|
آرشیف مطالب فرهنگی 1
آرشیف مطالب فرهنگی 2
آرشیف مطالب فرهنگی 3
نورالله وثوق
به: زنان
دربندِ سرزمینم
.........
نفرت
نهاد
.......
اسیروبی کس و بی
سرپناهی
به زیرِ پایِ
آتش فرشِ
راهی
نکشتی
ونبستی
ونبردی
ازان روراهیِ لستِ
سیاهی
................
چنگِ
جانی
جفا
راهِ نهانی می سپارد
به آن
رسمی که دانی
می سپارد
به سر
داردسرِسودایِ سازش
تورا درچنگِ
جانی می سپارد
..............
آیینۀ داران
خبرپشتِ
خبرکش دارد
ازنو
تلاشی
بویِ آتش داردازنو
دلِ
آیینۀ دارانِ صفارا
زسنگِ
کین مشوش
داردازنو
...........
خیره خو
چه
گویم ازدلِ هردم شهیدت
سیاهی
ازچه بسته راهِ دیدت
چراظلمت
نهادی خیره
خویی
کندازخیروخوبی ناامیدت
..............
سینایِ سفر
زلاکِ
نامرادیها بَدَرشو
صدایِ
سامری راپرده
درشو
فروشد
فَّرفرعونِ فلاکت
سرودِ
سبزِ سینایِ سفرشو
........
سراز نو
به
کوهِ همصدایی مستقرشو
حدیثِ
سربلندیِ هنرشو
مبادادست
وبالت
راببندند
سراز
نو زندگی رابال وپرشو
........
پایِ بوناکِ
رسیده
پایِ بوناکِ عدویت
تفنگش
رانشان کرده
به سویت
پریده
رنگم ازکابوسِ وحشت
زهرسوسنگ می باردبه رویت
.........
نفرت نهاد
دلِ
اندیشه راباتورکن ای زن
تفنگِ
فکرِ خودراپرکن ای زن
به
سویِ دشمنِ
نفرت نهادت
نگاهت
راپرازآجرکن ای زن
.......
برده
خداوندا
زن این کو ،
چه کرده
چرا
آزاده گردد باز برده
دلِ
آیینۀِ عالم شود آب
برافتد
گر ازین
افسانه پرده
.......
سپر
هوایِ
گریه را از سر به در کن
امیدِ دشمنت
را دربه درکن
به زن
خنجر به قلبِ
رهزنِ هوش
صدایت
را درین میدان سپرکن
..............
چشمِ غفلت
مترس
ازیورشِ خاشاک ای زن
بزن
برچشمِ غفلت
خاک ای زن
چلیپایی بکش بر تیرگیها
بشو
مثلِ سحربیباک ای زن
.........
نورالله وثوق
حفيظ مليار
سلاح په
پارلمان
يوه
هايکو
په
پارلمان
کې خو سلاح
نشته دی
کنه خو
هلته به هم
اور بل
وه
وکيلان يو
بل په
بوتلو
ولي
پای بردگان
...........
خوراکِ
هوشِ
غرورِ
قرنِ
غارت
را شعاریم
به
هرچه غیرِ
غیرت هی به کاریم
بود
خوراکِ ما
تاکی شرارت
چه
خوش گر
ریشۀِعشقی بکاریم
..........
دشتِ سینه
میانِ
خانۀِ
ما
دو د تاکی
در
و
کلکینِ دل
مسدود تاکی
زموجِ
آهِ
سیما
وسپیده
به
دشتِ
سینه
جاری رود تاکی
.........
سایۀِ سارا
تماشاکن
شتابِ
شعله هارا
ببین
برسایۀِسرسامِ سارا
اسیرِ
انتحارت
گشته شهری
نبینی
تابکی رویِ
خدارا
.............
ترحیمِ روان
چودیدی هوشِ ماآتش زبان است
مپنداری
که جشنی درمیان است
شبِ
میلادِ اوجِ زندگانی
درینجا روزِ ترحیمِ روان است
.......
.........
پای
بردگان
بزن
بر
فرقِ آن
اندیشۀِ مشت
که
بررویِ
هوسهابرنیاشفت
به
مرداری
نیرزدآن تنی کو
دلِ
خودرابه پای
بردگان کشت
.........
