاصله زمانی بود، که آنها گاهی به تنهایی و یا گاهی با فامیلهای شان آهسته آهسته رو به ترک کشور آورده و روانهء دیار بیگانه گردیدند.
 ر: وقفه یا رکود سیاسی:
تسلیمی قدرت به مخالفین، ترک مرحلوی و اجباری کشور، دوام جنگهای خونین میان مجاهدین و عدم آرامش نظامی و سیاسی در داخل کشور و اطراف آن و تصرف شهر ها یکی پی همدیگر توسط طالبان و بالاخره سقوط دولت مجاهدین بدست آنها و سقوط کشور در تاریکترین دوران تاریخی اش بدست طالبان و دوام برابر به نیم دهه حکمروایی آنها در تبانی با القایده در کشور، پراگنده گی و سرگردانی رهبران حزبی دولتی در گوشه و کناری مختلف جهان، باعث پیدایش یک رکود تقریبآ نیم دههء سیاسی در داخل و خارج کشور گردید.
 ز: چگونگی اقامه در خارج:
ترک انفرادی و یا دسته جمعی با فامیل ها در خارج از چهار چوکات کشور، البته در قدم اول کشور های آسیای میانه و اکثرآ از جمهوریت های مختلف اتحاد شوروی سابق، پریشانی های ناشی از ترک اجباری، ولی عدم موجودیت کار های طاقت فرسای حزبی و دولتی روز مره و تنفس هوای بدور از فضای غبار آلود جنگ در خارج از کشور، زمینهء آنرا برای همه(بازی گران درجه یک سیاسی و غیره) مساعد گردانید که بالای گذشته ها در فضای آرام و بدون جنگ تماس گرفته و آنرا به غور و بررسی مجدد به گیرند.
 س: بازنگری در سیاست
طوریکه در بالا نیز تذکر داده شد، اقامت در گوشه و کناری مختلف جهان، منحیث مهاجران جنگ   زمینه را برای بازنگری برای هریک از اعضای آن حزب و افغانهای مهاجر مساعد گردانید، که بالای مسایل گذشته یی سیاسی خود و کشور مکث نموده و یا مسایل گذشته یی کشور را از دید گاه های جدید (انتقادی و انتباهی) به بررسی گرفته و درسهای آموزنده را از آنها برای خود استخراج نموده و پیرامون چگونگی آنها ابراز نظر نموده و تحلیل های شان را بدست بدهند.
 ش: از سر گیری مبارزات داد خواهانه:
با وجودی پراگنده گی ها در زنده گی شخصی و فامیلی و پرابلم های ناشی از مهاجرت های اجباری، زنده گی در خارج از کشور و مخصوصآ موجودیت آزادی های نسبی در اروپا زمینه یی آنرا برای همه آنانیکه برای مردم خویش تعهد سپرده بودند مجددآ مساعد گردانید، که دید و باز دید های خود را آغاز نموده و پیرامون گذشته ها و حال خویش تبادل نظر نمایند.
آنهمه تحولات سریع که بعد از تسلیمی قدرت به مخالفین سیاسی به وقوع پیوست و آنهمه تحولاتی که حتا باعث هجوم نیرو های ائتلاف بین المللی در سال 2001 به افغانستان گردید، نه توانست بهبودی قابل ملاحظه یی را در زنده گی واقعی افغانها به ارمغان بیآورد.
خلاصه آنکه آنهمه تحولات نه تنها در افغانستان، بلکه در جهان همه آنانی را قلب شان برای خدمت راستین نه تنها در گذشته ها به مردم وطن شان می تپید، بلکه تاکنون نیز می تپد، در همنواعی و همراهی با همه رسالتمندان کشور به آن واداشت، که به امید آرمانهای نارسیده انسانی شان یکباری دیگر همه نیرو و انرژی شانرا با در نظر داشت تحولات کمی و کیفی در منطقه و جهان مجددآ گره زده ، دوستان و همسنگران شانرا دوباره جمع نموده و کار و فعالیت های جدید سیاسی شانرا مجددآ آغاز نمایند.
 ص: فعالیت های مطبوعاتی:
زنده گی در مهاجرت و بدست آوری آزادیهای مطبوعاتی مخصوصآ انترنیتی در داخل و خارج کشور زمینه آنرا برای آنعده از کادر های، که استعداد و توانایی بیشتر از دیگران را به قلم و مطبوعات داشتند به خوبی مساعد گردانید، که نه دیگر به طوری دسته جمعی، بلکه به صورت انفرادی و به تنهایی به تواند، ندای رسای خود را به دفاع از انسان زحمتکش کشور بلند نموده و در راه دفاع از حقوق آنها به مبارزه برخاسته و آنرا دوام بدهند.
من منحیث یک روشنفکر متجدد تلاشهای انفرادی افغانها را نه تنها مفید، بلکه ضرور نیز می شمارم، ولی تشویش من از تلاشهای دسته جمعی تک روانه یی جدید یکعده یی از رهبران جدیدآ برخاسته از گروه ها میباشد، که مبادا کاسهء زیری نیم کاسهء آنها بوده و اینهمه تلاشهای تک روانهء دسته جمعی کوچک آنها به خاطر آن باشند، که:
 یک: جلب توجهء قدرتهای با هم در جدل جهانی در منطقه، که چشم به غنایم هنوز مدفون در زیر زمینهای کشور دوخته و مصروف تقسیم ناعادلانهء آنها می باشند؟
 دو: جلب پشتیبانی قدرت های نیو لیبرالیستی مدرن و مداخله گر جهان، منحیث گروه های قابل ملاحظهء مستقل سیاسی، که در شرایط جدید سیاسی در داخل و خارج کشور دوباره سر برافراشته و پا به عرصهء فعال سیاسی گذاشته اند، به تفکر آنکه بالای آنها باید حساب صورت گیرد؟
 سه: جلب و جذب قدرت های مختلف منطقوی و جهانی با تفکر ابلهانه، که با میانجی گری آنها باید خود و گروهء خود را  در کناری دولت فعلی قرار داد ، مهم نمی باشد، که نیرو ها تجمع نموده به اطراف دولت فعلی متشکل از کدام گروه ها می باشند؟
 چهار: یا آنکه خود خواهی ها و یا خود محوری های فردی افراد و  اشخاصی، که قبلآ عضویت گروهء قابل ملاحظهء سیاسی، یعنی همان حزب دموکراتیک خلق افغانستان را در کشور داشتند و اکنون با اندوختن تجارب گوناگون و فراوان سیاسی می توانند ادعای مستقل رهبر شدن را نمایند؟
 پنج: یا آنکه خود خواهی های کادر های دست دوم و سوم همان حزب، که اکنون منحیث نسل جدید رشد نموده و می خواهند ثابت نمایند، که نه تنها توان ایجاد و رهبری احزاب و گروه های مستقل را دارند، بلکه می توانند جدا و مستقل مبارزه نمایند؟ (با تغافل از آنکه منافع ملی و مردمی در کشور از همه روشنفکران رسالتمند در چنین شرایطی تفاهم و همگرایی نیرو های ترقیخواه و عدالت پسند را  می طلبد.)
