متن سخنرانی حامد کرزی، رئیس جمهوری اسلامی افغانستان

در کنفرانس بین المللی لندن

خرسند هستم که در این کنفرانس مهم در حضور دوستان و متحدین افغانستان صحبت میکنم. من و همکارانم از همکاری و حمایت جامعه جهانی در طول چند سال اخیر از افغانستان نهایت ممنون و متشکر هستیم. در این فرصت میخواهم از جلالتمآب نخست وزیر آقای گوردن براون بخاطر میزبانی از این گردهمائی به موقع که در واقع زمینه را برای تجدید تعهدات مان به هدف صلح و انکشاف بشری نه تنها در افغانستان، بلکه در تمامی منطقه مساعد می سازد، اظهار سپاس و شکران کنم. تدویر این کنفرانس گام مهمی برای بحث در مورد رهبریت امور توسط افغانها در تامین صلح و ثبات در افغانستان و حومه آن تلقی میگردد. امروز من در مورد دست آوردهای افغانستان در چند سال گذشته صحبت نمی کنم، بلکه روی مسائل جدی تمرکز خواهم کرد که نه تنها برای مردم افغانستان، بلکه برای جامعه جهانی که در افغانستان حضور دارند نیز از اهمیت خیلی زیادی برخوردار است. اما، قبل ازآن، یاد آور میشوم که دست آوردها و همه پیشرفت های که در هشت سال اخیر افغانستان به ان دست یافته است بدون قربانی های مردم افغانستان و فرزندان کشورهای متحد مان ممکن نبود. مردم افغانستان این قربانی ها را هیچگاهی فراموش نخواهند کرد. خاطره آن عده نیروهای افغان و ائتلاف که جان های شرین شانرا در راه مبارزه با تروریزم قربانی کرده اند همیشه در قلب های مان باقی خواهد ماند. روح شان شاد باد و به خانواده ها و دوستان شان تسلیت عرض میکنیم. خانمها و آقایان! همه ما اهمیت امنیت در افغانستان را بخوبی میتوانیم درک کنیم. اما، این را نیز باید درک کنیم که رسیدن به هدف تامین امنیت بهتر در افغانستان، نمی تواند در انزوا و بدون همکاری همه جانبه صورت گیرد، چون میدانیم که بی امنیتی در افغانستان از هر لحاظ پیوند با اوضاع در خارج از سرحدات افغانستان دارد. بنابرین، تامین امنیت در افغانستان وابسته به یک برنامه وسیع تر و جامع تر امنیتی در تمامی منطقه بوده و رسیده گی به عوامل است که بی امنیتی را دامن میزنند. ایجاد همچو برنامه یا طرح جامع امنیتی نیازمند همکاری بیشتر میان کشور های منطقه می باشد. درحالیکه افغانستان آرام، اما قاطعانه به سوی صلح و ثبات در حرکت است، موفقیت و مشروعیت سعی و تلاش های مان بستگی به جلب اعتماد مردم افغانستان دارد. برای جلب اعتماد مردم افغانستان، ما باید شرایط یک زندگی امن را برای مردم مساعد بسازیم و این تنها با تامین امنیت، عدالت، اشتغال و حکومت داری بهتر ممکن است. برای اینکه تلاش های مشترک مان به موفقیت بیانجامد، ضروری است تا پلان ها و عملکرد های خود را طبق نیازمندی و توقعات مردم افغانستان تنظیم کنیم. من باور دارم که این توقعات و نیازمندی های مردم افغانستان میتواند فقط با چهار کلمه خلاصه گردد: رهبری از افغانها، مالکیت از افغانها. پس از هشت سال حضور جامعه جهانی در افغانستان، مردم در افغانستان و جامعه جهانی میخواهند ببینند که افغانستان اقدامات جدی را برای مالکیت بر امور امنیتی و انکشافی خود اتخاذ میکند. برای نیل بر این هدف ، پیشرفت در شش ساحه ذیل ضروری می باشد: 1. صلح، مصالحه و ادغام مجدد: رفتن به سوی صلح، مصالحه و ادغام مجدد از نیازمندی هایست که همه افغانها آنرا می پذیرند. ما باید به تمامی مردم افغانستان به ویژه برادران ناراضی خود، رسیدگی کنیم. برای نیل به این هدف، در نظر داریم یک شورای بزرگ ملی را برای صلح، مصالحه و ادغام مجدد که به تعقیب آن لویه جرگه برگزار خواهد شد، تدویر نمائیم. برای اینکه تلاش های ما به هدف صلح پیروز گردد، آرزو دارم بردارم اعلی حضرت ملک عبدالله بن عبدالعزیز با نقش برجسته این روند صلح را رهنمود و همکاری نماید. همچنان از تمامی همسایه های خود بخصوص پاکستان تقاضا میکنیم از تلاش های مان برای تامین صلح و مصالحه حمایت کند. امیدوار هستیم جامعه جهانی یک صندوق وجهی را برای حمایت از برنامه صلح تحت رهبری دولت افغانستان ایجاد نماید. من با تصمیم کمیته تعزیرات ملل متحد برای برداشتن اسم های یک تعداد از رهبران طالبان از لست سیاه موافق هستم و آروز دارم پیشرفت های بیشتری در این زمینه صورت گیرد. ما به تلاش های خود برای رسیدن به اهداف مان برای صلح و مصالحه همچنان ادامه خواهیم داد، اما این را نیز باید اذعان داشت که حقوق زنان و مردان افغانستان طوریکه در قانون اساسی برای شان تضمین شده است قربانی نخواهد شد. 2. تامین امنیت امنیت همچنان در اولویت های اصلی ما قرار خواهد داشت. با کمک متحدین و همسایه های مان، از همه تلاش های ممکنه برای رسیدن به این هدف والا استفاده خواهیم کرد. از حمایت ایالات متحده امریکا و سایر همکاران بین المللی برای بهبود و افزایش توانائی ، ظرفیت و رهبری امور توسط نیروهای امنیتی افغانستان استقبال میکنیم. ما مصمم هستیم تا در جریان 2 تا 3 سال آینده، مسئولیت تامین امنیت بیشتر نقاط کشور خود را به صورت تدریجی به عهده بگیریم. این کار زمینه را مساعد خواهد ساخت تا همکاران بین المللی ما سربازان شانرا از مناطق که توسط نیروهای افغانی مصئون میگردد، بیرون کرده و بر فعالیت های بازسازی و انکشاف اقتصادی متمرکز گردند. ما از هیچ تلاش و قربانی برای رهبری تامین امنیت کشور خود تا پنج سال دیگر دریغ نخواهیم کرد. عالی جنابان، خانم ها و آقایان! تلفات ملکی همچنان به عنوان منبع نگرانی عمیق مردم افغانستان باقی است. محافظت از جان و مال مردم باید در صدر دستور کار ما قرار داشته باشد. ما باید نهایت سعی کنیم تا نیاز به عملیات های شب هنگام را رفع کنیم و تنها در شرایط خاص از آن استفاده کنیم. مردم افغانستان میخواهند این گونه عملیات ها توسط نیروهای افغان مطابق به قوانین و ارزش های افغانی آنها انجام شود. انحصار استفاده از نیرو باید تنها مربوط به دولت افغانستان باشد. این هدف تا زمانی تحقق نخواهد یافت که مراجع امنیتی غیردولتی طبق قوانین نافذه تحت کنترول دولت افغانستان آورده شوند. تامین حاکمیت ملی نیازمند تعهد برای تحقق عدالت است. دولت افغانستان میخواهد با ایالات متحده و نیروهای ناتو/آیساف برای گرفتن مسئولیت تمامی مراکز بازداشت در افغانستان کار نماید. در نظرداریم کمیسیونی را برای بازنگری تمامی بازداشت ها ایجاد کنیم. این روند در جریان ماه های آینده به اکمال خواهد رسید. 3. حکومت داری بهتر و مبارزه با فساد اداری حکومت داری بهتر همچنان در صدر برنامه کاری ما قرار داشته و به تلاش های خود برای اصلاح نهادهای دولتی ادامه خواهیم داد. نیازاست تا ظرفیت ها در نهاد های دیموکراتیک و خدمات ملکی برای رهبری، اداره و نظارت موثر از امور تقویت گردد. ما باید قوانین، مقررات و طرزالعمل های مربوطه را بهبود و ساده بسازیم، تا حکومت بتواند امور را به شکل موثر و عاری از هرگونه فساد و تصامیم خودسرانه انجام دهد. تامین و رسیدن به ثبات در افغانستان مستلزم تحکیم و انسجام امور در سطح قریه، ولسوالی، ناحیه، ولایت و بلاخره مرکز می باشد. برای تفویض صلاحیت تصمیم گیری به ادارات محلی هیچ مانع قانونی وجود ندارد. اما، ایجاد ساختار های موازی و نادیده گرفتن حاکمیت مرکزی میتواند اثرات ناگوار را بر نحوه حکومت داری بهتر داشته باشد. تحکیم و تقویت نهاد های سنتی برای همکاری داوطلبانه و رفع منازعات محلی میتواند نقش خیلی ارزنده را در بهبود زندگی مردم ایفا نماید. تقویت رسم برگزاری جرگه ها میتواند در ترقی جامعه موثر باشد. حضور و نقش بزرگان و علما در روند تصمیم گیری در تمامی سطوح اقشار جامعه میتواند در رفع سریع و کم مصرف منازعات موثر تمام شود. توانمند ساختن شوراهای محلی می تواند در موثریت پروژه های انکشافی در محل و مصارف کمتر این پروژه ها کمک کند. روش ما برای حکومت داری بهتر همانا تقویت حکومت مرکزی برای دسترسی به دورترین نقاط کشور و نیز ایجاد سیستم حکومت داری از سطح قریه به بالا می باشد. ازجامعه جهانی توقع داریم تا ما را در تحقق این تلاش های حیاتی همکاری کنند. توقع داریم انتخابات پارلمانی به شکل آزاد و عادلانه در کمتر از 8 ماه دیگر برگزار گردد. انتخابات پارلمانی که قرار است در ماه سپتامبر تدویر گردد زمینه را مساعد خواهد ساخت تا مردم افغانستان بتوانند از حق قانونی شان برای انتخاب نمایندگان شان استفاده کرده و سفر شان را به سوی دیموکراسی ادامه دهند. از کمیسیون مستقل انتخابات توقع داریم با ملل متحد و جامعه مدنی برای تامین تمامیت انتخابات و جلوگیری از هرگونه تخطی و سوء اداره در روند انتخابات از نزدیک باهم کار کنند. ما از انتخابات اخیر ریاست جمهوری و شوراهای ولایتی درسی را آموختیم. آرزو داریم کمک های بین المللی برای انتخابات پارلمانی در افغانستان بی طرف، تخیکی و سازنده واقع شود. 4. مبارزه با فساد اداری در این هیچ شک و تردیدی وجود ندارد که نهادهای موثر و فعال بنیاد یک جامعه سالم و صلح آمیز را تشکیل میدهند. ظهور رسانه های آزاد و مستقل در افغانستان موازی با رشد نهاد های جامعه مدنی باعث شده است که خواست های مردم ما امروز شنیده شده و رفع گردند. ما متعهد هستیم که با این و سایر نهاد های دیموکراتیک جهت حمایت صدای مردمی، شفافیت و حساب دهی در نظام کار نمائیم. مبارزه با فساد اداری مورد توجه جدی شخص خودم در جریان دور دوم کاری من قرار خواهد داشت. اداره من متعهد است که با این پدیده با تمامی امکانات ممکنه بشمول مجازات مرتکبین و مکافات آنانیکه از آن جلوگیری میکنند، مبارزه کند. اما، این پیکار تنها با مبارزه با اعراض این پدیده خلاصه نشده، بلکه باید تدابیر قاطع برای خشکانیدن ریشه های آن اتخاذ گردد. در حال حاضر، ما برای تقویت بیشتر اداره عالی نظارت و مبارزه با فساد کار میکنیم و منابع بهتر را برای ارتقاع ظرفیت ها به این اداره فراهم میکنیم. ستراتیژی مبارزه با فساد را با شدت تمام تطبیق خواهیم کرد و صلاحیت های تازه را به این اداره تفویض خواهیم کرد. ما مصمم هستیم به فرهنگ معافیت به منظور تقویت حاکمیت قانون و دیموکراسی خاتمه دهیم. ما شدیداً دنبال آنانی خواهیم بود که قانون را میشکنند و از کسانی که ما را در تطبیق قانون یاری میرسانند محافظت خواهیم کرد. 5. توسعه اقتصادی آوردن بهبود در زندگی مردم از اولویت کلیدی حکومت افغانستان در سال های بعدی خواهد بود. ایجاد فضای مناسب برای سرمایه گذاری، رشد متداوم اقتصادی، تقویت نیروی کاری با مهارت و فراهم آوری زمینه اشتغال در سکتور های دولتی و خصوصی از جمله اهداف اصلی پالیسی اقتصادی ما برای سال جاری و آینده است. درنظرداریم بزودی یک پلان جامع انکشافی را به اساس ستراتیژی ملی انکشاف افغانستان منحیث بنیاد تمامی فعالیت های انکشافی در کشور ارائه نمائیم. برای تداوم انکشاف اقتصادی، افغانستان تا یک زمان قابل پیش بینی هنوز منوط به کمک های خارجی خواهد بود. سرمایه گذاری های بزرگ و درازمدت همراه با ظرفیت بهتر، رهبری و هماهنگی از مهمترین مسائل برای رسیدن به اهداف انکشافی می باشند. همکاری های تخنیکی موثر و مطابق به نیاز میتواند ما را برای رسیدن به هدف مشترک مان برای یک افغانستان توانمند کمک کند. از حامیان و همکاران بین المللی خود میخواهیم تا فعالیت های انکشافی شانرا بیشتر روی معارف و صحت، اعمار سیستم های آبیاری برای پوشانیدن مزارع بیشتر، بهبود تولیدات زراعتی و احیا و توسعه بند های برق آبی و تولید برق متمرکز ساخته و آنها را دراولویت کاری شان برای پنج سال آینده قرار دهند. حکومت افغانستان همین اکنون اقدامات قابل توجه را برای تطبیق اصلاحات نهادی غرض افزایش عواید، بهبود کیفیت در تصدی های عامه و ایجاد سکتور رقابتی و شفاف منابع طبعی زیر تطبیق دارد. باوجود بحث های فروان روی میکانیزم کمک های بین المللی، بیش از 80 فیصد کمک های جامعه جهانی خارج از چوکات حکومت افغانستان به مصرف میرسد. مصارف گزاف امنیتی برای پروژه های انکشافی و میزان مفاد بیش از حد توانسته است قرارداد های ساختمانی را بی اثر بسازد. به عوض اتکا بر روند غیر موثر اداری کمک ها، نیاز است تا روش های جدید و کارا برای حمایت از اولویت های دولت افغانستان جاگزین آن گردد و بدین ترتیب نیازمندی های افغانستان میتواند با مصرف این کمک ها مستقیماً از طریق دولت افغانستان مرفوع گردد. از تمامی کشورها و مراجع کمک دهنده تقاضا میکنیم تا گام های جدی را برای تطبیق توافقات پاریس بردارند. ما نهایت تلاش خواهیم کرد تا پنج سال دیگر سکتور خصوصی افغانستان را به انجن واقعی رشد کشور مبدل بسازیم. خانم ها و آقایان! موجودیت یک میکانیزم واحد و قابل پیشبینی برای کمک ها همراه با اصول شفاف میتواند تاثیر خیلی مثبت بر انکشاف و کاهش فقر در افغانستان داشته باشد. 6. همکاری منطقوی همکاری های منطقوی همواره منحیث یکی از ستون های اصلی تلاش های مان برای صلح و ثبات در افغانستان بوده و خواهد بود. ما احساس میکنیم همکاری منطقوی مخصوصاً در چهار ساحه ذیل دارای اهمیت ویژه می باشد: 1. همکاری های اقتصادی، 2. همکاری های ترانزیتی و تجاری، 3. مبارزه با تروریزم، مواد مخدر و قاچاق اسلحه 4. توسعه امنیت در سرحدات. افغانستان در مجمع های گوناگون منطقوی اشتراک کرده و تعهد خود را برای همکاری در این ساحات اعلام کرده است. ما خواهان نتایج بهتر از این همکاری های منطقوی در ساحات فوق می باشیم. باور دارم که سازمان ها و میکانیزم های نیرومند و کافی برای افزایش همکاری های منطقوی میان همسایه های مان وجود دارد. مرکزیت افغانستان در منطقه میتواند برای ایجاد روابط نزدیک میان دارالنشاء های سازمان های مهم منطقوی مانند سازمان همکاری های منطقوی جنوب آسیا یا سارک، جی سی سی، سازمان همکاری های شانگهای، سازمان همکاری های اقتصادی آسیای مرکزی و سازمان همکاری های اقتصادی منطقوی مفید واقع گردد. این کار میتواند زمینه خوبی را برای افزایش همکاری های منطقوی برای مبارزه با گسترش تروریزم و مواد مخدر و نیز برای تامین صلح دایمی و همکاری های اقتصادی در منطقه مساعد بسازد. زمان آن فرا رسیده است تا دارالنشاهء فعالی برای پی گیری تدابیر در مورد تطبیق اعلامیه کابل برای همسایه گی خوب ایجاد شده و روی راه های تطبیق آن صحبت گردد. من از کشور برادر جمهوری ترکیه برای تلاش هایش برای میزبانی از نشست های سه جانبه و منطقوی قلباً سپاس گذار هستم. خانمها و آقایان! هشت سال قبل، افغانستان و جامعه جهانی سفر شانرا برای کمک به افغانستان تا صلح دوباره در این کشور تامین شده و منحیث جز فعال خانواده ملل مبدل گردد، آغاز کردند. با درنظرداشت چالش های فراوانی که سد راه ثبات و صلح در افغانستان واقع شده است و با درک تاثیرات که بی ثباتی در افغانستان می تواند بر منطقه و تمامی جهان داشته باشد، تاکید میکنیم که تکمیل موفقانه سفر افغانستان به صلح و ثبات باید هنوز در محراق توجه جهان باقی بماند. صلح و امنیت در جهان وابسته به صلح و ثبات در افغانستان است. برای اینکه تلاش های ما همچنان با اهمیت به پیش برود، من از دوستان و همکاران خود دعوت میکنم تا به کنفرانس کابل که در بهار امسال برگزار خواهد شد، اشتراک کنند. ما مردم افغانستان به شما اطمینان میدهیم که برای رسیدن به دید مشترک همگانی برای افغانستان متعهد هستیم و سخت کار خواهیم کرد. جناب نخست وزیر آقای گوردن برون از میزبانی تان از این کنفرانس مهم یکبار دیگر تشکر و از اشتراک همه شما عالی جنابان در این گردهمائی سپاس گذارم.