انگشت وخروار
به
آیین دل
اندیشان مکن پشت
مزن
بر دیدۀِ
آئینه ها مشت
بیا
تا
پاسِ مردی
را
بداریم
نمک
خوردن
چه
خروار وچه انگشت
..........
رگبارِدانش
دمی
مردانگی را
امتحان کن
خودت را
پشتِ
رمزِ دل نهان کن
به
زورِ آتشِ
رگبارِ دانش
دوچشمِ
خیرۀِ شب
را
نشان کن
...........
روزِ مادر
ازان حالی که
دیدم در گذشته
دگر
کار
از من
وتو
در گذشته
به
بین بر
دیدۀِ
خونینِ میهن
چه
روزی
برسرِ
مادر گذشته
..........
شیرِ شهر
دری
بر
رویِ
دلها
وانمانده
برایِ ر
فتنِ دل
پانمانده
دگر
حتی زدستِ
تشنگی ها
نفس
در شیرِ
شهرِ
مانمانده
..............
روی
بردگی
چراباهرچه
بدحالی
بسازیم
بیا
تادیده را
حالی بسازیم
هلا
تا
جاغورِ
صدتیرِ دل را
به
رویِ
بردگی
خالی بسازیم
........
رام
آتشگر
عطش
تاکی بگیره
در
برادر
بزن
بر تشنگی
ها
سر برادر
پرِ
این غنچه
هایِ خفته درآه
مَبادا
رام
آتشگر
برادر
......
نورالله وثوق
ډ ا کټر حنیف بکتا ش
د غوړېدلو هیله
که ځمکه نه غوړېږي
که په لښتي کې مینه نه بهیږي
که په پټي کې د غنمو پر ځای
مونږه سرونه کرو
که په ځنګله کې وږمه نه چليږي
اود سپېدې پر لمن
د لمرسپېڅلې، وړانګې
نه ځلیږي
د ماشومانو پر تنکیو شونډو
کله به وغوړېږي
د خوشحالیو مسکا
او د نیالګيو په رګونوکې به
کله جاري شي
د ژوندانه سندرې ؟!
که سین کې خوځي
د سکروټو سېلاب
که له کوڅې نه هدیره جوړېږي
که شپه تاراج کوي
او مینه وژني
که په څراغ کې مودمیندو،
رڼې اوښکې سوځو
که باغ،
په تیږو ولو
او د مرغیو ډلې
په لیکه ، لیکه
له ځنګله نه با سو
سپېده به څوک وستایي؟
او له کوڅې نه به شي پورته کله
دقد مونو آواز،
د تګ راتګ سندرې ؟
که ډزې بندې نه شي
او که د ژبې پر ځای
چاړه خبرې کوي
که ترږمیو کې د تورو برېښنا
د میندو هیلې وژني
که په سرونو کې د غچ سکروټې ،
نه ټپېږي
او د ټوپک په ژبه،
داد او دستور چلیږي
او دا د وینو ویا له نه دریږي
اوښکې به څوک ودروي؟
او،
پر دې شلېدلوګریوانونو به څوک
بخۍ د مینې او ثواب
تېره کړي ؟
یې د وطن خلکو
راځی جګړه ووژنو
راځی د اوښکو مخ ته
بند واچوو
راځی د ځمکې په رګونوکې بیا وځغلوو
د غوړېدلو هیله
راځی د بڼ پر شونډو ونڅوو
د خوشحالیو مسکا !
مهران مبارز
کاش می شد
کاش می شد این دلم آباد بود
نفرت و غمها به دست باد بود
کاش می شد دل فراموشی نداشت
حرف های گلرخان جوشی نداشت
کاش می شد موج راز زندگی
می پریدن بر فراز سادگی
کاش می شد موج ها مهمان شوند
در میان کوله ها پنهان شوند
کاش می شد عاشقان غمگین نبود
خون عشاق بر زمین رنگین نبود
کاش می شد زیرچطر زندگی
با تو باشم یکدمی در بندگی
کاش مهران خاک پای یاربود
برزبان عاشقان تکراربود
ډ ا کټر حنیف بکتا ش
د غوړېدلو
هیله
که ځمکه نه غوړېږي
که په لښتي کې مینه نه بهیږي
که په پټي کې د غنمو پر ځای
مونږه سرونه کرو
که په ځنګله کې وږمه نه چليږي
اود سپېدې پر لمن
د لمرسپېڅلې، وړانګې
نه ځلیږي
د ماشومانو پر تنکیو شونډو
کله به وغوړېږي
د خوشحالیو مسکا
او د نیالګيو په رګونوکې به
کله جاري شي
د ژوندانه سندرې ؟!