 شش: گروه ها و احزابی که با تاسف فراوان(بدون درنظر داشت حساسیت شرایط جیوپولیتیک و سیاسی افغانستان) به تک روی شان دوام داده و پراگنده مبارزه می نمایند، در حالیکه مردم روشن نگر کشور از نیرو های سالم کشور(ترقی خواه و تجدد طلب) اتحاد و یک پارچه گی را تقاضا دارند؟
 هفتم: یا آنکه تجارت سیاسی بالای بقایای پراگندهء همان حزب میباشد، در حالیکه روشنفکران با درک و رسالتمند مقابل تاریخ کشور، که قبلآ در صفوف حزب دموکراتیک خلق افغانستان تنظیم بودند، ابدآ آرزوی به کرسی رسیدن مجدد به کرسی بی بدیل ریاست جمهوری در دولتی فعلی را در سر نپرورانیده، آنهم دولتی که فعلآ نام و صبغهء اسلامی را نیز به خود اختیار نموده است نمی باشند؟
 هشتم: صاف و ساده تر، به گفته نویسندهء دراک کشور محترم میر عبدالواحد سادات"عجله در کشیدن چپن از تن آقای کرزی و به تن نمودن آن" میباشد، که از جانب یکعده یی از رهبران جدیدآ به پا خاسته جریان یافته، آنهم بدون درک و در نظر داشت منافع دراز مدت و رسالت ملی و تاریخی در مقابل روشنفکران کشور؟
 نهم: اینکه این کاروان غم با (گروه ها و احزاب تک رو گوناگون و جدید سیاسی اش) چه وقتی و کدام زمان به سر منزل مقصود و به آرمانهای خود خواهند رسند، باید آنرا " در ستاره های آسمان" خوانده و مطالعه نمود.
 به امید آنکه بررسی فوق از جانب هر هموطن شریف بدون تخریش و حساسیت گروه یی درک گردد.
 با عرض حرمت                                                                                    
 
لیونین  2007 ر 8 ر 25

 

چرا نیرو های ترقیخواه و چپ دوباره جان نمی گیرند؟

 
بیایید عوامل اینکه چرا نیرو های ترقیخواه و چپ دوباره جان نمی گیرند را جستجو کنیم .آنها را دریابیم و برای چاره آن تدابیر اتخاذ کنیم. درین جا به گونه مثال شماری از فرضیه ها را طرح می کنیم تا بالای آنها بحث کنیم:
1- مغشوش و مکدر شدن جهان بینی علمی به مثابه مشعل رهنما.
2- عدم وجود یک رهبر قوی.
3- مهاجرت اجباری ورزیده ترین کادر های رهبری بخارج و گروگان شدن آنها توسط قوانین مهاجرت و سیستم سوسیال کشور های میزبان.
4 - فروپاشی اتحاد شوروی به مثابه مرجع تقلید ومشعل رهنمای ایدیولوژیک.
5- فروپاشی اتحاد شوروی به مثابه نیروی آشتی دهنده بین فراکسیون ها و تحمیل کننده وحدت .
6- فروپاشی اتحاد شوروی به مثابه کشور کمک کننده مالی.
7- ایجاد انقطاب بین اقوام در جامعه افغانی و اثرات زیانبار آن بالای نیرو های چپ افغانستان.
8- اعتیاد شماری از کادر های رهبری به مشروبات الکلی.
9-مخالف تمام اصول حقوق بشر، غیر فعال ساختن سازمان داده شده و قصدی فعالین چپ توسط دستگاه های استخباراتی غرب . غیر فعال و فلج ساختن کادر های رهبری توسط وسایل استخباراتی .
10- عدم توجه به جلب کمک های مادی و معنوی احزاب چپ کشور های همسایه ، منطقه واحزاب چپ کشور های امریکای لاتین.
11- تلاش در جهت ساختن احزاب دست راستی توسط شخصیت های دست چپی.
12- عدم وجود انتخابات واقعی که اعضا بتوانند واقعا با رای سری رهبر خود را انتخاب کنند.
13- ایجاد رهبری دوگانه در داخل و خارج افغانستان.
14- دستنگر ساختن کادر های داخل افغانستان توسط کمک های پولی که رهبری اروپابه آنها میفرستد.
15- عامل سن وسال. عدم توجه به جلب و جذب نسل جوان به خصوص در داخل افغانستان.
16- مشکلات اقتصادی و عدم توانایی مقامات رهبری به جلب کمک های مالی ، اعانه ها و عدم سرمایه گذاری پولهایی که وجوددارند.
17- عدم تلاش در جهت توافق با محیط خارج و تغیر طرز مبارزه در خارج توسط کادر های رهبری مقیم خارج مطابق با شرایط خارج.
18- عدم توانایی مقامات رهبری به تنظیم یک پلان برای فرستادن دورانی کادر های رهبری به داخل افغانستان برای کار و تربیه جوانان.