قطعنامه کنفرانس لندن در مورد افغانستان

1. دولت جمهوری اسلامی افغانستان و جامعه جهانی روز پنجشنبه 28 جنوری سال 2010 مصادف با 8 دلو 1388 در لندن گردهم آمدند تا تعهدات مشترک شانرا برای کمک به افغانستان برای دست یابی به امن، رفا و دیموکراسی تجدید نمایند. کنفرانس لندن نماینگر یک گام قاطع برای گرفتن رهبری از سوی دولت افغانستان در تامین امنیت، ثبات و انکشاف افغانستان محسوب میگردد. جامعه جهانی حمایتش از دولت افغانستان را در ساحات امنیت، انکشاف و حکومت داری تجدید کرد. 2. در کنفرانس لندن، رئیس جمهور حامد کرزی تعهداتش را طوریکه در سخنرانی اش در جریان حلف وفاداری از آن ذکر نموده بود، مجدداً تاکید نمود. 3. جامعه جهانی بر تعهداتش همانگونه که در موافقت نامه بن منعقده سال 2001 ، کنفرانس توکیو در 2002 ، توافقنامه افغانستان در 2006 ، اعلامیه پاریس در 2008 و اعلامیه کنفرانس لاهه تعیین گردیده است، مجدداً تاکید نمود. جامعه جهانی بر حمایت اش از قطعنامه های شورای امنیت ملل متحد راجع به امنیت، ثبات و رفاه افغانستان و مخصوصاً بر نقش ملل متحد در نیل بر این هدف یکبار دیگر تاکید کرد. 4. اشتراک کننده گان کنفرانس تاکید کردند که دولت افغانستان و جامعه جهانی داخل مرحله جدید در راستای اصل مالکیت امور توسط افغانها شده اند. اشتراک کننده گان کنفرانس بار دیگر بر اهداف رهبریت امور توسط افغانها، افزایش همکاری های منطقوی و همکاری موثر بین المللی تاکید کردند. همه اشتراک کننده گان تعهد کردند که تلاش جدی نمایند تا دولت افغانستان توان آنرا پیدا کند که نیازمندی های مردم خود را با انکشاف نهاد ها و منابع لازمه مرفوع سازد. 5. بعد از کنفرانس لندن، کنفرانس دیگری در کابل با میزبانی دولت افغانستان برگزار خواهد شد. در این کنفرانس روی اتخاذ پلان های عملی برای مردم افغانستان بحث صورت خواهد گرفت. این پلان ها بر اساس اصل پاسخگوئی، تساوی، حقوق بشر، تساوی جنسیتی، حکومت داری بهتر و ارائه خدمات موثر دولتی، رشد اقتصادی و نیز خواست عامه برای زندگی صلح آمیز طبق قانون اساسی افغانستان باید تنظیم گردند. در کنفرانس تاکید گردید که موفقیت تنها با تلاش دسته جمعی ممکن است. 6. چالش ها در افغانستان مخصوصاً در ساحات سیاسی، اقتصادی، انکشافی و امنیتی بزرگ به هم پیوسته اند. پیروزی بر این چالش ها به نفع همه ماست و ما به آن متعهد هستیم. هدف از حضور و همکاری جامعه جهانی در افغانستان همانا حمایت روزافزون از رهبری امور توسط افغانها در ساحات تامین امنیت، انکشاف، حکومت داری و اداره و همکاری های اقتصادی می باشد. امنیت 7. اشتراک کننده گان کنفرانس مراتب امتنان شانرا به شهروندان افغانستان، نیروهای امنیتی افغان و کشورهای که شهروندان یا نظامیان شان در افغانستان خدمت میکنند، ابراز داشتند. اشتراک کننده گان مراتب اندوه و غصه شانرا با بازمانده گان آنانیکه جان های شانرا بخاطر یک افغانستان امن و باثبات فدا کردند، ابراز داشتند. اشتراک کننده گان همچنان از کشور های که زمینه عبور کالاهای نیروهای آیساف و افغان را از خاک شان تسهیل و فراهم کردند، ابراز سپاس و تشکر کردند. 8. اشتراک کننده گان کنفرانس بر تعهد و عزم شان به مبارزه با تروریزم مخصوصاً القاعده تاکید کرده و از تلاش های دولت افغانستان در زمینه قدردانی نمودند. اشتراک کننده گان همچنان تمامی حملات طالبان و افراطیان و نیز بم های کنار جاده، حملات انتحاری و اختطاف، هدف قرار دادن غیرنظامیان و نیروهای افغان و بین المللی را به شدت محکوم کردند. این حملات باعث تضعیف تلاش ها برای ثبات، بازسازی و انکشاف افغانستان میگردد. 9. اشتراک کننده گان تصریح نمودند که بیشترین تلفات ملکی در اثر حملات مخالفین دولت صورت میگیرد. اشتراک کننده گان از تعهد و عزم نیروهای آیساف در همکاری با حکومت و نیروهای امنیتی افغانستان مبنی بر اینکه از نهایت تلاش ها برای محافظت از افراد ملکی و کاهش هرگونه آسیب به غیرنظامیان و نیز تحقیقات مشترک از تلفات ملکی استفاده خواهند کرد، استقبال کردند. 10. اشتراک کننده گان کنفرانس از پیشرفت نیروهای امنیتی برای گرفتن مسئولیت بیشتر عملیات های نظامی استقبال میکنند. اشتراک کننده گان کنفرانس از تعهد دولت افغانستان مبنی بر اینکه نیروهای امنیتی افغان در ظرف سه سال رهبری بیشتر عملیات های نظامی را در ساحات ناامن کشور و مسئولیت تامین امنیت فزیکی را در ظرف پنج سال دیگر عهده دار میشوند نیز استقبال کردند. برای رسیدن به این هدف، جامعه جهانی برای کمک به ارتقای ظرفیت و موثریت نیروهای امنیتی افغان متعهد است. اشتراک کننده گان همچنان تعهد شانرا برای فراهم ساختن حمایت های لازم از رشد و توسعه نیروهای اردو و پولیس ملی افغانستان تا تعداد شان به 171600 و 134000 الی ماه اکتوبر سال 2011 طوریکه در بورد مشترک انسجام و نظارت که به تاریخ 20 جنوری 2010 در کابل دایر گردید نیز تصویب شد، اعلام کردند. جامعه جهانی همچنان حمایت کامل شانرا از انکشاف و تطبیق دوامدار ستراتیژی پولیس ملی اعلام داشتند. گذشته از این، دولت افغانستان و جامعه جهانی با درنظرداشت وضعیت امنیتی و حالات در مورد اینکه آیا این اقدامات کافی است و یا خیر تصمیم خواهند گرفت. 11. اشتراک کننده گان کنفرانس از تصمیم شورای اتلانتیک شمالی در مشورت با کشورهای عضو نیروهای آیساف ( کشورها غیر عضو ناتو) و با توافق کامل با دولت افغانستان و طبق قطعنامه 9762 شورای امنیت ملل متحد مبنی بر اتخاذ طرح مشخص انتقال مرحله ی مسئولیت امنیت به نیروهای افغانی ولایت به ولایت و با درنظرداشت شرایط که برای انتقال امنیت در نظر گرفته شده است در کنفرانس کابل استقبال کردند. برعلاوه، اشتراک کننده گان کنفرانس از تعهد مشترک برای ایجاد زمینه برای روند انتقال هرچه سریعتر نیز استقبال کردند. در صورت مساعد بودن شرایط، این کار نخست در یک تعداد از ولایاتی صورت خواهد گرفت که قرار است تا اواخر سال 2010 و اوایل سال 2011 امنیت آن به نیروهای امنیتی افغانستان تحویل داده شده و نیروهای آیساف نقش حمایتی را در این ولایات به عهده خواهند داشت. اشتراک کننده گان از تصمیم مبنی بر ایجاد یک پروسه میان دولت افغانستان، نیروهای آیساف و همکاران کلیدی بین المللی برای ارزیابی پیشرفت ها و نظارت در ساحات غیر امنیتی که میتواند روند انتقال امنیت را متاثر بسازد، استقبال میکند. 12. اشتراک کننده گان کنفرانس از مواد ذیل استقبال کردند: • تاکید بیشتر آیساف برای همکاری با نیروهای امنیتی افغان و اینکه نیروهای افغان باید نقش رهبری کننده را در تمامی مراحل عملیات های نظامی به عهده بگیرند؛ • از عزم و تعهد دولت افغانستان برای گرفتن مسئولیت بیشتر در گرفتاری و توقیف افراد با درنظرداشت رشد ظرفیت افغانستان طبق معیارات بین المللی و قوانین نافذه ملی و بین المللی؛ • از نقش ماموریت آموزشی ناتو برای رشد و توسعه نیروهای امنیتی افغانستان. • اشتراک کننده گان از جامعه جهانی خواستند تا ضروریات لازمه را به دسترس آموزگاران و مربیان قرار داده و تلاش های شان در زمینه را ادامه دهند؛ • از نقش کمکی تیم آموزگاران پولیس اروپا در نظارت، آموزش و مشورت به وزارت داخله افغانستان و حمایت از برنامه اصلاحات پولیس در سطح مرکز و ولایات. • اشتراک کننده گان از همکاران بین المللی خواستند تا حمایت لازم لوژیستیکی را مخصوصاً در ولایات به دسترس تیم آموزگاران پولیس اروپا قرار دهند؛ • حمایت همه جانبه از نیروهای امنیتی افغان از سوی کشورهای مختلف و نیز از جامعه جهانی خواسته شد تا کار های شانرا از طریق بورد انسجام پولیس بین المللی با تیم آموزگاران ناتو و پولیس اروپا از نزدیک هماهنگ بسازند؛ • از تعهد حکومت افغانستان برای ادامه تلاش ها برای ایجاد یک ستراتیژی ملی امنیتی با حمایت جامعه جهانی؛ • از تعهد حکومت افغانستان برای طرح و تطبیق پالیسی امنیت ملی که قرار است در کنفرانس کابل ارائه گردد و ساختار و وظایف ارگان های مختلف امنیتی را تشخیص می نماید. 13. اشتراک کننده گان کنفرانس بادرنظرداشت روش جامع تحت رهبری دولت افغانستان بر نیاز برای یک چهارچوب موثر برای ایجاد شرایط امن و باثبات که زنان و مردان افغان از اقشار و دیدگاه های مختلف بتوانند در بازسازی کشور شان کمک کنند. در پرتو این هدف، اشتراک کننده گان همچنان از طرح دولت افغانستان برای بازگشتاندن آنعده از افرادیکه خشونت را پایان میدهند و به زندگی عادی در جامعه برگشته و به اصول مندرج قانون اساسی افغانستان احترام میگذارند، روابط شان با القاعده و سایر گروه های تروریستی را قطع میکنند و اهداف سیاسی شانرا از راه های مسالمت آمیز تعقیب میکنند، استقبال میکند. 14. اشتراک کننده گان کنفرانس از مواد ذیل استقبال کردند: • از تعهد دولت افغانستان برای تحکیم تلاش ها برای ادغام مجدد تحت رهبری دولت افغانستان؛ • با ایجاد و تطبیق یک برنامه موثر، جامع، عمومی، شفاف و دوامدار به هدف تامین صلح؛ • از پلان دولت افغانستان برای برگزاری لویه جرگه امن قبل از تدویر کنفرانس کابل؛ • از تعهد جامعه جهانی برای ایجاد یک صندوق وجهی برای حمایت از برنامه صلح و ادغام مجدد تحت رهبری دولت افغانستان. اشتراک کننده گان همینگونه از تعهدات مالی به این صندوق وجهی استقبال کرده و از تمامی کشورهای که از روند تامین صلح و ثبات در افغانستان حمایت میکنند میخواهند از این ابتکار مهم حمایت کنند. 15. اشتراک کننده گان کنفرانس وضع بشری در مناطق مختلف کشور مخصوصاً عدم مصئونیت غذائی را جدی تلقی کرده و از جامعه جهانی خواستند از پلان عمل بشری 2010 حمایت کنند. انکشاف و حکومت داری 16. افغانستان با چالش های عظیم انکشافی مواجه است که پیروزی بر آن نیازمند حمایت متداوم و درازمدت جامعه جهانی می باشد. برای رفع این چالش ها، به یک برنامه ملکی هماهنگ و با منابع کافی نیاز جدی دیده میشود. رشد اقتصادی، رعایت حاکمیت قانون و حقوق بشر همراه با ایجاد زمینه اشتغال و حکومت داری بهتر برای تمامی افغانها مهمترین عوامل برای مبارزه با گرایش به سوی جنگجوئی بوده و نیز باعث تامین ثبات بیشتر در افغانستان میگردد. 17. جامعه جهانی از پیشرفت دولت افغانستان در انکشاف اقتصادی بشمول تکمیل مرحله مشخص طبق "برنامه کشور های مقروض" که با درنظرداشت این پیشرفت، قرضه دهنده گان حدود 1.6 میلیارد دالر قرض افغانستان را بخشیدند، استقبال میکند. رقم قرضه های بخشیده شده به افغانستان در مجموع به 11 ملیارد دالر رسیده است. اشتراک کننده گان با اولویت دولت افغانستان مبنی بر پیشرفت سریع در ساحات زراعت، انکشاف منابع بشری و زیربناها توافق کرده تاکید کردند که این پیشرفت ها باید همراه با ارتقاع ظرفیت و اصلاح نهادی به پیش برده شود. اشتراک کننده گان روی طرح جدید انکشاف اقتصادی اصرار داشته و خواهان بحث روی برنامه جدید ( سازمان صندوق بین المللی پول) تحت رهبری دولت افغانستان و تدوام همکاری های این سازمان در افغانستان شدند. 18. اشتراک کننده گان کنفرانس از تعهد دولت افغانستان مبنی بر گرفتن مسئولیت بیشتر مالی استقبال کرده و تاکید کردند که برای افزایش عواید داخلی به هدف پایداری مالی باید اصلاحات جدی رونما گردد. این اصلاحات دربرگیرنده اقدامات ذیل است: افزایش عواید گمرکی و مالیاتی؛ ساختار بندی مجدد تصدی های دولتی به هدف تامین پاسخگوئی و کفایت بیشتر؛ پیگیری برنامه موسوم به " نقشه راه" مصوب سال 2007 در کنفرانس مساعد سازی زمینه که در سند انکشاف ملی افغانستان انعکاس یافته است؛ ادامه روند اصلاحات قانونی بشمول تطبیق مقررات جدید معادن با توجه به تعهدات افغانستان طبق " سند شفافیت صنایع استخراجی". 