که سین کې خوځي
د سکروټو سېلاب
که له کوڅې نه هدیره جوړېږي
که شپه تاراج کوي
او مینه وژني
که په څراغ کې مودمیندو،
رڼې اوښکې سوځو
که باغ،
په تیږو ولو
او د مرغیو ډلې
په لیکه ، لیکه
له ځنګله نه با سو
سپېده
به څوک وستایي؟
او له کوڅې نه به شي پورته کله
دقد مونو آواز،
د تګ راتګ سندرې ؟
که ډزې بندې نه شي
او که د ژبې پر ځای
چاړه خبرې کوي
که ترږمیو کې د تورو برېښنا
د میندو هیلې وژني
که په سرونو کې د غچ سکروټې
،
نه ټپېږي
او د ټوپک په ژبه،
داد او دستور چلیږي
او دا د وینو ویا له نه دریږي
اوښکې به څوک ودروي؟
او،
پر دې شلېدلوګریوانونو به څوک
بخۍ د مینې او ثواب
تېره کړي ؟
یې د وطن خلکو
راځی جګړه ووژنو
راځی د اوښکو مخ ته
بند واچوو
راځی د ځمکې په رګونوکې بیا وځغلوو
د غوړېدلو
هیله
راځی
د بڼ پر شونډو ونڅوو
د خوشحالیو مسکا !
استاد نورالله
وثوق
فلمِ لحظه ها
.............
تفنگ هوش
کسی
با عشق
دلگرمی
نداره
دلی با
دل سر نرمی نداره
چسان با
لشکر غم واستیزم
تفنگ هوش
من مرمی نداره
…............................
گرگ ومیش
هوایِ
خویش داره دلبرِ من
سفر
در پیش داره دلبرِ من
فضا یکباره
گرگ و میش گشته
کمی
تشویش داره دلبرمن
........
دیدۀ درایی
گرفته سر
، سراز نوآشنایی
بزن مطرب
نوایِ همنوایی
به کامِ
خود ببینی عالمی را
اگر
دردیدۀِ مردم درایی
........
به جان
زدنها
گهی
خندان و گاهی باد داره
گهی خاموش
وگاهی داد داره
زده خود
را به جانِ هرکه بینی
چه چمهایی
که دلبر یاد داره
.........
چشمک
تماشاکن
چه چشمک میزنه یار
خصوصن
وقتی عینک می زنه یار
ببین
ازدیدۀِ همسایه ها مان
به هرسویی
که شد چک میزنه یار
…....
فلمِ لحظه
ها
به فلمِ
لحظه ها بازی چه زیباست
به همبازی
هماوازی چه زیباست
ز
نقشِ مثبت و منفی دلبر
میانِ
صحنه طنّازی چه زیباست
........
صدای قاب
به گِردِ
من نگشتی تا بببنی
ره و
رسمِ صدای قاب چینی
دماغِ عیش
ونوشی تازه گردان
رسیدی گرچه
ازدستم به بینی
........
چاهِ قانون
چه رنجی
راکه من پیهم کشیدم
میانِ
چاهِ قانون نم کشیدم
مرا
معتادِ اشکِ خویش کردید
زدستِ تان
مگر من کم کشیدم
.......
واژۀِ
نفرین
خود
آموزِ سیاست را خریدم
میانِ
حرف حرفِ او دویدم
به
غیرِ واژۀِ نفرینِ مردم
ندیدم
حرفِ شیرینی ندیدم
.........
دردِ بی
دردی
شدم
ازدستِ دل ،گَردی برادر
به
گِردِ گپ چه میگردی برادر
همه دردم
همه دردم همه درد
فغان از
دردِ بی دردی برادر
............