19- عدم توجه جدی به آموزش وتدریس شیوه های مبارزه مخفی و آموزش چگونگی تلفیق فوری مبارزه علنی به مبارزه مخفی در شرایط اختناق.
20- و بالاخره اعتراف به این حقیقت تلخ که بعد از 7 ثور تعداد اعضای ح د خ ا کمتر از 12000 بود اما درسال 1992 به صد ها هزار نفر می رسید. در بین این کتله عظیم که بدون شک اعضای صادق و معتقد هم وجود داشتند ولی نمی توانیم از وجود شمار زیاد از افراد تصادفی و پله بین چشم پوشی کنیم.
لطفا نظریات تانرا بفرستید که درین صفحه به نشر برسند.

 
پیام تبریکیه غلام محمد رییس حزب ملی هیواد
 به مناسبت 88 مین سالروز استرداد استقلال  افغانستان
به مردم با شهامت ودلیر افغانستان، خواهران وبرداران گرامی افغان درداخل و خارج از کشور،رفقای عزیز، شورای محترم مرکزی،اعضا وهوادارن حزب ملی  هیواد!
بدین وسیله بهترین تمنیات و تبریکات قلبی خویش را به مناسبت 88مین سالروز استرداد استقلال کشور به شما وخانوداه  های محترم تان تقدیم می دارم.
پدران و نیاکان غیور و آزادی دوست کشور مان که نوامیس،ارزش ها و معنویت افغانی را ارج می گذاشتند،در ادامه مبارزات چندین ساله شان در پیامد سه جنگ رویارویی با انگلیسی که نیم قاره هند را زیر سلطه اورده بود و افتاب در قلمروش افول نمی  کرد،به زانو دراوردند و مجبورش ساختند تا به ازادی و رهایی مردم این سرزمین گردن نهد وا زخاک ایشان خارج شود.
افغانستان عزیز ما با تمام دشواری های اقتصادی،نظامی،اجتماعی و سیاسی ای که دارد،یک چیزی که مایه بالنده گی و سرافرازی برای همه ما وما شما می باشد این است که مامردم ازاد هستیم وشف  دستار آزادای مان بلند است.این بدون شک، نشانه غرور و مردانگی ملت مان در برابر متجاوزین محسوب می گردد.
ازین رو استقلال به مثابه سمبول شهامت و غیرت این ملت همیشه برای مردم،وطن و نسل های بعدی کشور مان همیشه و همیشه عزیز و عزیز تر است.بنا آمدن سالروز این نعمت الهی، جشن بزرگ ملی برای همه گان محسوب می گردد،زیرا این جشن ،جشن قلبی،جشن ملی،جشن وطنی و جشن خانوادگی و جشنی است که همه ساله با آمدن خود، یک بار دیگر ما و ملت ان را به ارزش های ازادی و خود ارادیت متوجه می سازد و درسی  از وطندوستی ومردانگی پدران ،نیاکان و غازیان  سر سپرده  مرزوبوم مان در برابر تجاوزگران و اشغالگران بیگانه تازه می کند.
یاد و خاطره های قهرمانان،غازیان و همه آنانی که به نحوی از انحا در استرداد استقلال کشور مان نقش داشتند،گرامی  واین روز خجسته بر کافه ملت غیور افغان مبارک باد.
زنده باد استقلال
همیشه و یاد باد کارنامه های  رهبران و حامیان آزادی کشور مان
زنده و سربلند باد مردم فرزانه وآزادی دوست افغانستان.
با احترام
غلام محمد
رییس حزب ملی هیواد
 

 
ماهنامه آشتی وطن از چاپ برآمد
شماره اول سال اول ماهنامه آشتی وطن ارگان نشراتی حزب ملی هیواد درشهر کابل چاپ وتوزیع گردید.آشتی  وطن ناشر اتدیشه های حزب ملی هیواد و بیانگر اهداف و آرمان های ملی مردم افغانستان  می باشد که منبعد درهر ماه یک بار به خوانندگان وعلاقمندان خوانش اثار فرهنگی وسیاسی  زینت چاپ می یابد.
در صفحه اول نخستین شماره این نشریه پیام رییس حزب ملی هیواد به مناسبت ایجاد سایت حزب،یادداشت مدیر مسوول و اعلامیه رییس حزب ملی هیواد زیر عنوان (یک هوی سراسری برای ایجاد یک حزب سراسری) که قبلاء در سایت های نوید روز و  برخی از تارنماهای دیگر افغانی به نشر رسیده بود درج گردیده است.
 نشریه «آشتی ملی» هرماه یک بار در چهار صفحه به نشر می رسد و به اعضا وهوادارن  حزب ملی هیواد و همچنان  هموطنان گرامی در سراسر افغانستان توزیع می گردد.
خبر نگاران ما از شهر کابل وبرخی ولایات کشور گزارش دادند که  نشریه آشتی وطن با استقبال گرم اعضای حزب و هوادارن آن مواجه شد.
این نشریه دارای یک هیاتتحریر بوده و آقای سمیع الحق مدیر مسوول آن می باشد.
 

 
                      پیام رییس حزب ملی هیواد به مناسبت نشر
                           اولین شماره جریده آشتی وطن
حزب ملی هیواد امروز در کنار سایر احزابی که به خاطر اعمار وطن،دموکراسی و عدالت اجتماعی در کشور مبارزه می کنند یک نیرویی می باشدکه توانسته است در عرصه های سیاسی  و بر مبنای اهداف برنامه یی خود در سایر عرصه های زندگی اجتماعی –فرهنگی کشور نقش و اثر گزاری های معین خود را پیدا نماید.
حزب ما نخستین شماره ای از نشرات نوشتاری خود را به نام راه  چاپ کرد که بنابر تذکار وزارت محترم اطلاعات وفرهنگ کشور مبنی بر تکرار بودن نام از آن صرف نظر کرده و اینک «اشتی وطن» را که یک ضرورت حاد میهن ومردم ما می باشد به نشر می رساند.