19. اشتراک کننده گان کنفرانس از مواد ذیل استقبال کردند: • از طرح های دولت افغانستان مبنی بر انکشاف همسان و هماهنگ؛ این طرح وزارت های کلیدی را به شاخص های انکشافی و حکومت داری هماهنگ ساخته و اولویت های مندرج ستراتیژی انکشاف ملی افغانستان مخصوصاً ستون های مربوط به زیربنا، انکشاف دهات، انکشاف منابع بشری، زراعت و بخش حکومت داری را تنظیم میکند. این کار متشکل از پلان کاری نیز می باشد که در کنفرانس کابل به اکمال خواهد رسید. • اشتراک کننده گان کنفرانس از پیشنهاد دولت افغانستان مبنی بر اینکه کشور های کمک کننده میزان مصرف کمک های انکشافی شانرا از طریق دولت افغانستان تا 50 فیصد الی دوسال دیگر افزایش دهند حمایت میکنند و این کار از طریق بودجه دولت افغانستان مانند صندوق وجهی بازسازی افغانستان و صندوق وجهی قانون و نظم در افغانستان صورت میگیرد. اما، این حمایت مشروط به پیشرفت افغانستان در تحکیم سیستم مدیریت مالی، کاهش فساد اداری، بهبود در تطبیق بودجه، ایجاد یک ستراتیژی مالی و ارتقای ظرفیت حکومت برای نیل بر این هدف می باشد. اشتراک کننده گان عزم شان برای ایجاد یک برنامه کاری منظم با دولت افغانستان قبل از برگزاری کنفرانس لندن را تائید نموده و توافق کردند که کمک های تخنیکی را برای ارتقای ظرفیت دولت افغانستان در رسیدن به این هدف فراهم خواهند کرد. • از طرح های دولت افغانستان برای تطبیق اصلاحات بودجوی، افزایش میزان تطبیق بودجه و اتخاذ تدابیر برای افزایش عواید ملی موازی با تقویت برنامه ها و ادارات مبارزه با فساد به هدف رسیدن به پایداری مالی؛ 20. اشتراک کننده گان کنفرانس از تعهد دولت افغانستان برای طرح پلان عمومی غرض تقویت نهاد های ملکی موثر و پاسخگو بشمول خدمات ملکی استقبال کردند. از تصمیم دولت افغانستان برای تصویب پالیسی حکومت داری محلی و ترتیب قانون مربوط به تطبیق آن قبل از برگزاری کنفرانس لندن استقبال میکند. اشتراک کننده گان تعهد کردند که ادارات محلی را با درنظرداشت اولویت های دولت افغانستان حمایت میکنند. برای تسهیل تطبیق این برنامه، حکومت افغانستان معیارات مربوط به خطوط و ساحات اداری را تعیین میکند. اشتراک کننده گان از تعهدات دولت افغانستان در زمینه استقبال کرده و از جامعه جهانی خواستند تا حمایت شان برای آموزش 1200 مامور ملکی محلی را در قالب وظایف اداری برای تقویت والی ها و ولسوال ها الی اخیر سال 2011 افزایش دهند. 21. اشتراک کننده گان کنفرانس از تلاش های روزافزون دولت افغانستان برای تطبیق برنامه ملی عدالت با توجه به اینکه عدالت باید بصورت شفاف، عادلانه و قابل دسترس برای تمامی افغانها طور مساوی فراهم گردد، استقبال میکنند. 22. اشتراک کننده گان از تعهد دولت افغانستان برای بهبود دسترسی مردم به عدالت و رعایت حقوق بشر با تطبیق برنامه عدالت و حقوق بشر، حمایت سیاسی و مالی از کمیسیون مستقل حقوق بشر افغانستان و طرح و تطبیق یک پالیسی جدید ملی که روابط میان سیستم عدالت رسمی و شوراهای حل منازعات تامین میکند، تقدیر میکند. حکومت افغانستان تعهد خود را برای حفاظت و ترویج حقوق بشری تمامی شهروندان افغانستان و اینکه افغانستان جائی باشد که مردان و زنان از مصئونیت، و حقوق و فرصت های مساوی در تمامی ابعاد زندگی شان برخوردار باشند. اشتراک کننده گان همچنان تعهد شانرا برای تقویت نقش جامعه مدنی ابراز داشتند. 23. اشتراک کننده گان کنفرانس تعهد شانرا برای کمک از برنامه فراگیر دولت افغانستان در خصوص مبارزه با فساد و از تلاش های جاری و عمومی حکومت افغانستان در رفع عوامل فساد زا با تعیین اهداف مشخص و تطبیق پلان های معین قبل از برگزاری کنفرانس کابل اعلام داشتند و بر مواد ذیل تاکید کردند: تقویت دفتر عالی نظارت در تحقیق و تحریم مسئولین حکومتی آغشته با فساد و رهبری اقدامات حکومت علیه فساد که با فرمان رئیس جمهور در ظرف یک ماه تائید خواهد شد؛ تاسیس بنیاد حقوقی در سال 2010 برای ارگان های مبارزه با فساد بشمول گروه کاری جرایم بزرگ و دادگاه ویژه مبارزه با فساد و نیز تضمین استقلالیت درازمدت این ارگان ها؛ افزایش موثریت تعینات ارشد خدمات ملکی و روند شایسته سالاری و نیز قانون خدمات ملکی. این کار تا برگزاری کنفرانس کابل تعینات بلند رتبه خدمات ملکی را تثبیت خواهد کرد؛ عزم رئیس جمهور برای صدور فرمانی که در آن تعیین اقارب نزدیک وزیر، مشاورین وزرا، اعضای پارلمان، والی ها و معین وزارت خانه ها در گمرکات و ریاست های عواید در حکومت منع قرار داده شود؛ طرح برنامه تقنینی برای سال 2010 تا قوانین افغانستان در مطابقت با کنوانسیون ملل متحد علیه فساد اداری بشمول قانون اجراآت جزائی ضد فساد ترتیب گردیده و احکام مربوط به ثبت جایداد ها توسعه یابد؛ دعوت از کارشناسان افغان و سایر آگاهان برای شرکت در ماموریت مستقل نظارت و ارزیابی مقطع ای که اولین سفر نظارتی شان از افغانستان را تا سه ماه دیگر انجام خواهد داد و گزارشات دوره وار را از چگونگی فعالیت های ملی و بین المللی رئیس جمهور، پارلمان و مردم و نیز جامعه جهانی ترتیب میدهد. 24. اشتراک کننده گان کنفرانس تعهد شانرا برای کمک از تلاش های دولت افغانستان در خصوص مبارزه با فساد اعلام داشته و کمک های شانرا به نهاد های تازه فراهم کرده و نیز تعهد میکنند که شفافیت و موثریت در کمک های خویش به افغانستان را طبق اعلامیه کنفرانس پاریس منعقده جون 2008 و کنوانسیون ملل متحد برای مبارزه با فساد افزایش دهند. اشتراک کننده گان به ویژه روی مسائل ذیل توافق کردند: کار با ارگان های مبارزه با فساد اداری غرض بازنگری طرزالعمل های موجود و تحقیق از موارد فساد اداری که در آن افراد و سازمان های بین المللی آغشته هستند؛ کار با دولت افغانستان برای بهبود روند تدارکات بشمول اتخاذ تدابیر اضافی برای تامین دقت لازم در پروسیجر قرارداد های بین المللی. 25. اشتراک کننده گان کنفرانس تصمیم کمیسیون مستقل انتخابات را مبنی بر تاخیر انتخابات پارلمانی الی 18 سپتامبر مطابق به قانون اساسی و قانون انتخابات افغانستان ملاحظه نمودند. در این خصوص، اشتراک کننده گان کنفرانس از تعهد حکومت افغانستان برای تامین تمامیت انتخابات پارلمانی و جلوگیری از تخطی ها و سوء اداره استقبال میکند. اشتراک کننده گان همچنان از تعهد دولت افغانستان برای کار مشترک با سازمان ملل متحد برای استفاده از تجارب آموخته شده از انتخابات سال 2009 غرض بهبود روند انتخابات سال 2010 و برای آینده ها استقبال میکند. 26. جامعه جهانی از تعهد دولت افغانستان برای تطبیق پلان ملی عمل برای زنان افغانستان و تطبیق قانون منع خشونت علیه زنان استقبال میکند. اشتراک کننده گان کنفرانس از تعهد حکومت افغانستان برای تقویت و تحکیم مشارکت زنان در نهاد های حکومتی بشمول ارگان های انتخابی و انتصابی و خدمات ملکی استقبال میکنند. 27. اشتراک کننده گان تاکید کردند که تجارت مواد مخدر، جنگجوئی و سایر فعالیت های جرمی بشمول فساد و قاچاق انسان باهم رابطه نزدیک دارند. اشتراک کننده گان با توجه به این مسئله از مواد ذیل استقبال کردند: پیشرفت اخیر دولت افغانستان بشمول 22 فیصد کاهش در کشت خاشخاش در سال گذشته و افزایش در تعداد ولایات عاری از خاشخاش از 6 در 2007 به 20 ولایت در سال 2009 ؛ تعهد دولت افغانستان برای تجدید ستراتیژی ملی مبارزه با مواد مخدر در جریان سال 2010 که متشکل از برنامه های معین برای انکشاف زراعت و کاهش کشت خاشخاش می باشد؛ حمایت اداره مبارزه با مواد مخدر و جرایم سازمان ملل متحد و جامعه جهانی از دولت افغانستان برای مبارزه با تجارت مواد مخدر؛ ادامه روند " پاریس-مسکو" در مبارزه با تولید، مصرف غیرقانونی و قاچاق مواد مخدر و قطع محصولات، لابراتوار ها و فروشگاه های مواد مخدر. ضبط کاروان های مواد مخدر و نیز ادامه مشورت ها برای شناسائی عوامل و همکاری های بیشتر منطقوی؛ کمک از تلاش های چند جانبه طبق پلان عمل کشور های عضو سازمان شانگهای مصوب مارچ 2009 در کنفرانس ویژه در مسکو . همکاری های منطقوی/ ساختار بین المللی 28. اشتراک کننده گان کنفرانس حمایت شانرا از یک افغانستان با ثبات، امن و دیموکراتیک اعلام داشته و نقش بالقوه افغانستان منحیث پل زمینی میان آسیای جنوبی، آسیای مرکزی، شرق میانه و شرق دور را تصدیق کرده بر تعهدات شان برای کار مشترک به این هدف مجدداً تاکید کردند. اشتراک کننده گان اصرار داشتند که راه حل های منطقوی بهترین چانس موفقیت را در پی داشته و از ابتکارات اخیر که بیانگر نیاز برای کار مشترک میان همسایه ها و همکاران منطقوی می باشد استقبال کردند. در این مورد، اشتراک کننده گان به نشست منطقوی استانبول موسوم به " دوستی و همکاری در قلب آسیا" و اعلامیه منعقده در آن اشاره کردند. این همکاری های منطقوی بشمول تاکید مجدد بر اصول مندرج اعلامیه همسایه گی نیک مصوب سال 2002 بوده و اشتراک کننده گان برای اهداف ذیل کار خواهند کرد: • حاکمیت ملی ، استقلال، وحدت و تمامیت ارضی افغانستان؛ • عدم مداخله در امور داخلی افغانستان و در امور همدیگر؛ • تلاش های دولت افغانستان برای صلح، مصالحه و ادغام مجدد؛ • پایان دادن به هرگونه حمایت در قلمرو شان از گروه های مسلح غیرقانونی، ساختار های موازی و تمویل غیرقانونی از اعمال که باعث بی ثبات ساختن افغانستان و یا همسایه های آن می شود؛ • مبارزه با تروریزم، تشریک اطلاعات، توقف هرگونه حمایت لوژستیکی، مالی و آیدیالوژیکی از شبکه های تروریستی و رفع عوامل افراطیت؛ • ایجاد ترانزیت و تجارت فراه منطقوی بشمول کار روی زیربناها و پیشرفت در عرصه های انرژی، لین انتقال برق و تسهیلات ترانسپورتی بشمول شبکه های راه آهن؛ • شرایط مناسب برای بازگشت مهاجرین افغان؛ • همکاری های فرامنطقوی علیه تجارت مواد مخدر. • حمایت از روابط میان مردمان کشور ها بشمول تماس ها و تبادلات میان جامعه مدنی، دانشمندان، رسانه ها و سکتور خصوصی؛ 29. اشتراک کننده گان کنفرانس از اینکه افغانستان و همکاران منطقوی آن در سال 2010 فرصت خواهند داشت تا برای توسعه این اصول، همکاری و هماهنگی خواهند کرد استقبال میکند. اشتراک کننده گان اهمیت روشهای همسان و بنیادی را نسبت به ابتکارات فردی ارزنده خواندند. با توجه به این، اشتراک کننده گان از اینکه افغانستان از نهاد های منطقوی مربوط ( سازمان همکاری های منطقوی جنوب آسیا، کنفرانس همکاری های اقتصادی منطقه در مورد افغانستان، سازمان همکاری های شانگهای و سازمان همکاری های اقتصادی) و سایر سازمان ها بشمول سازمان کنفرانس اسلامی دعوت کرده است تا هرچه زودتر یک پلان واحد و هماهنگ را راجع به نقش افغانستان در منطقه ترتیب دهند، استقبال کردند. اشتراک کننده گان از کشور ها، سازمان های منطقوی و مجمع های ذیربط دعوت کردند تا معلومات و موضوعات مربوط را به شکل منظم و نیز در کنفرانس کابل ارائه دهند. 30. با تاکید بر هدف تحکیم همکاری های منطقوی، اشتراک کننده گان کنفرانس از نقشی که برنامه های منطقوی دوجانبه بشمول برنامه های سازمان کنفرانس اسلامی در مورد معارف و حل افراطیت، سازمان امنیت و همکاری اروپا و ورکشاپ همکاری های افغانستان-پاکستان برای اداره سرحدات ( روند دوبی) ایفا نموده است، استقبال میکند. اشتراک کننده گان از معلوماتی که سایر کشور ها در مورد ابتکارات دوجانبه از جمله توافقنامه تجاری و ترانزیتی میان افغانستان و پاکستان و پیشرفت های حاصله در زمینه استقبال گردید و از برنامه های اندونیزیا برای ارتقای ظرفیت بشمول همکاری های تخنیکی در عرصه های معارف، صحت، زراعت، فقر زدائی، انرژی قابل تجدبد و برنامه های کوچک و متوسط اظهار امتنان کردند، نیز استقبال کردند. 31. اشتراک کننده گان کنفرانس تاکید کردند که هدف از حضور جامعه جهانی در افغانستان حمایت از دولت افغانستان تا زمانیست که دولت افغانستان بتواند مسئولیت امور را خود به عهده بگیرد. اشتراک کننده گان از نقش دفتر نمایندگی ملل متحد در افغانستان ( یوناما) به عنوان مهمترین سازمان بین المللی برای هماهنگی و انسجام حمایت بین المللی طبق قطعنامه 1868 شورای امنیت ملل متحد تقدیر نمودند. اشتراک کننده گان از مواد ذیل استقبال کردند: • شرح واضح اولویت های حکومت افغانستان؛ • از تعهد جامعه جهانی برای فعالیت های بیشتر و موثر ملکی جهت حمایت از حکومت افغانستان به هدف افزایش موثریت کمک های ملکی در افغانستان؛ • از تعهد جامعه جهانی برای هماهنگ ساختن کمک هایش با اولویت های دولت افغانستان طبق اصول پاریس برای موثریت کمک ها به هدف ارتقای ظرفیت حکومت افغانستان؛ • از عزم جامعه جهانی که میخواهد از نزدیک با یوناما برای ارائه کمک های ملکی کار نماید؛ • تعیین نماینده جدید ملکی ناتو در افغانستان؛ و تصمیم اتحادیه اروپا برای تقویت حضورش در کابل تحت یک نماینده واحد. 32. اشتراک کننده گان از تصمیم سرمنشی ملل متحد برای تعیین ستافن دی مستورا ؛ تصمیم سرمنشی ناتو برای تعیین مارک سدول؛ و تعیین نماینده ارشد اتحادیه اروپا استقبال کرده و ارزو کردند این افراد وظایف شانرا در جریان چند ماه نخست سال 2010 اشغال کنند. اشتراک کننده گان از این نماینده های ارشد دعوت کردند تا برای تامین هماهنگی بیشتر در کابل باهم از نزدیک کار کنند. برعلاوه، با درک بهبودی های که در کار بورد مشترک انسجام و نظارت صورت گرفته است، اشتراک کننده گان از دفتر ریاست مشترک این بورد خواستند تا تدابیر اضافی را برای موثریت بیشتر این بورد اتخاذ کنند. 33. اشتراک کننده گان کنفرانس فرصت را مناسب دانسته از خدمات ارزنده و تعهد نماینده گان ذیل به افغانستان تشکر کردند: کای آیده، نماینده ویژه سرمنشی ملل متحد در افغانستان، فرناندو جنتیلینی، نماینده ارشد ملکی ناتو در افغانستان و ایتور سیکی، نماینده ویژه اتحادیه اروپا برای افغانستان و هنسجورگ کرشمر رئیس هئیت کمیسیون اروپا در افغانستان؛ 34. ما همه امیدوار هستیم پیشرفت های مان را با توجه به تعهدات ما در کنفرانس کابل ارزیابی کنیم.