آتش سوار
که میگوید
که عاقل بودم ای یار
ز ا صلِ
قصه غافل بودم ای یار
همه
یارانِ من آتشسوارند
به غیرازمن
که دلدل بودم ای یار
..............
نورالله
وثوق
اسدالله زمری
د تو تکیو حماسه
د تو تکېو کډې وکو چیدی،
د ساړه ژمي له راتللو سره ؛
هره خوا سپینو واورو وپوښله ....
له هره کوره د لو ګیو سلسلې جګې شوې.....
یخنۍ کنګل کړه هر څه ،
د خو ځیدو توان ئې له هر چا ویوړ ،
داور ګرمي کمه شوه ،
د لمر تودوښه لږه .
ژمی شو اوږد له پخوا،
او خلک ئې تنګ کړه په ځان ،
په بې صبرۍ ئې د پسرلي د راتلو لار څارله ،
د انتظار شپې هم د ژمې په څیر .....
اوږدې، اوږدې تیریدې .
د تو تکیو دراتللو کومه نښه نه وه و
خو ټولو دا ویل چې:
پسرلي راځی او خواه مخواه به
را ځي.....
او تو تکۍ به بیا د
شنه اسمان به خلا صه غیږ کې ؛
اوړي رااوړي او غوغا
به کوي .
یا به د لوړ چنار
له جګه شاخه ،
په قیل او قال
لکه تل ....
په خاوندانو د
فیل.....
د خپلو تیرو حماسو
په هکله....
مسته وینا
به کوي؛
ژمي به تیر شی اخر .....
اوتوتکۍ به بیا وطن ته راشي
۲۰۰۱.۷.۱
نورالله وثوق
الفبا
...........
شورشِ
اندیشه
به زورِشورشِ
اندیشه یارا
سرِ شب را
ببر
ازریشه یارا
بَکُن
خونِ
سیاهی را زهرسو
به هر رنگی
میانِ
شیشه یارا
...........
پا به گل
بگو
اندیشمندِ
پا به گل
را
بگیر ازرویِ
همت
دستِ بل
را
گذرکن ازسرِ
لایِ
تعصب
گشابررویِ
یاران
شهرِ دل
را
.........
قوم وخویش
زتار وپودِ
ریشه ریش
ریشیم
به پایِ
قامتِ اندیشه
نیشیم
شنیدم
اززبانِ بستۀِ
دل
که
ماباناجوانی قوم
وخویشیم
............
الفبا
عروسِ سربه
زیرِ شرمِ
شهرم
الفبایِ تعصب
گشته
مَهَرم
به هرچه
واژۀِ آغشته
با مِهر
الی قافِ
قیامت قهرِ
قهرم
...........
آژیرِ غرور
سرودِ سرخِ
آژیرِ غروریم
ترنُّم بخشِ
هر تیرِ تروریم
ازانرو ناله
ات راکم شنیدیم
که ما دراوجِ
قدرت کر وکوریم
...........
دستۀِ کوران
دلِ
همسایۀِ
هارا می زنی سر
نگردی بر
مگر بادیدۀِ تر
میانِ
دستۀِ کوران
درآنجا
مقرب
تربرادر آنکه کرتر
.........
نماد
نمادِ
فتنۀِ آخر زمانیم
به هرچه غیرِ
ایمان همزبانیم
صدایِ های
وهویِ جانیان را
به رویِ هرد
ودیده حامیانیم
...........
تجارت پیشه
نشستیم و شبی
اندیشه کردیم
به نامِ دین
تجارت پیشه کردیم
وطن بنگرکه
با همدستیِ غیر
چسان خونِ
تورادرشیشه کردیم
...........
آهویِ ایمان
بر اندازِ
نظامِ نام وننگیم
به جانِ
آهویِ ایمان پلنگیم
شده خارِ
سرِ راهِ محبت
نمیدانم که
از جنسِ چه سنگیم
..........
خونِ شیشه ها
بلایِ جان چه کس غیرِ تنِ ماست
چه کس جز گرگِ غفلت رهزنِ ماست
چنان با سنگِ سینه همصداییم
که خونِ شیشه ها برگردنِ ماست
..........