من در حالی، که در کنار سایت وزین نوید روز که زبان و بلند گوی حزب ملی هیواد است در چوکات کلکتیف سیاسی –فرهنگی حزب مان نشر اشتی وطن را به مثابه یک ماهنامه  اهمیت می دهم و آن را به حیث یک ضرورت همیشگی  در حزب لازم می دانم. توجه مسوولین راه را به پشتکار فرهنگی جلب نموده و از سایر اعضا وهواداران حزب ملی هیواد صمیمانه می خواهم که آشتی وطن را مطالعه کنند وبا آن همکار باشند.
اولین شماره نشریه آشتی وطن ،آن گونه که گزارشات آن برایم رسید از استقبال و پذیرش اعضای حزب در کشور برخوردار گردیده است واین می رساند که آشتی وطن با توجه و پیگیری از جانب مسوولین ان می تواند به زودی راهش را نه تنها درمیان اعضای حزب بلکه درمیان سایر هموطنان ما پیدا نماید.
بدین وسیله نشر اولین شماره آشتی وطن را بهرفیق سمیع الحق مدیر مسوول و سایر کارکنان این نشریه واعضا و هوداران حزب ملی هیواد تبریک می گویم واز خداوند در جهت کار بزرگ روشنگری، برای شان موفقیت آرزو می کنم.
                                                          غلام محمد
رییس حزب ملی هیواد
 

 
 
پیام روزنامه و سایت نوید روز به مناسبت نشر
 اولین شماره «آشتی وطن»
نخستین شماره  وزین آشتی وطن  را به دست آوردیم.روزنامه وسایت نوید روز نشر آشتی وطن را به محترم غلام محمد رییس حزب ملی هیواد و هم چنان اقای سمیع الحق سهاک مدیر مسوول این نشریه و تمام اعضای حزب ملی هیواد از صمیم قلب تبریک وتهنیت می گویند.
طوری که همه میدانیم،امروز در افغانستان بیشتر از هر پدیده دیگر مردم وملت ما به همفکری وباهمی و یک دلی نیاز دارند که بنیاد همه آن را آشتی تشکیل می دهد. جریده آشتی وطن ،آنگونه که ازنامش پیداست،بدون شک مشعل فروزنده ای خواهد بود درراه پرخم و پیچ هموندی و کثرت گرایی به خاطر نزدیکی هر چه بیشتر افغانها در سرزمین جنگ زده شان به منظور ابادانی این کشور.امید واریم که آشتی وطن به یک  ستاره درخشانی در آسمان مطبوعاتکشور بدرخشد و در  راه روشنگری و گسترش روشنفکری در افغانستان نقش ارزنده ای را یفا نماید.
بدیوسیله  روزنامه وسایت نوید روز، برای آقای سمیع الحق، مدیر مسوول آشتی وطن، موفقیت آرزو کرده ،خوانش این نشریه را به همه اعضای حزب ملی هیواد توصیه می نمایند.
آروز داریم که نشریه  آشتی وطن بتواند به زودی در میان سایر نشریه های دیگر افغانی جای و مقامش را پیدا کرده و مصدر خدمات بزرگ سیاسی و فرهنگی به اعضای حزب و سایر هموطنان گرامی در داخل و خارج کشور گردد.
                                                             فاروق فردا
معاون رییس حزب ملی هیواد
مدیر مسوول روزنامه وسایت
نوید روز
 
 
پرسش ها و پاسخ ها
پاسخ های  غلام محمد رییس حزب ملی هیواد افغانستان
 به پرسش های برخی ازخوانندگان
 سایت نوید روز
یادداشت اداره: طوری که خواندگان عزیز در جریان هستند،اخیرا محترم غلام محمد رییس حزب ملی هیواد و رییس مرکز کاری افغانها،به خاطر ایجادیک حزب سراسری  ملی متکی بر دموکراسی وعدالت اچتماعي درافغانستانِ، دو اعلامیه ای به نشر رساند. در اعلامیه های وی بر علاوه تاکیدات اکید بر ایجاد یک حزب سراسری ملی از نیرو های مترقی کشور تصریح گردیده بود که،او حاضر است که مصارف  کمیسیون برگزاری وسازماندهی  و خود کنگره را بپردازد. در خور یادهانی است که در اعلامیه اخیر همچنان آمده است که لیست  اعضای داوطلب کمیسیون عنقریب اعلام می گردد. این اعلامیه ها مورد استقبال  گرم فراوان شخصیت ها و حلقات سیاسی اعم از جزایر حزب دیروز وطن و هم چنان از استقبال  شخصیت ها و حلقات مترقی غیر از آن  واقع شدند.       
نوید روز به آگاهی می رساند که این نوشته ها بیشترین خوانند را در ماه اخیر داشتند.ازین رو یک عده از خوانندگان سایت، طی نامه های الکترونیک شان عنوانی فاروق فردا مسوول سایت نویدر وز، پرسش هایی را نیز مطرح کرده اند.سایت نوید روز این پرسش ها را با تمام امانت داری به اقای غلام محمد راجع ساخت و پاسخ هایی برای آن هاردیافت کرد که اینک بخش بخش آن  در هر هفته خدمت خوانندگان عزیز تقدیم می گردد.همچنان از سایر خوانندگان عزیز دیگر که پرسش هایی در ذهن شان خطورمی نماید،تقاضا داریم تا مسایل را با ما درمیان بگذارند. به همه پرسش های شان پاسخ گفته می شود.
نوید روز به همین گونه از صائب نظران عزیز افغانی متمنی است تا درین رابطه از نظریات خود شان نیز ما وخوانندگان سایت نوید روز را مشتفید سازند. اینک پرسش های خوانندگان و پاسخ های اقای غلام محمد.با این یاداوری که در چگونگی طرح پرسش ها، سلیقه و نظر گرداننده سایت دخیل نمی باشد.