دافغانستان لانجه  یواځې  په تور لیست پوری تړلی ندی

ليکنه :شاهد غزنیوال

تیره اونی دترکیې هیواد په پلازمینه استانبول کې دلندن کانفرانس لپاره دتیاري په غرض یومقدماتي کانفرانس دایرشوی وه.

په دغه کانفرانس کې دولسمشرکرزي په شمول دافغانستان دځینوګاونډیوهیوادنومشرانو هم ګډون درلود.

دکانفرانس په اخیرکې ښاغلي کرزي دژورنالیستانو پوښتنوته په ځواب کې وویل چې دی نیت لري دلندن په کانفرانس کې له طالبانوسره دخبرو اترو اودملګروملتونوله تورلیست څخه دهغوﺉ دځینومشرانو دنومونولیري کولو موضوع مطرح کړي.

په دې وروستیوکې دافغاني لانجې دحل په اړه دغونډو اوکانفرانسونودایرولو لړۍ ښه زوراخیستی اوداسې ښکاري لکه چې په دې لانجې کې ښکیلې خواوې نور غواړې تراتلونکی پسرلی له مخه دهغې له مخ په زیاتیدونکو پوځي،اقتصادي اوسیاسي خطرونوڅخه نورخپلې اوږې سپکې کړي .

داسلام اباد،ابوظبي اوستانبول له غونډورانیولي بیاد لندن تر راتلونکي کانفرانس پوري تقریبا ټوله خبره دسولې په پروسې کې دطالبانوپه ګډون باندې متمرکزه ده.

خوکه دموضوع اصلي ماهیت ته په دقت سره وکتل شي امریکایان اودهغوﺉ ایتلافي اشرباڼي نه غواړي چې دغې لانجې ته په مخلصانه ډول دپای ټکی کیږدي.

هغوﺉ همدا اوس افغانستان ته دنوروځواکونودرالیږلو په حال کې دي ، په ګونتنامو ،بګرام اونوروسري زندانونوکې په زرګونوافغانان په بي سرنوشتي کې پراته دي ، دمخالفینو دنیولو او وژلوپه پلمه هره ورځ په لسګونوبیوزله افغانان دبهرنیوځواکونوله لوري وژل کیږي ، کورونه یې ورانیږي اودهغوﺉ دملي اواسلامي اقداروبي حرمتي کیږي .

دامریکایانو اودهغوﺉ دایتلافي ملاتړو د داشاني بي بندوباریو دموجودیت په صورت کې هیڅ ددې امکان نه لیدل کیږي چې په دې جګړه ځپلې هیوادکې دي دجګړې لمبې خاموشه سي.

جګړه اوسوله دواړه ځانته ښکاره عوامل لري که په واقعي توګه هغه تشخیص اوبیا دهغوﺉ دځینوپه عملي کولو اودځینوپه مخنیوي باندې غوروشي حتمي ده چې مثبتې نتیجې به ورکړي .

دکرزي بیواکه حکومت چې دنړیوالې ټولنې په پوځي اومالي بسپنومتکي اودهغوپه نتیجه کې منځته راغلي په هیوادکې یې دسولې رواستلوپه پروسه کې په لاره اچولې ټولې هلې ځلې دبسپنه ورکوونکو هیوادونو دمرستو تراغیزو لاندې دي.

ولس مشر کرزی اصلا ددې واک اوصلاحیت نه لري چې په هیوادکې دیوې واقعي سولې په راوستلوکې څه وکولې شي.

نوموړي په تیرواتوکلونوکې په سلګونوځله له امریکایي اوایتلافي ځواکونوڅخه په ولسي افغانانو د‌ړندوبمباریودبندولو غوښتنه وکړه خو هیچایې هم په غوښتنه غوږ ونه ګراوه.دکرزي بهرني ملاتړکوونکي ده ته یواځي دهغو هڅودترسره کولو واک اوصلاحیت ورکوي چې ددوﺉ له مزاج سره برابرې وي نه دافغاني ټولنې له اساسي حل سره .دهمدغو بي اثره هڅو اوهلوځلوله جملې څخه یوه هم دملګروملتونوله تورلیست څخه دپنځوتنو طالب مشرانو دنومونو دلیري کولو هڅه ده .

دغه ځکه یوه بي ځایه اوبي اثره هڅه ده چې له یوې خوا د میلینونوافغانانو برخلیک یواځې دهمدغو پنځو کسانو په برخلیک پوري تړل دعقل دمقتضا خلاف خبره ده اوله بلې خوا نوموړي کسان په اوسنیو شرايطوکې دافغانستان په روان بحران کې دهیڅ اثر درلودونکي اشخاص نه ګڼل کیږي .

له دې پرته په مجموع کې دملګروملتونودتورلیست خبره نوره داسې یوه تروخت تیره موضوع ده چې خپله دوﺉ هم بي اهمیته غورځولې اوهیڅ سرنه ورباندې خوږوي همدا لامل دی چې په هغه کې دطالبانو دهغو چارواکونومونه هم لا تراوسه دموقوفینو په جمله کې موجود دي چې هغوﺉ څوکاله پخوا یا وفات اویاهم وژل شوي .

خلاصه داچې نړیوالې ټولنې اوپه سرکې امریکا دافغاني لانجې دحل په اړه نه تراوسه کوم ګام اخیستی اونه غواړي چې وایې خلي.

هغه څه چې امریکایان اونړیواله ټولنه یې دلانجې دهوارولو په پلمه ترسره کول غواړي هغه ددوﺉ په خلاف دافغاني مقاومت دله منځه وړلو معنا لري نه دلانجې هوارول .

دوﺉ وایې مونږ به په افغانستان کې موجودیو ،زمونږلاسپوڅی حکومت به قایم وي ، دهغه اساسي قانون به نافذوي خومنتهی د دولت دمخالفینو دمخالفت کمولو اویا له منځه وړلولپاره به هلې ځلې روانې وي.

هغوﺉ ته به ددغه بیواکه حکومت ترسیوري لاندې دخوندي اوآرام ژوند زمینه مهیا کیږي، هغوﺉ ته به په همدغه لاسپوڅي حکومت کې دسهم ورکولو پروسه عیاریږي اودهغوﺉ دمشرانولپاره به له افغانستانه بهر دسیاسي پناهندګۍ لارې چارې برابریږي ؛ چې په حقیقت کې دغه اقدامات دبهرنیانو په مقابل کې دمزاحمت په کمولو اوله منځه وړلو کې ښه رول لوبولای شي.

که امریکایان اوپه مجموع کې نړیواله ټولنه په واقعي توګه دافغانستان دلانجې حل غواړي باید دهغې په مؤثرو لاروچارو غوروکړي ،داسې مؤثرې لارې چارې چې په هغوکې دافغانستان د میلینونو لرونکي مسلمان ولس ټول ملي، اسلامي اوحقوقي مصالح په پام کې نیول شوي وي .

ځکه دافغانستان روانه لانجه د نړیوال اشغالګرصلیبي ځواک له خوا د یوه مسلمان اوخپلواک هیواد داشغال قضیه ده نه ددې هیواد دپنځوتنو افغانانو دنوم حذفولو اوپه دولتي پروسه کې دهغوﺉ د ثبتولو قضیه .

نړیوالوته په کاردی چې له دغې قضیې سره دیوه اشغال شوي مسلمان اومستقل هیواد دقضیې په توګه برخورد وکړي نه دحامد اومحمود دنوم حذفولو یاثبتولو دقضیې په شکل.