قطارِ لحظه
ها
زبس ازشیشۀِ
شهرت
خماریم
به رویِ
گردنِ اندیشه
باریم
قطارِ لحظه
هارا داده
از دست
اسیِرِ گریه
هایِ خنده
داریم
...........
نورالله وثوق
حفیظ مالیار
پارلمان
ته کاند يد
غواړم کانديد
شم پارلمان لپاره
د شخصی ګټو د ار
مان لپاره
ورته به لافې د خدمت
و وهم
جيب به می ډک کړم د خپل
ځان لپاره
په رشوتونو کې
کورونه اخلم
د شهر نو او
مکرويان لپاره
د اتفاق پر ځای
نفاق جوړوم
د دی زخمی
افغانستان لپاره
زه په تبعيض کې خپل
بقا وينمه
د ګډوډی او چور
ميدان لپاره
په ملی ګټو کې ځای کله
شته دی
د خد غرض او د شيطان
لپاره
زه د مظلومو خلکو اوښکې
څه کړم
زما يي څه څيری
ګريوان لپاره
دا ابادی ته خو مې ملا
ماته ده
وطن به جوړ کړم
قبرستان لپاره
هر ا جنبی چې راته
دهل غږوی
ورته نڅيږم د
قيران لپاره
په لباسی خندا به
خلک غولوم
شم به بلبل نطق او
بيان لپاره
او به به خړي کړم ماهيان
به نيسم
ځان به کړم ټګ د هر
انسان لپاره
که له سواد نه بهره مند
نه ومه
سکرتر نيسم د
پرسان لپاره
په نيکتايي باندی به
لاس وچوم
پلو چلو او
دسترخوان لپاره
حفيظ ملياره بيابه
ځای نلرم
افشا مې نکړي د قران
لپاره
عبدالسلام
اندړ
دکليوالي نجلۍ فرياد
په سپينو لېچومي بنګړي
مات شول
مورې اوږو کې مي منګي
مات شول
ســرولــمـبـو کـې
ګـودرونـه سـوځي
تر پښو لاندي مي کودي
مات شول
ځــوانـيمرګ کــړې ږيــرور مــلايــان
د وړو خويندو مي تندي
مات شول
په ګـودر مې ځـوانيمرګ
شو ديدن
مورې
سينو کې مي ګوګري مات شول
دغــه لاره، لـــه اغـــزو ډکـــه شوه
لوڅو پښو کې مي اغزي
مات شول
کـړل دميني مې زګــروي ګــودر کـې
هغه ګودر کې مي مغزي
مات شول
د نـظــرمـات تـاويـذ پــه غــاړه تـلـــم
تور اوربـلونه مي
تـنکي مات شول
دې ګـودر کـې اوس بـلاوي اوسـي
اوبــدلـي ولـونـه
دپيکي مـات شول
نــوی پـــل پــه
دغــه لاره نـشـتــه
زموږ د ټول کلي زلمي
مات شول
نور نــاور تــه کـډي نــه راخـېــږي
نن د کوچۍ پـه غاړه ژي
مـات شول
نن غـوټـۍ په سپړېـدو
کـې رېــبــي
څه اوميدونه مي کمکي
مات شول
عبدالسلام اندړ
نورالله وثوق
زرخرید
جَرِی وجَوَک
جنونِ جهلِ مجهولِ
جفنگیم
به
پایِ هرچه
لنگی نیشِ سنگیم
بلایِ
جانِِ
میلادِ تفکر
جَرِی
وجَوَکِ
جنگِ تفنگیم
بویِ
جهلِ
زدستِ
بویِ جهلِ خود
به جانم
دماغم را بلایِ جاودانم
شده
جارِ سرِ چارسویِ دلها
که من
بازیچۀِ دستِ جهانم
.........
نمادِ
میانِ
شعله خودرا می گداز م
شرارت
را نمادِ سرفراز م
زبس
باجهل ونخوت خوگرفتم
زهرچه
غیرِ نفرت بی نیاز م
...........
روحِ
ناجوانی
بگوتاکی
چنین کوته نظر دل
به
کنجِ ناجوانی مستقردل
مشو با
کرگسان همدستِ پرواز
بکن وا
با
عقابان بال
و پردل
........