***
نوید روز: محمد اصغر داوود، از پشاور می نویسد که محترم غلام محمد، رییس حزب ملی هیواد، لطف کنید درمورد ابعاد مهم اعلامیه ها و اهدافی که ازآن دارید یک کمی معلومات بدهید.من از دیر مدت در پاکستان زندگی می  کنم.فراوان نوشته ها و نامه هایی را برخی رفقا درست دارم که همه وهمه از وحدت و یگانگی حرف زده اند.ولی با تاسف که همه در روی کاغذ باقی ماند.هیچ کس آن را پی گیری نکرد.
غلام محمد: طوری که شما در جریان هستید، یکی از رفقای حزبی ما به نام شیر احمد در سایت وزین آریایی، مطلب بسیار جالب و در خور ستایشی را مبنی بر اتحاد وهمدلی مهره های جنبش دیروزی ما که حزب دموکراتیک خلق افغانستان (حزب وطن) است، مطرح کرده بود.من با خوانش این نوشته واقعا به یاد آن روز های دشواری افتادم که حتی آب و نان نداشتیم ولی به خاطر آرامش و سعادت مردم افغانستان فکر کرده و درین راستا، صادقانه و با ایمان مبارزه می کردیم. من فکر کردم، دیروز که حتی از هر لحاظ، کم آماده بودیم به کار های بزرگی دست می زدیم،همدلی و همفکری می کردیم و شما دیدید که در سراسر کشور چه جنبش عظیمی راراه اندازی کرده بودیم، مگر امروز صرف نظر از برخی دشواری های مهاجرت و جو سیاسی به نفع مخالفین، می توان گفت که بی هیچ نیستیم.چرا نتوانیم چنان یک اتحاد و همدلی را سازمان دهیم که یک بار دیگر به مردم و جهان نشان بدهیم که ما خدمتگزاران واقعی مردم افغانستان هستیم. بنا برهمین ارزو من حاضر شدم که هرگاه اعضای محترم شورای مرکزی حزب مان پیشگام شوند،مصارف ویزه،راه و غیره را بپردازم.
ابعاد مهم اعلامیه بنده این است که در افغانستان یک بار دگر حرکت و جهشی به وجود آید که فراگیر باشد و کتله های وسیع روشنفکری در آن جای خودرا یافته بتوانند.از گروه محوری های کنونی که شاید آینده روشنی نداشته باشد به طرف میدانگان گسترده مبارزه برویم.
نوید روز: غلام قادر تصویر از شهرکابل می نویسد:چرا هم در نوشته آقای شیر احمد خان و هم در نوشته شما بر پیشگام بودن اعضای شورای مرکزی تاکید شده است؟
غلام محمد: ببینید بعد از سال 1372 که کشور در استیلای جنگ سالاران واقع گردید،گسست های فراوانی به میان آمد،آوارگی داخلی و برون مرزی بر کم رنگ شدن همه روابط شخصی وسیاسی سایه انداخت.شناخت ها را تاریکتر ساخت.طرز تفکر ها نیز گونه گون شدند،سلیقه های جدیدی به میان آمدند،یک عده از کادر های حزبی با سیاست بی علاقه شدند ویک عده دیگر که تازه رشد کردند نتوانستند برای شناختاندن خود در میان جنبش  زمینه پیدا کنند.ازین رو اگر ما به یک کار بسیار مهم وطنی و افغانی و روشنفکری دست می زنیم یگانه کتله ای که می توان بر ایشان اعتماد کرد همانا اعضای محترم شورای مرکزی  وهیات محترم اجرائیه شورای مرکزی حزب است که اکثریت قاطع ایشان هم در سطح حزب،هم در سطح کشور و هم در سطح جهان از شناخت  کافی برخوردار می باشند.ما از  بینش های ایشان آگاهی داریم وهرگاه پیشگام شوند بدون شک از استقبال و پشتیبانی وسیعی برخوردار می شوند.عنعنه افغانی نیز چنین حکم می کند که باید پیشکسوتان حزب مان را احترام کنیم و ایشان یک بار دیگر چراغ به خاموشی گرائیده ما را فروزان سازند. در چنین شرایط ما به امینی نیاز مند هستیم که به صورت واقعی دست جنبش را بگیرد و از ورطه نابودی نجاتش بدهد.این  امین مشترک جنبش، جز شورای مرکزی  وهیات اجرائیه ،در حال حاضر کس دیگری بوده نمی تواند.
نوید روز:یکی از خوانندگان که خودش خواسته است از ذکر نامش خود داری کنیم می نویسد:برخی زا اعضای شورای مرکزی وفات کرده اند،برخی هم بنابر کبر سن، شاید نتوانند با این روند بپیوندند،برخی هم شاید  کشش های قبلی مبارزاتی را از دست داده باشند در حالی که یک عده دیگر ازین رفقا  عملا  با روند  تطبیق  پلان ملل متحد در افغانستان  ابراز ناسازگاری کردند ویک عده دیگر دست به کودتا زدند. در حال حاضر یک عده از رفقای محترم شورای مرکزی حزب عملا در احزاب جدیدا ایجاد شده تنظیم می باشند.دیدگاه  شخصی شما برای آینده چنین یک جنبشی که برخی ازکادر های  قدمه اول آن چنین حالاتی را داشته اند،چگونه امکان پذیر خواهد بود؟
 
غلام محمد:در هر حزب و سازمان ایجاد کشیدگی ها ،فراز وفرود ها و نابسامانی ها، یک امر معمول است.مهم هدف اصلی و دور نمای جنبش است.اعتراف بر گذشته چیز جدیدی را پیشکش کرده نمی تواند،همانگونه که مقصر شمردن ها مبنی بر اتهامات گذشته گرهی را باز نمی کند. اگر هر قدر اینمساله به اصطلاح کش شود گره ها  به همان اندازه محکم تر می گردند. گرهگاه امروزی مسایل افغانستان برای توجه به اینده امر مهم تر از همه گذشته ها است. به هرنوع تفسیر بندی و تعبیر پردازی ها نمی توانیم حالت گذشته را بار دیگر زنده کنیم. بناء هرآنچه بود گذشت.گذشته های روشن و تاریک سیاسی ما ، قرائت های جدیدی از سایست را به دست مان داده وتجربه های بسیار پخته ای را در فرا راه مان قرار داد که به خاطر رفتن به سوی آینده،از هر کدام ما دقت وتوجه می خواهد وهرکدام ما را به احساس مسسولیت در قبال شرایط امروز و آینده کشور فر می خواند.