پیامد اجلاس لندن،مصالحه يا جنگ، كدام يك اتفاق خواهد افتاد؟

اين شب و روزها، ‌تب مذاكره با طالبان بي اندازه بالا گرفته است. برگزاري كنفرانس لندن، حالا به هر هدف و انگيزه اي كه قرار بود داير شود، اما در اين روزها گرهي محكمي خورده است با موضوع مذاكره با طالبان، صرف نظر از اينكه نفس مذاكره با طالبان در داخل كشور براي خود، موافقان و مخالفاني دارد، اما در بيرون از مرزهاي افغانستان نيز توافق چنداني نسبت به اين مسأاله ديده نمي شود.
سياستمداران و دولتمردان غربي و امريكايي با چنين عبارات متناقض، افكار جهاني را مشوش و گمراه مي كنند، يكي مانند وزير خارجه انگلستان و بعضي از مقامات ديگر اين كشور از مذاكره با طالبان سخن مي گويند و ديگري نظير فرمانده كل ناتو از شكست طالبان در آينده هاي نزديك بشارت مي دهد!
طرح دادن پول به طالبان، برگرداندن آنان به زندگي ملكي، سهيم كردن آنان در قدرت و دادن پناهندگي سياسي به رهبران آنان از يك طرف مطرح مي شود و از سوي ديگر و در پيش نويس كنفرانس لندن، از ماندن اعضاي ناتو براي سالهاي طولاني در افغانستان سخن گفته مي شود و تصميم بسياري از اعضاي ناتو مانند امريكا،‌ آلمان، بريتانيا، ايتاليا و... مبني بر فرستادن نيرو و پول بيشتر به افغانستان، ‌خبر از يك رويارويي سرنوشت ساز در آينده نزديك، در افغانستان مي دهد.
از اينها گذشته، جانب طالبان تا هنوز نه تنها به چراغ هاي سبزي كه همواره از سوي دولت به آنان داده مي شود، پاسخي مثبتي نداده اند كه با انجام عمليات انتحاري و مرگ آفرين، دست دولت و طرفداران مذاكره با طالبان را پس زده اند، و در واقع اصرار دولت را همواره با انكار و انزجار پاسخ گفته اند.
در ميان دولت مردان و سياستمداران ايالات متحده و غرب نيز درباره مذاكره و مصالحه با طالبان تفاهم و نظر يك دست و منسجمي ديده نمي شود. جبهه بريتانيا معلمولاً نسبت به طالبان و مداكره با آنان، خوشبين بوده اند و اين بدليل نزديكي مواضع سياسي مركز استخبارات بريتانيا با دستگاه جهنمي استخبارات پاكستان مي باشد. چرا كه تجربه هاي دهه هاي پيشين، نشان داده است كه اين دو پايگاه استخباراتي، در منطقه، همواره در همسويي و همفكري همديگر حركت كرده اند. اما ايالات متحده، چنانچه از ظاهر موضع گيري هاي لفظي مقامات آنان برمي آيد، چندان به مذاكره با طالبان خوشبين نبوده و ترجيح مي دهند تا با جنگ، طالبان را سرجايشان بنشانند.
با در نظرداشت مطالب ذكر شده، اگر هدف از طرح مذاكره و آشتي با طالبان، آوردن صلح و ثبات به افغانستان باشد و مطرح كنندگان اين ديده با نيت و انگيره ملي، مردمي و وطني وارد ميدان شده باشند و هيچ حيله و نقشه ديگري نظير قوم سالاري و قبيله پرستي، در مخيله شان، موثر نبوده است و هدف شان، چنانكه خود مكرراً مي گويند مشاركت ملي در حكومت و قدرت است، اين بسيار نيكو و پسنديده است. البته به شرط آنكه طالبان با پذيرش قانون اساسي و بدون ادعاي تشكيل امارت و غيرذالك، مانند ساير مردم افغانستان به آغوش پدر و مادر وطن برگردند.
اما به نظر مي رسد كنفرانس لندن نيز مانند بسياري از كنفرانس هاي ديگري جنبه نمايشي و تشريفاتي داشته و نتواند دست آوردي براي اشتراك كنندگان خوشبين داخلي و بعضاً خارجي به همراه بياورد. و به نظر مي رسد همان تحليلي كه بعضي از كارشناسان مطرح مي كنند به واقع و صواب نزديك تر باشد. و آن اينكه استراتژي جديد امريكا، كنفرانس لندن و محتويات آن همه و همه، دام هايي هستند كه براي طالبان پهن شده اند و ايالات متحده و ناتو با اين تحريكات و به راه انداختن سروصداها، در واقع افكار عمومي را براي يك نبرد پاياپاي و سرنوشت ساز با طالبان آماده مي كنند و اين پيشنهادات صلح جويانه و آشتي گرايانه، تنها به اين دليل نمايش داده مي شود تا مبادا از ايالات متحده و ناتو در سطح افكار و آراي جهاني، چهره هاي جنگ طلب و آتش افروز به نمايش گذاشته شود، حال بايد صبر كرد و منتظر نتايج كنفرانس لندن نشست.
نویسنده: سید فاضل محجوب

تاکیدات بيانيه پاياني كنفرانس بين‌المللي افغانستان در لندن

 

كنفرانس افغانستان در لندن با تصويب يك استراتژي كه كشورهاي غربي را ملزم به ارائه كمك‌ها به دولت افغانستان جهت سازماندهي نيروهاي ارتش و پليس اين كشور و اقتصاد آن مي‌كند به كار خود پايان داد.

به گزارش خبرگزاري دانشجويان ايران(ايسنا)، شركت كنندگان در كنفرانس بين‌المللي افغانستان كه در لندن، پايتخت انگليس برگزار شد، با تصويب اين استراتژي ملزم به حمايت‌هاي مالي از دولت افغانستان جهت مبارزه با فساد و قانع نمودن شبه نظاميان طالبان نسبت به مشاركت در روند سياسي شدند.

اين استراتژي هم‌چنين دولت افغانستان را به ايفاي نقش هرچه بيشتر در زمينه امنيت نظامي، مبارزه با فساد و بهبود جايگاه اين كشور در زمينه دموكراسي و حقوق بشر و هم‌چنين تحكيم همكاري‌ها با كشورهاي همجوار ملزم ساخته است.

شركت كنندگان در اين نشست در بيانيه پاياني، كنفرانس لندن را گامي جدي جهت تحقق امنيت ،‌ ثبات، رشد و توسعه در افغانستان دانستند.

در اين بيانيه بر پايبندي طولاني مدت جامعه بين‌المللي به افغانستان و ضرورت اتخاذ تدابيري جهت ايجاد تضمين در اين خصوص كه دولت افغانستان توانايي برآوردن نيازهاي ملتش از طريق گسترش موسسات و سازمان‌هاي اين كشور را دارد، تاكيد شده است.

اين بيانيه هم‌چنين از طرح دولت افغانستان مبني بر مذاكره با عناصر گروه طالبان جهت قانع نمودن آنها به كنار گذاشتن سلاح، ‌قطع روابط با تشكيلات القاعده و ديگر سازمان‌هاي تروريستي و پيوستن آنها به روند سياسي استقبال شده است.

در بيانيه مذكور هم‌چنين اعلام شد كه كشورهاي اهداكننده متعهد شدند 140 ميليون دلار را براي حمايت از تحقق صلح آشتي در افغانستان اختصاص دهند.

استراتژي تصويب شده در كنفرانس لندن هم‌چنين دربرگيرنده طرحي مبني بر واگذاري كامل مسئوليت‌هاي امنيتي به كابل طي پنج سال است.

ديويد ميليبند، وزير امور خارجه انگليس نيز در اين كنفرانس اظهار داشت: كشورهاي اهداكننده متعهد شدند كمك‌هاي140 ميليون دلاري خود را براي حمايت از طرح اتحاد با طالبان طي سال اول اجراي اول اين برنامه ارائه دهند و به كمك‌هاي مالي كه انتظار مي رود به 500 ميليون دلار برسد، ادامه دهند.

قرار است اين كمك‌ها به صندوق بين‌المللي ويژه‌اي كه گوردون براون، نخست وزير انگليس در مراسم آغاز به كار اين كنفرانس با هدف آماده سازي مجدد شبه نظاميان طالبان كه خشونت را كنار گذاشته‌اند از تشكيل آن خبر داده بود، واريز شود.

گوردون براون هم‌چنين تاكيد كرد:‌ حل و فصل سياسي بحران با طالبان نيازمند دولتي قدرتمند در افغانستان است كه بتواند مسئوليت امنيتي در اين كشور را برعهده بگيرد.

وي هم‌چنين تاكيد كرد:‌ اين كنفرانس تلاش مي‌كند تا برنامه افزايش نيروهاي ارتش افغانستان به 171 هزار و 600 تن و افزايش نيروهاي پليس به 134 هزار تن را تا اكتبر 2011 عملي سازد.

براون تاكيد كرد: واگذاري مسئوليت‌هاي امنيتي به نيروهاي افغان طي سال جاري آغاز خواهد شد و نيروهاي پليس و ارتش اين كشور بايد تا پايان سال 2010 مسئوليت امنيتي را برعهده بگيرند.

شركت كنندگان در كنفرانس لندن هم‌چنين ضمن توافق با واگذاري مسئوليت‌هاي امنيتي به نيروهاي افغان در نزديك‌ترين زمان ممكن از آمادگي دولت افغانستان جهت پذيرش فرماندهي عمليات‌هاي نظامي در اكثر مناطق بحران زده اين كشور طي سه سال و اعلام آمادگي براي پذيرش كامل اين مسئوليت‌ها بعد از پنج سال استقبال كردند.

شركت كنندگان هم‌چنين بر تعهد خود نسبت به حمايت از نيروهاي امنيتي افغان و آموزش آنها تاكيد كردند.

در بيانيه پاياني اين نشست بر حمايت از درخواست دولت افغانستان مبني بر افزايش كمك‌هاي مستقيم به بودجه دولت اين كشور از يك سوم به نيم تاكيد شده است و در عين حال آمده است: اين حمايت مشروط به پيشرفت دولت افغانستان در زمينه اداره اموال عمومي، پايان دادن به فساد،‌بهبود اجراي صرف بودجه‌، ايجاد استراتژي مالي و تحكيم توانمندي‌هاي دولت در تحقق اهدافش است.

كشورهاي شركت كننده در اين كنفرانس هم‌چنين پيشنهاد اعزام كارشناسان خارجي در راستاي ماموريت نظارت و ارزيابي طي سه ماه جهت ارزيابي مبارزه با فساد در افغانستان را مطرح كردند.

حامد كرزاي، رييس جمهور افغانستان نيز تاكيد كرد:‌ بازسازي نيروهاي افغان براي برعهده گرفتن مسئوليت‌هاي امنيتي نيازمند حمايت جهانيان از افغانستان بيش از 10 سال است.

كرزاي هم‌چنين از عربستان خواست نقشي اساسي را در بازگرداندن صلح به اين كشور ايفا كند.

وي هم‌چنين از كشورهاي همسايه افغانستان به ويژه پاكستان نيز خواست تا از تلاش‌ها جهت تحقق صلح در افغانستان حمايت كنند.

براساس گزارش سايت اينترنتي شبكه الجزيره، رييس جمهور افغانستان هم‌چنين تاكيد كرد: طرح صلح با طالبان بدون شرط نيست و اين طرح مستلزم پايبندي عناصر طالبان به قانون اساسي افغانستان است.

وي هم‌چنين عنوان داشت كه برگزاري نشست شوراي عالي قبايل افغانستان جهت پيگيري آشتي ملي را خواستار مي شود و يك شوراي ملي براي صلح و آشتي تاسيس خواهد كرد.

هيلاري كلينتون، وزير امور خارجه آمريكا نيز تاكيد كرد: پيش بيني مي شود شبه نظاميان طالبان به دليل طرح‌هاي آشتي كه در كنفرانس لندن به تصويب رسيد جنگ را كنار بگذارند.

وي در عين حال تاكيد كرد: بايد اين مساله روشن شود كه تصميمات اين كنفرانس به منزله استراتژي براي خروج از افغانستان نيست و ما به حمايت‌هاي خود از شركاي افغان ادامه مي‌دهيم.

خبرگزاري آسوشيتدپرس نيز در گزارشي اعلام كرد: كنفرانس لندن درخصوص افغانستان با اعتراضات فعالان ضدجنگ همراه بود و حدود 100 تن از معترضان در مقابل محل برگزاري اين اجلاس در لنكسترهاوس در مركز لندن جمع شدند.

هدف از برگزاري اين نشست، انتقال مسئوليت تأمين امنيت تعدادي از استان‌هاي افغانستان به نيروهاي اين كشور تا پايان سال 2010 اعلام شد.

گوردون براون، نخست ‌وزير انگليس، در آغاز اين نشست يك‌ روزه، اظهار داشت: اكنون زمان تعيين‌كننده‌اي در روند همكاري‌ها براي كمك به امنيت افغانستان به شمار مي‌رود و اين كنفرانس آغاز فرايند انتقال مسئوليت‌ها به مردم اين كشور است.

وي اظهار داشت: براي آن‌دسته از شبه‌نظامياني كه از پذيرش شرايط آشتي سر باز مي‌زنند، راه ديگري جز اقدام نظامي نداريم.

براون وعده داد تا تروريست‌ها را در هر كشور و در هرجايي كه پناه گرفته‌اند، نابود كند.

كنفرانس لندن در حالي برگزار شد كه سازمان‌دهندگان آن اميدوارند بتوانند با ارايه راهكاري غيرنظامي، مكملي براي روند افزايش نيروهاي نظامي آمريكا و ناتو در افغانستان براي رسيدن به هدف نهايي صلح ايجاد كنند.

حامد كرزاي نيز در سخنراني در اين كنفرانس، پيش‌بيني كرد كه دولت افغانستان تا سال 2015 قادر خواهد بود كنترل امنيتي تمامي 34 استان اين كشور را به دست بگيرد، اما انتظار دارد كه نيروهاي خارجي تا يك ‌دهه آينده در اين كشور بمانند.

وي هم‌چنين ضمن درخواست حمايت از سوي كشورهاي همسايه افغانستان خصوصا پاكستان و عربستان سعودي اظهار داشت: ما اميدواريم كه ملك عبدالله، پادشاه عربستان، نقش پر رنگي را در هدايت و كمك به روند صلح ايفا كند.

حامد كرزاي اظهار داشت: صلح و امنيت در جهان وابسته به برقراري صلح و امنيت در افغانستان است.