زرخریدِ
مکن با
اشکِ حسرت دیده تر دل
فراتر
از نگاهِ خو د بپَر دل
نمی
خواهم تورا مثلِ حریفان
غلامِ
زرخریدِ کور وکر دل
..........
رنگِ
استقلالِ
بنایِ
ذِلَّتی تأسیس کردیم
خجالت
راسراپا خیس کردیم
سخن
ازرنگِ استقلالِ دل شد
دهانِ
دیده راسرویس کردیم
.........
تزریقِ
ریا
نگربالا
وپستِ لحظه ها را
تماشا
فرد فردِ آشنا را
به بین
دررگِ اندیشه هاشان
بلایِ
خونِ
تزریقِ ریارا
.........
بویِ
وحشت
زصبحِ
سربلندی عارکردم
به
گردن بردگی رابارکردم
زبس
ازرنگِ وحشت بوگرفتم
تورا از
آدمی
بیزارکردم
...............….......
تُبره
وآخُر
بودازهرکجایی
پُر دلِ من
شده
همسنگرِ سُرسُردلِ من
بگیرد
امتیازازصلح وجنگش
خوردازتُبره
وآخُردلِ من
...................
هیولا
هیولا
سان به پاکردی هیاهو
گرفتی
پایِ دلهارا زهرسو
چه بد
دیدی زبارانِ محبت
که
ازخون وطن جاری کنی جو
.................
شرنگی
بجای شهد
شرنگی
را
خیال شهد کردیم
بجای حق
بباطل عهد کردیم
بپای
خود بسوی دار رفتیم
عجب
مردانه جد وجهد کردیم
...............
نورالله وثوق
صديق ذليق
"سيبي از بهشت" افتخار آفريد
فلم " سيبي از بهشت " از ساخته هاي همايون مروت كارگردان برجسته افغان،
جايزه اصلي جشنواره بين المللي سينمايي آلماتا تحت نام "ستاره هاي شاكن" را
ربود.
هم چنان اين فلم در ميان بيست و سه فلم از كشور هاي مختلف اروپايي و آسيايي
شركت كننده در اين جشنواره، عنوان بهترين فلم خارجي را نيز از آن خود ساخت.
گذشته از اينها سبد طلايي اي از سوي تمويل كننده اين جشنواره به همايون
مروت كارگردان اين فلم اهدا گرديد.
جشنواره بين المللي سينمايي آلماتا زير نام "ستاره هاي شاكن" همه ساله در
آلماتا شهر فرهنگي و اقتصادي قزاقستان، داير ميگردد و سينماگران شناخته شده
را گرد هم مي آورد.
اين جشنواره از تاريخ 13 مي (23 ثور) تا 15 مي ( 25 ثور) براي سه روز در
شهر آلماتا ادامه داشت.
فلم سيبي از بهشت زنده گي پدري را به تصوير مي كشد كه پسرش ميخواهد در
حملات انتحاري شركت كند و اين پدر بخاطر يافتن فرزندش سرگردان است.
تهيه كننده اين فلم داوود وهاب مسوول موسسه ستار گروپ وموسسه برمك فلم مي
باشد، نقش مركزي را رجب حسين اوف هنرپيشه تاجكستاني ايفا كرده است و
فلمبرداري آنرانيز ذين العاب الدين واسع اوف از كشور تاجكستان به عهده
داشته است.
فلم سيبي از بهشت سال گذشته جايزه بهترين فلم را از جشنواره ديدار در
تاجكستان نيز به دست اورد و در كشورهاي آلمان و پولند نيز به نمايش گذاشته
شده است كه مورد استقبال گرم تماشاچيان قرار گرفت.
ملیار او شاهین
يوه هايکو
زوی يې ويل ای
پلاره پيشرفت نو څه وي
پلار يي ويل خوار
شی پدی نه پوهيړی
واخله ټوپک لاړ شه
مکتب وسيځه
حفظ مليار ويانا د
اتريش ښار
له مليار صېب نه په بخښنې
سره
طالب ويل ملا پېشرفت نو څه
دي
ملا ويل خوار شې په دې نۀ
پوهېږې
واخله ټوک لاړ شه مکتب
وسېځه
شاهين
|