شما در جنبش های مخالف خود می بینید که نیرو های متخاصم و درگیر که چه ویرانی هایی را مرتکب شده اند و کشتار هایی را انجام داده اند، از قطب های مختلف  دریک خط موازی سیاسی و نظامی حتی به خاطر منافع شخصی شان جابجا می شوند.ما که همیشه روی مسایل ومنافع ملی بحث می کنیم.با استفاده از کاوش های ژرف در همه گذشته ها نه به منظور تقصیر یابی ها بل به منظور درس گرفتن و دریافت قرائت های نوین از سیاست، زمینه های نزدیکی ،همفکری و هموندی های مان بیشتر می شود.اگر سایر کشیدگی های دیروزی را مطالعه کنیم جز برخورد های سلیقه یی با مسایل ویک مقدار هم کوتاه اندیشی ها که ما را به گفتن حرف های آخر واداشته بود،مسالة دیگری وجود ندارد که سبب از هم دوری امروزین ما شود.
وقتی بیشترینه صفوف حزب می گویند که شورای مرکزی حزب پیشگام شود، معنی آن این است که ایشان هنوز از اعتبار لازم در میان اعضای دیروزی حزب برخوردار هستند.این باور، استوار و پا بر جا است.رفقایی که به حق پیوسته اند ب، منتظر دعا های ما اند به روح شان  درود می فرستیم.از آنانی که  بی علاقه شده اند تمنا داریم که یک بار دیگر به دستگیری مان همت گمارند و آنانی که از لحاظ سنی در حالتی نیستند که توان کاری داشته باشند،بدون شک به استراحت نیاز دارند ولی توقع ما این است که مشوره های داهیانه و عالمانه شان همیشه چراغ راه مان باشد.چه بهتر که ما یک شورای عالی  مشورتی داشته باشیم و پیهم از نظریات ایشان مستفید گردیم.
نباید بر موضع های قبلی دیروزی سلیقه یی خود پا فشاری نماییم..یگانه راهِ یک پارچگی ما گذشت،از خود گذری و مهمتر از همه ابراز صداقت و ایمانداری در برابر رفقای مان است. پیشنهاد اساسی صفوف حزب مان این است که نبایداز کار زار سیاسی امروز و آینده کشور با کوله باری از اتهامات خصمانه بیرون شویم، بلکه باید با پاسخ های منطقی و انسانی  آن از حاشیه به متن برویم  براشتباهات دیروز مان معترف باشیم، تجارب خود مان را با افتخار یاد کنیم و آن را تعمیم ببخشیم، درس ها وقرائت های جدیدی را که زمان معاصر به ما آموخته است به شیوه های جدید ان پیاده نماییم. بهترین راه پیروزی در دوست داشتن است، نه در دشمن پنداشتن و ایجابات زمان کنونی نیز، این است، که ما برای دوستی ها دلایلی را جستجو کنیم نه برای دشمنی کردن ها ومخاصمت زایی ها.
من امروزاز نوشته هایی صائب نظران حزبی مان را در سایت های اریایی،مشعل،پیام وطن،28 اسد،پندار، اصالت، مهر، زندگی، روزنه، حزب وطن، امید وطن، فردا، و خود سایت نوید روز می خوانم، یک مساله را به خوبی درک کرده ام،که باید بیشترینه توجه مان را به آینده نگری معطوف سازیم نه در ایجاد اشتغال برای خود در کاوش های مسایل  دیروزی.شاید هم شما و هم یک عده زیاد رفقا با من موافق باشند که ما همه تاریخ زنده یک برهه داغی از رخداد های شور خود هستیم.همه میدانیم که کی هستیم، کی چه کرده است؟. ولی با تمام این واقعیت ها هنوز تفکیک کردن و یا حکم کردن برخاین وخایف بودن این وآن امری پیش از وقت است.ما باید از اشتباهات مان  درس بگیریم و به خاطر جبران آن سعی به خرج دهیم نه به خاطر تکرار آن.
هدف من از یاداوری این سایت های زنده وفعال  این است که شما تمام جهان تارنمایی  را که ارتباطات را تحکیم کرده و فاصله ها را کوتاه ساخته اند این است که شما نه تنها درین سایت ها بلکه سایر سایت های افغانی و بیرونی ها راکه مطالعه می کنید، در رابطه به وطن بهترین و صائب ترین نظریات، همانا ازکسانی اند که دیروز و یا هم امروز شان به حزب دموکراتیک خلق افغانستان (حزب وطن) ویا هم احزاب و سازمان هایی است که به نحوی با این حزب در پیوند و هماهنگی بوده و هستند. این ها هرکدام زبان و گوش و هوش نهضت مترقی و روشنفکرانه فردای وطن راتشکیل می دهند.
 
- مگر نظریات بسیار مختلف و بعضا هم در تقابل همدگر به نشر می رسند.
 
غلام محمد:مهم نیست که نظریات متفاوت باشند.نظریات متفاوت به معنی دشمنی نیست.مهم این است که نظر ابراز گردد. یکی از دانشمندان به طرف مقابلش گفته بود که من جان خود را فدایت می کنم تا تو نظرت را بگویی.با دانشمندان و صائب اندیشه ها،مشکل به میان نمی آید.تا نظریات متفاوت مطرح نشوند،نکته نظر های مشترک پیدا شده نمی توانند.