به گفته مقام‌هاي آگاه، هم‌پيمانان بين‌المللي افغانستان در اين كنفرانس بودجه‌اي معادل حداقل 500 ميليون دلار را براي كمك به برنامه‌ي كرزاي مبني بر آشتي با طالبان،‌ وعده خواهند داد، اما براساس اعلام ديپلمات‌هاي غربي، اين كمك هرگز به صورت نقد به دولت افغانستان پرداخت نخواهد شد بلكه براي ايجاد شغل در كشور افغانستان و بهبود وضعيت ارتش و پليس اين كشور و نيز ارتقاء سطح كشاورزي، مورد استفاده قرار خواهد گرفت.

هيلاري كلينتون نيز وعده داد، در صورتي كه شبه‌نظاميان دست از خشونت بردارند و به رابطه خود با القاعده پايان دهند، از اين طرح حمايت كند.

ريچارد هالبروك، فرستاده آمريكا در افغانستان و پاكستان نيز در اين اجلاس اظهار داشت كه بسياري از اعضاي طالبان به علت نيازهاي مالي و نه مسايل ايدئولوژيكي وارد چنين سازمان‌هاي تروريستي شده‌اند.

وي هم‌چنين اظهار داشت كه انجام مذاكرات با رهبران شبه‌نظاميان بسيار بعيد است و اين در حالي است كه كرزاي و برخي ديگر از مقامات غربي، به طور غيرمستقيم اعلام كرده‌اند كه در بلندمدت ممكن است مذاكراتي با رهبران اين گروه‌ها انجام شود كه اين اختلاف‌نظر مي‌تواند نشانه‌اي از احتمال بروز تنش در آينده باشد.

برخي مقام‌هاي لندن نيز بر اين باورند كه كرزاي اميدوار است در نهايت بتواند برخي از رهبران طالبان افغانستان كه در پاكستان مستقر هستند را وارد فرايند سياسي كند.

مارك سدويل، رييس بخش غيرنظامي ناتو و سفير سابق انگليس در كابل، پيش‌تر در جلسه‌اي اظهار داشته بود: به احتمال فراوان مجبور خواهيم بود كه برخي از شخصيت‌هاي منفور را وارد سيستم و روند سياسي كنيم.

آمريكا، آلمان و ژاپن از جمله كشورهايي هستند كه حمايت خود را از طرح دولت افغانستان براي آشتي با طالبان اعلام كردند.

نظریات آزاد:

ارسالی نجیب الله عظیمی

پلان صلح کرزی ، نهادن گردن به خواست ای، اس، ای پاکستان، طالبان و القاعده، برسمیت شناختن سیاست های اعراب مرتجع( پدران فنودامنتالیزم) در منطقه، ناکامی ناتو در مبارزه با ترویزیم و فرار بی آبرو امریکا و انگلیس از افغانستان!

قرار است به تاریخ 28 ماه جنوری در کنفرانس لندن از طرف حامد کرزی پلان صلح افغانستان ارائه شود.

پلان کرزی:

بر اساس این پروگرام، در مرحله اول، برای طالبان پایین رتبه و آنهایی که توسط انگیزه های پولی تحریک شده اند، زمینه کار و تعلیم مهیا می گردد، مشروط بر اینکه سلاح هایشان را بر زمین به گذارند و از خشونت دست بکشند. بعنوان بخش دیگری از پلان، دادن پستهای سیاسی به رهبران و قوماندانان بلندپایه طالبان و یا دادن پناهندگی در یک کشور سوم (به گمان اغلب عربستان سعودی) و حتی حذف نام آنها از لیست سیاه . مشروط بر اینکه سلاح های شان را بر زمین به گذارند و روابط شانرا با القاعده قطع کنند و از قانون اساسی افغانستان حمایت نمایند. برای طالبان کهن سال، پول تقاعدی یا یک نمره زمین داده می شود، و بخش نهایی قریه جاتی که در آن مردم از جنگ دست به کشند، کمکهای انکشافی دریافت میدارند.

انگلیسها و امریکائیان در جستجوی منافع شان:

طوریکه روزانه از سخنان وزرا، مشاوران و دیپلوماتان بلند پایه، نماینده گان  ملل متحد و جنرالان  نیرو های ائتلاف بین المللی شنیده می شود ، آنها بعد از هشت سال جنگ، براین باور رسیده اند، که مذاکره و راه حل سیاسی یگانه راه حل مشکل افغانستان می باشد. آنها برای تعویض اوضاع فعلی در افغانستان، اکنون از سیاست دو جانبه یعنی افزایش موقتی نیروهای نظامی و دادن امتیازات فراوان به مخالفین نظامی و سیاسی شان حمایت می کنند. آنها منحیث کمک دهندگان بین المللی برای تخصیص دادن صدها میلیون دالر و پوند آمادگی می گیرند.

هموطنان عزیز به این نکات توجه جدی نماید!

چرا طالبان!؟

ـ چرا طالبان باید نسبت به سایر گروه های نظامی و سیاسی دیگر در داخل و خارج کشور تفاوت و فرقی داشته باشند، هر گونه معامله و رفتاری که با سایر گروه های دیگر صورت می گیرد با طالبان نیز باید صورت گیرد!

ـ  چرا طالبان باید برای یک دولت منتخب و برحال پیش شرط به گذارند؟

ـ چرا به آنها باید امتیازی بیشتر نسبت به دیگران قایل گردید؟

ـ چرا طالبان باید برای مذاکرات پیش شرط  داشته باشند؟

ـ طالبان بااین پیش شرط شان می خواهند، شرایط شانرا حتی قبل از آغاز مذاکرات بالای دولت به قبولانند؟

طالبان ممثل خواستها و آرزو های کشور های بیگانه گان در کشوری ما می باشند:

ـ طرح چنین پیش شرط ها  طرح کشور های حمایه کننده و سپوت کنندهء آنها می باشد؟

ـ طالبان اصلآ از جانب کشور های دور و نزدیک (عربی و آسیایی منطقه ، مخصوصآ پاکستان) سپوت، هدایت و رهبری گردیده و می گردند؟

ـ طرح، تقاضا و پیش شرط های آنها نیز طرح ها و پیش شرط های کشور تقویه کننده و حمایه کنندهء آنها می باشند؟

ـ هرگونه طرح و پیش شرط آنها، خواست و تقاضای کشوری رهبری کنندهء آنها را انعکاس میدهد؟

ـ جواب مثبت به هرگونه خواست آنها خلاف منافع و مصالح ملی بوده و باعث انعکاسات منفی و عکس العمل های غیری قابل پیش بینی در داخل کشور گردیده و حتی می تواند باعث بی ثباتی در کشور گردد.

ـ با آنهای که از جانب کشور های اجنبی و بیگانه هدایت و رهبری میگردند،  نباید خلاف منافع ملی مذاکره و مفاهمهء صورت گیرد؟

ـ تقاضا و پیش شرط های طالبان برای اکثریت قابل ملاحظهء از ساکننان کشور غیری قابل قبول و پذیرش بوده . تقاضا و پیش شرط های آنها با خواست و عنعنات مردم اصیل افغانستان در مغایرت کامل و مطلق قرار دارند.

ـ دولت افغانستان و نیرو های نظامی و سیاسی آن باید این را دانسته و درک نمایند، که طالبان همین اکنون خودی آنها با  سپوت گران سابق شان و نیرو های نظامی آن کشورهای که به آنجا پناه برده اند معضله دارند، دیگر وقت برای پیش شرط گذاشتن برای طالبان نباید وجود داشته باشد.

ـ دولت های حمایه گر و سپوت کنندهء طالبان نیز مقابل جامعهء جهانی و به خصوص امریکا تعهداتی دارند که باید به آنها عمل نمایند؟

ـ دوران اغوا و فریب و تعقیب سیاستهای  دو گانه و دو رنگه  برای دولت های حمایه کننده طالبان نیز گذشته است.

ـ برای امریکا و متحدان آنها نیز امروز تثبیت گردیده، که طالبان در کجا اقامه داشته و از کجا بالای نظامیان آنها حملات شان را سازمان می دهند؟

تناقص و عدم یگانه گی در خواست های طالبان:

ـ طالبان همین اکنون متشکل از چند دسته و گروپ می باشند.

ـ طالبان میان خود وحدت و یگانه گی ندارند.

ـ طالبان اهداف متفاوت دارند.

ـ گروهء از آنها می خواهند دولتی مطابق به شریعت اسلامی را احیا نموده و ایجاد نمایند.

ـ گروهء دیگری از آنها می خواهند، که نیرو های خارجی از افغانستان خارج گردند.

ـ یک گروهء از آنها همین اکنون مسلحانه علیه حاکمیت در پاکستان مبارزه می نماید.

ـ گروهء دیگری ازآنها درپاکستان دعوا برای اتونومی در وزیرستان داشته و به خاطری آن می جنگند.

ـ گروهء دیگری از آنها در اثری موافقت نامه با دولت پاکستان همین اکنون آزادی های نسبی را در مناطقی سرحدی بدست آورده اند و به آن راضی بوده و برای بقای آن می جنگند.

ـ گروهء دیگری از آنها صرف سربازان جنگ بوده و برای آنها تامین صلح اصلآ مفهومی ندارد.

ـ گروهء دیگری از آنها متشکل از جوانان و نوجوانانی اند، که از کشور های مختلف عربی و آسیایی غرض تحصیلات مذهبی و نظامی به آنجا آمده اند، که وقتآ فوقتآ با طالبان غرض کسب تجارب جنگی به جبهات می آیند و پس می روند.

ـ طالبان متشکل از چند گروه(عربی، پاکستانی، افغانی، چیچیچنی و غیره کشور های جنوب شرق آسیایی) بوده و می باشند.

ـ طالبان امروز دیگر جزی از القاعده بوده و القاعده جزی از طالبان می باشند. در این موضوع نباید شکی را به خود راه داد. مرکز آنها همین کویتهء پاکستان می باشد.

ـ طالبان نه تنها از جانب گروه های ردیکال و اسلامی پاکستانی و عربی شستشوی مغزی می شوند، بلکه اداراهء استخبارات پاکستان نیز  بالای آنها پلان های دور نگرانهء شانرا تطبیق و عملی می نمایند.

طالبان پلانی برای ترقی و تحول ندارند:

ـ طالبان دارای کدام پلان و هدف معین برای کشور و کشور داری نبوده و نیستند.

ـ طالبان تاکنون نتوانسته اند، کدام پروگرامی معینی اصلاحی شان را در اختیاری سایر گروه های خویش نیز قرار داده و بگذارند.

ـ طالبان تاکنون نه توانسته اند به تثبیت برسانند، که مانند یگ گروهء سیاسی برای کشور و کشورداری ترقی و تعالی می خواهند.

ـ با این طالبان که ما امروز سر و کار داریم با آن طالبان که در کابل به قدرت رسانیده شدند فرق فراوان وجود دارند.

ـ طالبان در کابل تلویزیون را حلق آویز نمودند و کست ها را نابود نمودند، و زنان را با چوب و دنده لت و کوب می نمودند.

ـ همین طالبان پاکستانی امروز در پاکستان زنان را می گذارند، که با چادر گشت و گذار نمایند.

ـ  همین طالبان امروز در پاکستان از همه وسایل تخنیکی برای تبلیغات شان استفاده می نمایند.

ـ طالبان امروز در پاکستان حتی از انترنت، رادیو و تلویزیون و دی وی دی استفادهء وسیع می نمایند.

دولت ها در افغانستان باید پاسبان هویت و غرور ملی مردمان خویش گردند:

ـ هر کشوری از هویت ملی غرور و خصوصیت های ملی و عنعنوی خود را دارد، نباید به خواست غیری قابل پذیرش گروهء نظامی و عقب گرای که از جانب کشور های بیگانه هدایت و رهبری میگردند لبیک گفته و گردن نهاند.

ـ فراخوانی طالبان برای مذاکره و ارائهء پلانی صلح برای آنها تلاشی است، که از سوی بیرونی ها خصوصآ (پاکستان و عربستان) دیکته مى شود و یک پدیده افغانی نیست.

نتیجهء آخر:

دولت ها در افغانستان از چند سده به اینطرف مبدل به ساحهء تطبیق خواست ها ، عملیات و نیاز های دولت ها و کشور های دور و نزدیک پر قدرت و ابر قدرت های همسایه و جهان حریص و متعرض سرمایه گردیده که نتایج آنرا امروز ما همه مشاهده می نمایم.

ـ شیرازهء دولت ملی از هم گسیخته و پاشانیده شده است.

ـ اردوی ملی نابود گردانیده شده و کشور حتی زمانی بدست گروه های مذهبی منقسم گردانیده شد و جوی های خون در این کشور جاری گردانیده شد.

ـ ملیت های مختلف مردم افغانستان مانند بیگانگان به جان هم افتاده و اگر از این تراژیدی جلو گیری به عمل نیاید، تباهی بی پایان دامنگیری این مردم مظلوم خواهد گردید.

ـ افغانستان همین اکنون تبدیل به مرکز تولید وصدور مواد مخدر گردیده است.

ـ افغانستان یک معضله برای جهان گردیده است.

ـ افغانستان امروز به ناحق (از دست همین مداخلات بیگانگان) مرکز تهدید برای جهان متمدن محاسبه می گردد.

هموطنان عزیز!

برای خنثی سازی این پلان شوم در هر نکتهء دنیا که قرار دارید، آواز اعتراض همه گانی تانرا علیهء این پلان به اصطلاح صلح که اصل گردن نهادن به خواست آی اس ای پاکستان و اعراب مرتجع می باشد بلند نموده و به پا خیزید!

تا از این هم دیرتر نشده، جلو این بازیهای خانمان سوز برای افغانها و پروسهء تباه کنندهء آن برای افغانستان به گیرید.

دلندن دکنفرانس په هکله دافغانستان داسلامي امارت د رهبر دریځ

بسم الله الرحمن الرحیم

ټولې نړۍ ته خورا جوته ا وڅرګنده ده چې د ۱۱/ ۹ / ۲۰۰۱ م له پېښې وروسته دامریکا په مشرۍ اشغالګرو ځواکونو له ترورویزم سره دجګړې په نامه زمونږ په اسلامی امارت او ملت باندې وحشتناک او یو ناروا یرغل پیل او زمونږ ګران ټاټوبی یې یرغمل کړ.

دغه نړیوال جرم زمونږ دځورېدلي او کړېدلي غیرتي ولس ناخوالې او ستونزې لا پسې ډېرې، او ددې لا مل شو چې ددغه ځورېدلې او ناتوانه ولس په سر دظلم او زور تورې ورېځې او وحشتناک موجونه را ښکاره ددیموکراسۍ، بیا رغونې او بشر دحقوقو تر نامه لاندې د وژلو، غلا، دملي او ديني ارزښتونو، تاریخي وياړونو دسپکاوي او داسې نورو ناروا او بې حیاییو لړۍ پیل، په دغه هېواد کې وحشت او بربریت مخ په خورېدو شو.

دوی ددیموکراسۍ او بیا رغونې تر نامه لاندې دافغانستان بې وزلو او بې وسو خلکو ته یوازې او یوازې ګډوډي، بې امنیتي، چور او چپاول، بې شرمي، دمخدره او نېشه يي توکیو د تجارت رواجول، په حکومتي کړیو او دفترونو کې رشوت او اخلاقي فساد، دملي خاینینو ‎، دنېشه يې توکیو تجارانو، دبشري حقونو تېري کوونکي، او دخلکو دشخصي املاکو غاصبینو قدرت ته رسول، او داسې پاک او ستره انتخابات چې دتل لپاره دخلکو په ژبو متل ګرځېدلی رواړي دي او بس!

داوباما او براون تر مشرۍ لاندې جګړه خوښې واکمنۍ چې دلندن له کنفرانس نه  غواړي تر څو خپل ولسونه  په دې خبره چې نړیوال له مونږ سره دي دوکه کړي، دخپلو ملتونو او ولسونو تر کلک قهر او غوصې لاندې به راشي.

هوکې دوی پرته له هر رنګه اخلاقي او حقوقي ارزښتونو زمونږ په خاوره او کور یرغل اوتېری کړی دی، نو ځکه خو هر افغان او مسلمان په دې مکلف دی چې د خپل سر، مال، ناموس، او ديني ارزښتونو ساتنه او ورڅخه دفاع وکړي، داسلامي امارت مجاهدین دهمدې خاورې اصيل بچیان دخپل هېواد له هسکو ټیټو، لوړو ژورو سره بلد له خپل اسلامي هېواد ځخه دفاع كولو ته تل تیار دي، نو ځکه خو به ماتې او خواري دنیواکګرو په برخه کېږي. ان شاالله تعالی

پاتې دې نه وي چې عالیقدر امیر المومنین ملا محمد عمر مجاهد ـ حفظه الله ـ په رسا او ښکاره ډول سره اعلان کړی چې مونږ په خپله خاوره کې دیوې اسلامي واکمنۍ غوښتونکي یو، لکه  څرنګه چي په ځان باندي د بل د ضرر منونکې نه یو همدا رنګه ګاونډیو او دنړۍ نورو هېوادونو ته هم دضرر رسولو هوډ او تکل نلرو، او نه به هم زمونږ خاوره دهېڅ کوم هېواد په تاوان وکارول شي،،  اسلامی امارت غواړي چی دمتقابل احترام په صورت کې له ټولو ګاونډيانو سره ښې اومثبتې اړيکې ولري اوله ټولو هيوادونو سره   ددوه اړخيزي همکارۍ،اقتصادي پرمختګ اوښی راتلونکی په اړه رغنده ګامونه واخلی او له نورو څخه هم په دې هکله د رېښتینولۍ اواخلاص هیله من یو.

همدا رنګه اسلامي امارت هوډمن دی چې اسلامي بنسټونو او دننۍ نړۍ غوښتنو او اړتیاوو ته په کتو سره دټولو هېوادوالو لپاره دزده کړې او تربيې په هکله رغنده او کوټلي ګامونه پورته کړي، اسلامي امارت غواړی چي دټولو ژبنيو، قومي، اوسیمه ییزو توپیرونو په یوې خوا ته کولو سره داسي زمینه مساعده کړی چي ټول هیواد وال یو او بل ته دورور ولۍ او خواخوږۍ لاسونه سره ورکړي او یو موټی شي، په خپل ګران هېواد کې دداسې یوې سوچه او پاکې اسلامي واکمنۍ تر شا په کلکه سره ودرېږي چې زمونږ داسلامي انقلاب دسپېڅلو اوپاکو شهیدانو دلوړو او هسکو هیلو او آرمانو انځورونکې، او دټول ولس دسر، مال، عزت، حیثیت، دیني ارز‎ښتونو، ملي او تاریخي ویاړونو ساتونکې وي.    دافسوس ځای خو لا دادی چې نیواکګر هېوادونه چې امریکا یې په سر کې را ځي لا تر اوسه پورې یوازې دستونزو په نظامي او فوځي حل باندې باور لري، خو باید په ښکاره توګه او رسا غږ سره وویل شي چې: که دوی غواړي چې له مالي او ځاني تاوانونو او تلفاتو څخه ژغورل شوي وي، نه ځان او نه يې هم خپل ولسونه په خیالي پلانونو او تصوري تګلارو سره غولولي اووخت یې نه وي ضایع کړی، او نه يې هم زمونږ ځورېدلی ولس له  نورو ستونزو او کړاوونو سره لاس اوګرېوان کړی وي، نو اسلامي امارت دستونزې دحل یوازېنۍ لاره چې ددوی دژغورلو او جوړ پاتې کېدو لاره هم ده دا بولې چې نیواکګر ځواکونه زر ترزره زمونږ له خاورې څخه په پوره ډول ووزي.  که دوی په رښتیا سره غوښتي وي چې د ستونزې دحل لپاره کوټلي او رېښتوني ګامونه پورته کړي، نودګوانتانامو، افغانستان، پاكستان او نورو بندی خانو کې به یې په کلونو کلونوزموږبندیان دټولونړیوالو اصولو خلاف نه سا تلی، تور لېستونه به یې له یوه مخه ختم کړی وای ، جنګې قوتونه به یې نه زیا تولی اوهغه څه چی په خوله وایې هغه به یې په عمل کې هم کولی په دې باید پوه شو چې: مخکې هم ګڼ کنفرانسونه اوغونډې شوې دي، لکه دبون، باريس او توکیو غونډې، چې ځوږ او غږ یې خورا لوړ، مصرفونه یې خورا درانده، مګر دافغانستان دستونزې په هکله یې پایلې بې اغېزې او بې ګټې را وتلې دي، ددې په څای چې ستونزې حل او فصل کړي، لا يې پسې کړکېچنې کړېدي، ځکه چې دافغانانو په واک او خوښه نه دي شوي! او دا هم یو ښکاره او منل شوی حقیقت دی چې هره هغه غونډه چې په هغه کې دستونزې داصلي او بنسټیز حل اراده شتون ونه لري بې اغېزې او بې ګټې دي او وي به.  دلندن په کنفرانس کې هم که دافغانستان قضیې ته په سم، رېښتوني او واقعي ډول ونه کتل شي، او ددې لپاره هڅې وشي چې په سیمه کې فوځي، اقتصادي، فرهنګي او سیاسي اشغال همیشنی شي، او لا پر مخ ولاړ شي، نو دا غونډه به هم دتېرو غونډو په څېر دوخت له تېرولو او ځان غولولو پرته بل څه نه وي، په پای كي باید یو ځل بیا وویل شي چې: زمونږ دمسلمان او غیرتی ولس جهاد اومقاومت دنیواکګرو دزور، ناروا او ظلم په وړاندې همېشنی، او ورځ تر بلې په خورا ځواک سره مخ په پراخېدو دی، ددښمن هېڅ چل ول اودوکې نه شي کولای چې یا یې کمزوری کړي، او یایې هم مخه ډب کړي،(ان شاالله تعالی) که څه هم چې وخت په وخت ددې هڅې شوې، او لا پسې کېږي، چې په یو ډول نه په یو ډول دغه مېړنی او مسلمان ولس اوبیا په تېره ددوی قیادت او مشرتوب ـ اسلامي امارت ـ تر خپلې اغېزې لاندې راولي، کله دا اعلان کوي چې هر مجاهد که له مقاومت او جهاد څخه لاس په سر شی، نو دوی به پیسې ورکړي، روزګار به ورته برابر کړي، او له هیواد نه بهر به دمسترح اوارام ژوند تیرولو شرایط ورته مهیا کړی!

دوی فکر کوي چې دامارت مجاهدین دپیسو لاسته راوړلو، یا واک ته دځان رسولو لپاره، او یایې هم مجبورا تورې ته لاس کړی! مګر دا ټول فکرونه بې بنسټه، تش او پوچ دي، هېڅ حقیقت نه لري، ځکه که داسلامي امارت مجاهدینو ددنیوي موخو او مادي ګټو لپاره جهاد اومقاومت کولای، نو په لومړي سر کې به يې نیواکګرو ته دغلامۍ سر ټيټ کړی او مرسته به يې ورسره کړې وای، چې په هغه وخت کې هر څه ددوی په لاس کې وو، هم آرام ژوند او هم پیسې او هم چوکۍ، خو نه او بیا هم نه، کله به هم اسلامي امارت دخپل ایمان، وجدان، خاورې او کور په سر نه دچا دزرو او نه دچا دزوراونوروشخصي امتیازاتو په مقابل کې معامله وکړي، ځکه دا رنګه کرغېړنه لوبه دافغان غیرتي ولس په تاريخ کې ځای نه لري.

نو باید ماتې خوړلی یرغلګر دښمن په حقیقت اوواقعت باندې ښه پوه شي، چې: ددوی هېڅ رنګه چل ول او دوکې به دافغان خپلواک ولس په وړاندې کومه پایله ونه لري، پرته له دې چې یرغلګر او نیواکګر زمونږ دکور او خاورې اشغال ته دپای ټکی کېږدي بله دحل لاره به بي اغیزی وی.

داسلامی امارت رهبری شوری

نظریات نویسنده گان الزاما نظریات سایت نوید روز تلقی نمی گردند.

اسد میوند

تفنګداران دركشوروقلمداران درخارج

چه غم انګيزاست كه دركشورعزيزما امواج درياهاي خون روزمره به شورش ميايد.وفرياد مردم ناتوان وبي ګناه مابه فلك ميرسد .درهمين حال دركناراين درياهاي خونين،هستند برخی انسانهاي خودفروش وبيګانه پرست كه براي بدبختي مردم افغانستان بادشمنان انان همكاري مينمايند.اين قلمداران تنګ نظركه داراي هيچنوع عاطفه انساني نميباشند،به جعل تاريخ پرداخته وافسانه نويسي مي کنند.این ها، اقوام  باهم برادرافغانستان  را به جاي صلح به جنګهاي نژادي، لساني،سمتي و مذهبي،دعوت مينمايند.

 بامطالعه مقالات شراندازايشان به اين نتيجه رسيدم كه سكوت درمقابل دشمن پرستی های این، يك خيانت بزرګ خواهدبود.به اين ترتيب قلم رابرداشتم تا يكي از اين چهره ها راباافكارونوشته ها يش به مردم خود معرفي نمايم .سخنان بي مسوليت وی را  مورد بحث قرارميدهم وقضاوت را به مردم خويش واگذار می کنم.

او جز خانم ثريا کس دیگری نیست که (بها) تخلص ميكند ودرايالات متحده امريكا به سرميبرد. اين خانم كه خودش نميداند، كيست وچه ميخواهد؟ ګاهي حرف ازانسانيت وبشريت ميزند ګاهي و بااخوانيها همسنګرميشود. ګاهي دشمن ويك كلمه فاشيستي رابارها تكرارميكند و بس كه درحقيقت خودش بزرګترين فاشيست جامعه كنوني ما ميباشد كه دراتش حسادت وخودخواهي ميسوزد. اونميداند که چی گونه می شود،درميان مردم افغانستان  خودرامطرح نمايد.ولي قبل ازينكه راجع به افكاراجتماعي خانم ثريا به بحث بپردازم به مردم شريف خود بايد واضح بسازم .

ان زني كه عزت وعظمت يك خانواده شوهري خودرا حفظ نتواند چه سخن ازوطن ملت ومردم زند.اين خانم كه ازدردها ورنجهاي بيكران مردم ما درحقيقت بي خبراست ويا به اشاره هاي د شمنان مردم افغانستان قلم بدست ګرفته وبا واژه هاي افسانوي ميخواهد به مردم ما بخصوص دري زبانان بګويد كه ثرياازغم شان شبها خواب ندارد خودرا قرباني زبان خود خواهد كرد.خانم ثريا بااين نوع نوشته هاي تفرقه انداز تان جامعه مارا به سوي بد بختي ميبريد اياګاهي راجع به خواسته هاي جامعه ما هم چيزي مي انديشيد يا خير؟

خانم ثريا، ان شاهاني راكه شما به فاشيزم متهم کرده اید كاملا اشتباه مينمايد. انها داراي هيچنوع افكار فاشيستي نبودند وانها تنها شاهان پشتونهانبودندبلكه شاهاني تمام مردم افغانستان بودند.بطور مثال اګرشاه امان الله فاشيست بود پس پدرشما راچرااول منحيث وكيل شهركابل درشوراي ملي وبعد منحيث سفيركبيرافغانستان به ايران فرستاد.خانم ثريا درحقيقت شماوخانواده تان بردسترخوان همان شاهان بزرګ شديد پس چه انګيزه باعث شد كه همان نمكدان را به لګد ميزنيد كه ازان نان ميخورديد.اګرانها اندك توجه را به پشتونها ميكردند امروزپشتونها دردشت ها كوهسارها ودرمنازل مسكوني شان با زنان وكودكان بنامهاي ګوناګون به قتل نميرسيدند. خانم ثريا شما حرف ازجعل تاريخ وافسانه ميزنيدولي درحقيقت جعل تاريخ راشما وهمرديفان شما اغازنموديد كه انجام اين خيانت بزرګ خطرناك به نظرميرسد.هرانكسي كه راجع به تاريخ قضاوت مينمايد بايد ازوجدان راسخ وفكروسيعي برخوردارباشدوارزشهاي انساني رابالاترازهمه چيزقراردهد.باتاسف بايد ګفت كه اوصاف فوق درنوشته ها وذهنيت شما مشاهده نميشود.خانم ثريا شما سخن ازاستعمارفرهنګي ميزنيد استعمارفرهنګي درافغانستان راجع به زبان دري وجود نداشت .ولي هرانسان حق دارد كه به زبان مادري بنويسد وبخواند ولي پشتونها هيچوقت زبانهاي ديګر كشورخودرامنحل اعلان نكردند ونخواهند كرد.ولي شما امروزخودتان خودراتحت استعمارفرهنګي قرارداده ايد بخاطري كه شما همين حال تحت تاثير فرهنګ امريكايي به سرميبريد اګرهدف شما واقعا خدمت به زبان پارسي ومردم باشد بفرماييد افغانستان بيايد واګردرانجاپشتونها را تحمل كرده نميتوانيد درايران وتاجكستان بهترين شرايط برايتان مساعداست.