نوید روز: عبدالروف عظیمی، از تاشکنت نوشته کرده است که در نوشته دوم شما آمده بود که تعداد زیادی از روشنفکران و اعضای حزب با شما تماس گرفته اند لطفا واضح سازید که  از تا حال چه تعداد نامه و تلفون از شخصیت های بزرگ حزبی ویا هم دیگر روشنفکران وترقی خواهان به شما رسیده است؟جوهر این گفتمان ها چه است؟آیا واقعا اکثریت، از ایجاد یک حزب سراسری پشتیبانی می کنند ویا این که، این یک خیال و ایتوی است؟
غلام محمد: شمار دقیق آن از یک صد وپنجاه بالا است.من هر روز سه تا چهار امیل مفصل و مختصر می خوانم و درحدود چهار تا پنج بار تلفونی صحبت می کنم. رفقای شورای مرکزی و هیات اجرائیه از گوشه وکنار جهان تماس می گیرند.شخصیت های مستقل ویا هم وابسته به برخی سازمان های  دیگر و حتی یک عده دگر اندیشانی که با هیچ حزب وسازمان وابستگی ندارند اما می دانند که نیروی اساسی خدمت به آینده وطن در میان اعضای سابق حزب وطن به خوبی جستجو شده می تواند تماس می گیرند.
بر علاوه آن که از چنین یک اقدام پشتیبانی صورت می گیرد و آمادگی نشان داده می شود،پرسش ها و جر وبحث های رفیقانه نیز صورت میگیرد که هم مفید اند و هم آموزنده.طرح این پرسش ها و جر وبحث بر آن ها دیگر هم گسست ها و فاصله های ایجاد شده را از بین می برد و هموندی ها را به وجود می آورد.
ما که هنوز با رفقای بلند پایه حزبی تماس داریم،به باور کامل توان گفت که اکثریت رفقای ما از صفوف دیروزی حزب به این اصالت رسیده اند که تنها راه پیروزی و خدمتگزاری به وطن ومردم را در تشکل سراسری جستجو نمایند.استقبال بی شایبه سایت نوید روز در میان خوانندگان  وطرح این پرسش ها از خوانندگان تان  گویای روشن این حقیقت است که  چشم امید همه به چنین یک تشکل است.
نوید روز:پرسشی است از محترم نوید اله واله از شهر کابل:شما گفته بودید که عنقریب لیست اعضای داوطلب کمیسیون را اعلام  می دارید.چرا درین کار تاخیر می شود؟
غلام محمد:هیچ استخاره یی در کار نیست.لیست  آماده است.صرف بر چگونگی امور تخنیکی آن مصروف هستیم.با حل این مساله به نشر آن اقدام می کنیم.
نوید روز:پرسشی است باز هم از همین بازدید کننده محترم سایت نوید روز که چنین می نویسند:
امروز می بینیم که چندین حزب جدید از همان حزب وطن ایجاد شده است.آیا این احزاب حاضر می شوند که در یک تشکل جدید مدغم شوند واز سازمان خود بگذرند؟مثلا شما خود تان رییس حزب ملی هیواد هستید.آیا حاضر هستید که از حزب خود بگذرید؟.
غلام محمد:درین جا مساله گذشتن و رهایی ودور انداختن احزاب مطرح نیست.یک جا ساختن آن ها مساله بحث می باشد.ببینید.ما همه با یک ارمان مشترک اما در خطوط متفاوت تشکیلاتی که کاملا یک مساله تخنیکی است مبارزه می کنیم.مهم ارمان ومرام است.در مرام و ارمان هیچ کدام این شاخه هااز هم تفاوت ندارند.وقتی آرمان یکی است.برای یک آرمان واحد راِهِ سازندگی واحدی باید طی شود.
نوید روز:پرسشی رسیده از دنمارک.رفیقی به نام سید ولی ارجمند، می نویسد که،نهضت فراگیر و حزب متحد ملی که هردو سابقه پرچمی گری دارند و ومسوولین آن نیز فراوان وجوه مشترکی با هم داشتند ودارند،از مدت بیش از یک سال است که می خواهند متحد شوند ولی به توافق نمی رسند.چگونه امکان خواهد داشت که بشود یک اتحادی سراسری را ایجاد نماییم؟.
غلام محمد:من حق ندارم بر این احزاب محترمی که شما یاد می کنید،تا زمانی که با هم در یک پروسه مشترک دست به دست هم می دهیم،حرف ونظری داشته باشم.ولی علاقمندی شخصی من این است که اگر این اتحاد صورت بگیرد،یک مقداری از  راهی را که ما همه در پیش رو داریم طی شده می یبابیم.از دید کاه من در جهت رسیدن به اتحاد ایشان جز دشواری های تخنیکی، معضله دیگری وجود ندارد.
نوید روز:عبدالودود از کندز می نویسد:حزب دموکراتیک خلق افغانستان که بعدا به ابتکار مرحوم داکترنجیب اله به نام حزب وطن مسما شد،از ابتدا تاانتها در آتش خلقی گری و پرچمی گری سوخت.هر چند رهبران این حزب از وحدت به مثابه مردمک چشم یاد می کردند ولی باز هم در میان اکثر اعضای حزب خلقی خلقی بود وپرچمی پرچمی.دشمنی ها،اصطکاک ها و فراوان مخالفت ها نه تنها در داخل حزز پوشیده نبود بلکه از انظار مردم نیز پناهان نمانده بود.آیا آن همه خلقی ها و این همه پرچمی ها حاضر هستند که به دور یک دسترخوان واحد جمع شوند.و خلقی خود را خلقی نگوید و پرچمی خودرا پرچمی نینگارد؟.
غلام محمد:به نظر من اکثر رفقای حزبی تور عنکبوتی حزبیت تعبدی را گسسته اند.کسانی که هنوز بر اعتقادات سلیقه یی دیروزی شان  پا فشاری می کنند فکر نمی کنم که شامل روند تفکر جدید شوند ولی کسانی که دیگر ازادی را درک کرده اند،ازاد اندیشی را درک کرده اند،در تور های تعبدی نمی گنجند.اتحاد جدید به انسانی نیازمند نیست که صرف در اندیشه های دیروزی زندگی کند،احدی طرفدار نداشته باشد ومشعل مبارزه اش نیز صرف تا نماز جنازه همراهیش کند و پیش ا ز رساندن جسدش به گورستان خاموش گردد. اتحاد جدید ،جنبش جدیدی است و این جنبش به انسان نوین نیازمند است.انسانی که بتواند جامعه را به طرف خود بکشاند وهر فردی از اجتماع حامل چراغ اندیشه وتفکر نوین او باشد.نامش سینه به سینه به نسل ها انتقال کند و فروزندگی اندیشه ها و باور هایش بر قلب وکف دستان مردم هر روز گل بدهد.و(با ادای احترام به خسرو گلسرخی ) نه گلی به سرخی خون، بل، گلی به روشنی  گرمی آفتاب وزیبایی  نورستاره ها و ملایمت درخشش مهتاب.