 دحبیب الله وقار لیکنه

د هېواد ګاز او نفت هم هېواد بسيا كولاى شي او هم صادرېداى شي

 افغانستان د طبيعي معدنونو له مخې ډېر غني هېواد دى، دغه هېواد په خپل زړه كې په پراخه پيمانه معدنونه لري خو له بده مرغه چې موږ د دريو لسيزو جګړو له امله ونشو كړاى چې له غوښتنو سره سم خپل معدنونه وباسو، او ګټه ترې واخلو، د هېواد اوسنيو كړكېچونو ته په كتو سره بايد په اوس وخت كې د هېواد د ګاز او نفتو په اړه پوه شو چې په هېواد كې څومره د ګازو او نفتو ذخيرې لرو، په اوس وخت كې څومره كار پرې كېږي، او څومره يې ګټې اخيستنې ته چمتو شوې دي. دې پوښتنو ته د ځواب موندلو لپاره مو د معادنو له وزير ښاغلي محمد ابراهيم عادل او د نوموړي وزارت له معين ښاغلي ديپلوم انجينر محمد اكرم غياثي سره مركه كړې چې ستاسې پام ورته را اړوو.  

دا چې په اوس وخت كې د افغانستان د نفتو او ګازو د استخراج او كشفونې كارونه په كومه پيمانه كېږي؟ د معادنو وزير ښاغلى ابراهيم عادل وايي:

((په پيل كې ويلاى شم چې تر اوسه پورې د افغانستان نفت، ګاز او همدارنګه نور معادن په پوره ډول نه دي تثبيت شوي، د معدني جامدو موادو په برخه كې مو په سلو له ۵ څخه تر ۷ پورې معلومات تر لاسه كړي، او د نفتو او ګازو په برخه كې په سلو كې ۱۰ مالومات لرو. معدنونه ټول تر ځمكې لاندې دي چې د ايستلو او ګټې اخيستلو لپاره يې وخت، پيسو او كار ته اړتيا ده. روسانو چې د څلوېښتو كلونو په اوږدو كې د ګازو په برخه كې كار وكړ، يوازې يې د شبرغان، سرپل او جوزجان په يوه محدوده سيمه كې كار كړى، وروسته له هغى چې د دوى اكتشافي كارونه نوي په پښو ودرېدل، په هېواد كې جګړې رامنځ ته شوې چې له بده مرغه هر څه له منځه لاړل. د نوموړو متخصصينو د كار له امله موږ ۱۴۰ ميليارد متره مكعبه ګاز په جوزجان كې او د ۴۰ ميليون ټنه په اندازه تېل مو په سرپل كې كشف كړل، چې د دې اندازې ګاز تر نيمايي ډېر مصرف شوى او اوس له ۴۰ څخه تر پنځوس ميليونه متر مكعبه پورې تثبيت شوى ګاز لرو، او تېل مو هېڅ نه دي مصرف شوي بلكې ټول شته دي، دا جيولوژيكي كشفونې دي دا چې څومره اندازه يې د ګټې وړ دي دا بيا بېله خبره ده، خو موږ د نفتو او ګازو په برخه كې ډېرې پراخې سيمې لرو چې تر اوسه پورې كار نه دى پرې شوى.))  

دا چې په اوس وخت كې ولې د ګاز او نفتو د استخراج پروسه ورو پر مخ ځي؟ نوموړى په دې اړه وايي:

((لږ اندازه توليد لرو چې د مزار د كود او برق فابريكه پرې چلوو، او يوه اندازه هم په جوزجان ګې په مصرف رسېږي، ځينې نور ګازونه چې لرو هغه تروه ګازونه دي چې تصفيه خانو ته اړتيا لري. موږ سږ كال په جوزجان كې دوه بلاكه ګاز او يو بلاك تېل داوطلبۍ ته وړاندې كړي، چې د روان كال د جدې په پاى كې به يې د داوطلبۍ عملي كار پيل شي.)) 

ددې لپاره چې موږ د خپل ګاز او تېل ګټې اخيستنې ته چمتو كړو نو بايد د استخراج په پروسه باندې يې كار وشي، دا چې موږ به څومره پانګې ته اړتيا ولرو؟ ښاغلى عادل راته وايي:

((كه چېرې وغواړو چې نفت استخراج كړو بايد استخراجي څاګان ورته تيار كړو. دا چې څومره څاګانو ته اړتيا ده دا نه ده مالومه، وروسته بيا تصفيه خانو ته اړتيا لري، كه د نفتو او ګازو د ايستلو پروسې ته مراجعه وكړو، او د هغې مراحلو ته وګورو نو په لومړي قدم كې له ۵۰۰ ميليونو څخه تر يو مليارد ډالرو پورې پانګې ته اړتيا ده. او په دويم قدم كې كه چېرې نفت ډېر پيداكړو نو طبعا تر دې ډېرې پانګې ته اړتيا ليدل كېږي.)) 

دا چې د كرزي دولت په دې اوو كلونو كې ولې ونه توانېد چې د نفتو او ګازو په برخه كې د پام وړ كار وكړي؟ نوموړى وايي: 

((په لومړي وخت كې چې د كرزي دولت راغلو ټول ملك قوماندان سالارۍ او پوسته خانو نيولى و، وروسته له دوو كلونو چې دا ستونزه يو څه اواره شوه، تر ۱۳۸۴ لمريز كال پورې تقريبا په ټولو ځايونو كې په خپل سر كيندنې او په خپل سر ايستنې روانې وې. په ۱۳۸۵ كال كې موږ ايله وتوانېدو چې په خپل سر كيندې او د خلكو له خوانه د خامو موادو ايستنې بندې كړو.  بله دا چې كله چې د كرزي دولت راغلو موږ پانګه نه درلوده. دا چې تاسې واياست چې بهرني هېوادونه مرستې كوي، دا سمه ده خو هغوى خپلې مرستې بېرته د غيردولتي موسسو له لارې په مصرف رسوي.))

د نفتو او ګازو د استخراج په وخت كې بايد له مسلكي پلوه كار مخته يوړل شي كه چېرې ايستنه له مسلكي پلوه صورت ونه نيسي نو ذخيرې ته زيان اړوي، په دې اړه ښاغلي عادل داسې وويل:

((د ګاز د استخراج كار داسې نه دى چې ووايو چې بايد دومره وباسو بلكې دا تر ذخيرې پورې اړه لري چې څومره ترې ايستلاى شو، موږ چې كله يوه د ۱۰ ميليونه تېلو ذخيره پيداكوو، لومړى دا مالوموو چې په دې كې څومره تېل د ګټې اخيستنې وړ دي. داسې خو نشو كولاى چې دا ۱۰ ميليونه ټنه ټول تېل وباسو. يو استخراجي رژيم ته اړتيا لرو. لږ او ډېر استخراج خپله ذخيرې ته ضرر لري. كله چې تېل او يا ګاز وباسو لومړى تصفيې ته اړتيا لري، داسې نه ده چې پرته له تصفيې پاك تېل راوباسو. تېل په ځمكه كې غليظ وي، اوبه ورسره ګډې وي، نور مواد ورسره وي. استخراج يوه تخنيكي موضوع ده، دا پروسه په تخنيك ولاړه ده، پرته له تخنيك څخه څوك تېل نه شي ايستلاى او نه هم پاك تېل پرته له تصفيه خانې څخه لاس ته راوړاى شو.)) 

دا چې كه د نفتو او ګازو د استخراج پروسه خصوصي سكتور ته وركړل شي، څومره به د هېواد په ګټه وي؟ دې پوښتنې ته د معادنو ښاغلى وزير داسې ځواب وايي:

((خصوصي سكتور ډېره ګټه لري، ځكه چې نه موږ پيسې لرو، نه فني كسان لرو، او نه هم د كار تجربه لرو، له دې امله كله چې خپله پرې كار كوو بايد شل كاله كار وكړو تر څو تجربه او فني كسان پيداكړو، په ميليارډو ډالرو پيسو ته اړتيا لرو، څو برمه كاري او كشفونې وكړو. دا چې نه پيسې لرو، نه يې فن لرو او نه هم تجربه لرو نو بايد چې په اجاره يې وركړو تر څو په سلو كې له ۵۰ څخه تر ۷۰ پورې يې ګټه خپله تر لاسه كړو او ۳۰ په سلو كې يې همغې كمپنۍ ته وركړو. وروسته له هغې چې پيسې، تجربه او فني كسان مو پيداكړل بيا كولاى شو پر نورو برخو يې په خپله كار كړو.))  

دا چې په دولت كې رشوت او فساد وجود لري نو له همدې امله بايد د نفتو او ګازو د ايستلو پروسه خصوصي سكتور ته وركړل شي، ښاغلى عادل په دې اړه وايي:

((دولتي كار د يوې كورنۍ په ډول نه دى چې پلار، زوى او لور ټول په ګډه سره كار مخته يوسي، له بده مرغه د دولت په كار كې ټنبلي ده، رشوت دى، اداري فساد، او نور ډول ډول كړكېچونه دي، نه يوازې زموږ په دولت كې دا ستونزې دي بلكې په هر دولت كې داسې ستونزې شته دي، په دولت كې چې كوم كار په يوه ورځ كې سرته رسېږي په لسو ورځو كې يې كوي.))  

په افغانستان كې په ټوليز ډول پنځه رسوبي حوزې لرو چې له دې ډلې څخه يې دوه په پوره ډول تثبيت شوې او درې نورې يې احتمالي دي، د معادنو د وزارت معين ښاغلي ديپلوم انجينر محمد اكرم غياثي په دې اړه داسې مالومات راكوي:

((په ټوليز ډول ويلاى شو، چې په افغانستان كې د نفتو او ګازو په برخه كې پنځه رسوبي حوزې لرو. افغان تاجك، آمو دريا، د كټواز سروبي حوزه، د هرات حوزه او د هلمند رسوبي حوزې دي. د دې پنځو حوزو له ډلې څخه يې دوه حوزې افغان تاجك او آمو دريا تثبيت شوې دي، دا درې نورې حوزې كټواز، هرات او هلمند احتمالي حوزې دي، كوم د رسوبي ډبرو علايم او جيولوژيكي طبقې چې په دې سيمو كې ليدل شوې، ورڅخه څرګندېږي چې دا سيمې نفت او ګاز لري. په شمالي سيمو كې چې كومې دوې تثبيت شوې حوزې دي، له پنځوسو كالو پر دې خوا كار پرې كېږي. په لومړيو كې امريكايي او سوېډني كمپنۍ وې، چې په تيت ډول يې په ځينو محدودو سيمو كې كار كړى، خو وروسته له ۱۳۳۶ لمريز كال څخه په سيستماتيك ډول ورباندې كار پيل شوى دى.)) 

په هېواد كې د خورا ډېر ګاز او ډېرو نفتو د شتون له احتمال سره سره هم موږ نه ګاز لرو او نه هم تېل، نه هم په دې برخه كې د پام وړ كار شوى دى، يوازې د هېواد په سلو كې په لس برخه كې څېړنه شوې، په پاتې نوي سلنه برخه كې تر اوسه كومه څېړنه نه ده شوې، ښاغلى انجينر غياثي زياتوي:

((هغو څېړنو ته په كتو سره چې د افغانستان په شمال كې يې صورت نيولى، د ۵۰۰ په شاوخوا كې د نفتو او ګازو د ذخيرو په ډول سازمانونه تثبيت شوي دي، مانا دا چې دا ۵۰۰ داسې ځايونه دي چې موږ كولاى شو هلته څېړنې او كشفونې وكړو، له دې ډلې څخه په ۶۷ ځايونو كې برمه كارۍ پيل شوې دي، چې په دې كې ۸ د ګازو او ۶ د نفتو او ګازو ذخيرې په فارياب، جوزجان او سرپل كې څرګندې شوې دي. دا ساختمانونه جيولوژيكي ساختمانونه دي چې د ځمكې په زړه كې ځاى لري او دا احتمال شته چې خالي اوبه وي او كېداى شي نفت او يا ګاز وي، مانا دا چې دا سيمې د نفتو او ګازو د ذخيرو په ډول پېژندل شوې دي. تر اوسه پورې د افغانستان په سلو كې لس برخه كې څېړنه شوې ده او د هېواد په ۹۰ سلنه نوره برخه كې تر اوسه كومه څېړنه نه ده شوې. په هېواد كې چې دا ۸ د ګازو ذخيرې تثبيت شوې دي، د ۱۲۰ مليارد متره مكعبه ګازو ذخيره تثبيت شوې، تر ۱۳۶۷ لمريز كال پورې موږ پخواني شوروي ته ګاز وركاوه خو كله چې د هغوى رژيم ختم شو، شوروي ته د ګاز د لېږد پروسه هم پاى ته ورسېده)) 

دا چې روسيې ته د ګازو د صادراتو يادونه وشوه، نوموړي صادرات څومره و او هېواد ته يې كلنى عايد څومره و؟ په دې اړه غياثي داسې وايي:

((۲،۹ مليارد متر مكعبه ګاز په كال كې روسيې ته صادرېدو، خو دا چې په وروستيو كلونو كې په ذخيرو كې ګاز لږ شوى و نو تر ۱،۲مليارد متره مكعبه ګاز ته راښكته شوى و، په هغې وخت كې د هېواد ۴۵ سلنه بوديجه د همدې ګاز له صادراتو پوره كېدله. يوه بله د پام وړ خبره دا ده چې د تركمنستان د پايپ لاين خبره چې غواړې د افغانستان له لارې يې هند او پاكستان ته ولېږي نو افغانستان غواړي چې خپل ګاز هم په دې پايپ لاين كې صادر كړي. نو كه موږ وكولاى شول چې يوه اندازه ګاز ګټې اخيستنې ته چمتو كړو نو له همدې پايپ لاين له لارې يې هند او پاكستان ته صادرولاى شو)) 

دا چې په اوس وخت كې له ګاز او نفتو څخه دولتي او يا ملكي خلك ګټه اخلي كه نه؟ نوموړى وايي:

((اوس چې كوم ګاز توليدېږي د مزارشريف د كود او برق فابريكي ته د كود او برېښنا د توليد لپاره وركول كېږي او همدارنګه د شبرغان يوې اندازې سيمې ته هم وركول كېږي چې هلته هم دولتي او هم ملكي خلك ورڅخه ګټه اخلي. د ګازو په دې ۸ ذخيرو كې چې ۱۲۰ مليارد متره مكعبه ګاز لري او تثبيت شوې دي، له دې ډلې څخه يې له دريو ذخيرو جرقدوق، يتيم تاق او خواجه برده څخه ګټه اخيستل شوې او د ګازو ايستل ترې پيل شوي دي، له خواجه برده څخه له ۱۳۴۶ لمريز كال او له جرقدوق څخه له ۱۳۵۸ لمريز كال او له يتيم تاق څخه هم له ۱۳۸۰