من حزب ملی هیواد را به همکاری یک عده از رفقای دیروز که پیوند امروزی بسته ایم ایجاد کردم.حزب ملی هیواد، به هیچ وجه  ادعای آغوش بازکردن به دیگران را ندارد.خود یکی از مهره هایی خواهد بود در کنار سایر تشکلات و رفقای دیگر در روند جاری. تکتازی ها و خود بزرگ بینی ها  طوری که قبلا نیز گفته ام کشتی به ساحل نمی برد،همیاری ها و پذیرش و مراجعه و دعوت است که دروازه های آینده نگری را به روی ماباز می کند.
نوید روز: پرسشی از محترم عبدالشکور نو اندیش از شهر نو بغلان مواصلت و نوشته  کرده است که من یک جوان 25 ساله هستم.دشواری های زندگی مانع ادامه تحصیلاتم در پوهنتون شد.با سیاست علاقه دارم،اما از دشواری ها و گمانه زنی هایی که بر  گذشته حزب دموکراتیک خلق می زنند بی اطلاع نیستم.مگر ولی بنده هیچ گاه عضو آن حزب نبودم.شاید زمان و سن وسال اجازه نداده بود.ولی در مهربانم را که  سن وی کمی بالاتر از سن امروز من بود از دست داده ام.او عضو حزب وطن بود و اکنون شهید وطن است. حالا که ، کار و اعمال مخالفین آن حزب را می بینم گاهی فکر می کنم که آن حزب واقعا خوب بود .زیرا تشکل های بسیار نابکاری از آن بد می گویند.من متن مصالحه اعلام شده از جانب داکتر نجیب اله را مطالعه کردم.واقعا مساله جالبی بود.پرسش هایی در ذهنم خطور می کند که چرا این همه سیل جهادی که امروز داد از مصالحه می زنند دیروز با مصالحه مخالف بودند. اگر دیروز مصاله را می ذیرفتند کم از کم پدر من و هزاران هزار دیگر امروز زنده بودند و به درد وطن ومردم می خوردند و طعمه هوس های قدرت طلبی ایشان نمی  شدند.به هر حال نمی دانم که شما واقعا ،جای یک حزب ویاجنبش سراسری  رادر افغانستان خالی می بینید ویا می خواهید که دوباره جنگ ها و مخالفت ها با شما، ها تازه شوند؟
غلام محمد:ببینید،این آگاهی یک جوان است.جوانی که درد دارد و جوانی که خود را از سیاست کشور جدا نمی انگارد.بسیاری از افغان ها امروز مانند همین جوان فکر میکنند.زیرا الترناتیف حزب دموکراتیک خلق افغانستان(حزب وطن) چنان از آب درآمد که نتوانست اهداف پشت پرده شان را پنهان نمایند.
سیاست مصالحه ملی ای را که مرحوم داکتر نجیب اله وضع کرده بود،از ابعاد کونه گونی درخورمطالعه و دقت است.وقتی در متن مصالحه بر این موضوع اتکا شده بود که این سیاست به خاطر قطع جنگ و برادر کشی طرح شده است،همه طرفین افغانی الزاما باید به صلح تن در میدادند ودشواری های شان را از روی مصالحه در فضای افغانی و اسلامی حل می کردند.ولی در آن وقت کسانی که بر ضد مصالحه گام گذاشتند وبه نحوی ازانحاء در جهت نا کامی آن تلاش کردند جلو پیش رفتن ها و پس کشیدن های شان در دست خارجی هایی بود که از یک طرف در افغانستان آرامش نمی خواستند و از طرف دیگر اهداف استرتیژیک شان حکم می کرد که  کشورما  باید بستر داغ همچنین حوادث باشد. اگر در آن وقت همه با هم آغوش باز می کردند و از جنگ دست می کشیدند،امروز  بسیاری از دشواری های کنونی از گریبان ما نگرفته بود.
حزب وطن، در حوادث ورخداد های سیاست دیروز، قربانی مخاصمت های بین المللی و به ویژه ابر قدرت هاشد،الا غیر افغانها به هر حالت می توانستند با هم کنار بیایند.امروز در پارلمان افغانستان گذشته از این که تا چه حد قانونیت دارد یا ندارد؟ دیده می شود که افراد و اشخاص مختلف با دیدگاه های متفاوت وحتی دید گاه های خصمانه کنار هم نشسته اند.تمام طرف ها در افغانستان به خوبی فهمیده اندکه در رد همدگر به بیراهه رفته اند. راهیان اتحاد سراسری سیاسی،مبنی بر ایجاد یک جنبش سراسری در کشور به هیچ وجه نه علاقمند بروز مخاصمت های دیروزی اند ونه هم زمینه و شرایط دوام آن دیده می شود. در جو سیاسی امروزی کشور،جای یک حزب واقعا دموکرات و جای یک جنبش سراسری ای که بتواند در همه ابعاد خویش صاحب هویت ملی گردد، خالی است. نیرو های ذخیروه وی برای ایجاد چنین سازمان، همین روشنفکرانی اند که هم تجارب غنی سیاسی اندوخته اند و هم در پراتیک نشان داده اند که میتوانند برای وطن و مردم خدمت نمایند.
ایجاد سازمان سراسری حزبی به معنی دوباره احیا کردن حزب گذشته نه، بلکه ایجاد یک جنبشی است واقعا دموکراتیک و متکی بر معیار های روشن سیاسی فراگیر امروزی  که برای اکثریت قاطعی از شخصیت های دیروز و امروز ما قابل قبول باشد.